"บ้านร้างริมถนน"1/8 การกลับมาของความเงียบ

ตอนที่ 1 - การกลับมาของความเงียบ

ในคืนหนึ่งที่ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆดำหนา ถนนสายเก่าแถบชนบทเริ่มเงียบสงัด ทุกอย่างถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบราวกับไม่เคยมีชีวิตอยู่เลย ที่ปลายทางของถนนนั้น บ้านหลังหนึ่งที่เคยถูกทิ้งร้างมาตั้งแต่เด็กของปัณณ์ยังคงตั้งอยู่ ทุกครั้งที่เขาขับรถผ่านไป เขาจะรู้สึกถึงบางสิ่งที่คอยดึงดูดเขาเข้าไป

วันนี้เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะเข้าไปในบ้านนั้น…

ปัณณ์จอดรถที่หน้าบ้านร้างและลงจากรถ ความเงียบภายนอกนั้นทำให้เขารู้สึกเหมือนโลกนี้ไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว บ้านที่มีหน้าต่างมืดสนิทและประตูที่ปิดสนิททำให้ทุกอย่างดูน่ากลัวขึ้น

"บ้านหลังนี้น่าจะยังไม่ได้รับการดูแลเลย..." เขาพึมพำกับตัวเองและเดินเข้าไปในบ้าน

ขณะที่ก้าวข้ามขอบประตูไม้ที่ผุพัง เขารู้สึกถึงอากาศเย็นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน กลิ่นเหม็นอับจากผนังไม้เก่า ๆ ลอยเข้าปะทะจมูก ปัณณ์พยายามหลีกเลี่ยงมันและเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น

แต่ทันใดนั้น... เขารู้สึกเหมือนมีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เขา

"ใครกัน..." เขาถามเสียงเบา แต่ไม่มีคำตอบกลับมา

เสียงกระซิบดังขึ้นในหูของเขา "กลับไป...กลับไป..."

ปัณณ์หันไปมองทุกทิศทางอย่างตกใจ แต่ไม่เห็นใครเลย ความกลัวเริ่มซึมเข้ามาในหัว เขาพยายามข่มความกลัวไว้และเดินไปสำรวจห้องต่อไป

แต่ในห้องนั้น... เขาเห็นสิ่งที่ทำให้เขาหยุดเดินทันที

เป็นภาพของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่กลางห้อง ใบหน้าเธอถูกปกคลุมด้วยผมยาวและรก หน้าตาของเธอเหมือนหลุดออกมาจากฝันร้าย

"เธอเป็นใคร..." เขากระซิบ ขาทั้งสองข้างของเขาเริ่มสั่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เสียงกระซิบนั้นกลับมาอีกครั้ง

"กลับไป...ถ้าไม่อยากเป็นเหมือนเ

รา..."

(โปรดติดตามตอนต่อไป)https://board.postjung.com/1605830