ดูเผลินๆ ภาพนี้อาจไม่มีอะไร จุดสีฟ้าซีด" (Pale Blue Dot): เเต่เป็นภาพที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศ

"จุดสีฟ้าซีด" (Pale Blue Dot): ภาพที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศ

ดูเผิน ๆ ภาพนี้อาจจะดูเหมือนไม่มีอะไรที่น่าสนใจเลยแม้แต่น้อย แต่จริง ๆ แล้วมันกลับเป็นหนึ่งในภาพถ่ายที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศของมนุษย์

"จุดสีฟ้าซีด" (Pale Blue Dot) คือภาพที่ถูกถ่ายโดยยาน วอยเอจเจอร์ 1 ซึ่งเป็นวัตถุที่ห่างจากมนุษย์มากที่สุดในตอนนี้ ยานวอยเอจเจอร์ 1 เปิดตัวเมื่อปี 1977 หรือ 47 ปีที่ผ่านมา โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือการศึกษาดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์

หลังจากที่ยานได้ทำภารกิจหลักเสร็จสิ้น วอยเอจเจอร์ 1 ก็ยังคงล่องลอยต่อไปในอวกาศ จนออกนอกระบบสุริยะ และตอนนี้มันอยู่ห่างจากโลกเราถึง 24,000 ล้านกิโลเมตร หรือถ้าให้แสงเดินทางจากโลกไปถึงยานต้องใช้เวลามากกว่า 22 ชั่วโมงครึ่ง

แต่ประเด็นที่สำคัญกว่านั้นคือ ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1990 ยานวอยเอจเจอร์ 1 ได้ถ่ายภาพในอวกาศ ซึ่งในภาพนั้นมีจุดสีฟ้าเล็ก ๆ ขนาดเพียงแค่พิกเซลเดียว ปรากฏอยู่ในภาพ ซึ่งดูเหมือนแสงแดดจะพาดผ่านลงมา

ในวันนั้น นาซ่าได้สั่งให้ยานวอยเอจเจอร์ 1 หันหลังกลับบ้านและถ่ายภาพชุดสุดท้ายที่มีชื่อว่า "ครอบครัวของระบบสุริยะ" (Family Portrait of the Solar System) ภาพนี้ถูกถ่ายในขณะที่ยานอยู่ห่างจากโลกประมาณ 6 พันล้านกิโลเมตร หรือช่วงที่มันเคลื่อนผ่านดาวเนปจูน

ภาพที่ได้คือโลกของเรา ที่อยู่ในแสงอาทิตย์ที่กระจายตัวในกล้อง ท่ามกลางอวกาศที่กว้างใหญ่ ภาพนี้ทำให้เราเห็นว่า โลกของเรานั้นเล็กมาก แต่เต็มไปด้วยชีวิตและความหวัง

หลังจากถ่ายภาพนี้ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง กล้องของยานก็ถูกปิดตัวลงอย่างถาวร และข้อมูลทั้งหมดถูกส่งกลับมายังโลกในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน

คาร์ล เซแกน นักดาราศาสตร์ผู้เป็นผู้เสนอให้ถ่ายภาพนี้ได้กล่าวในหนังสือ Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space (1994) ว่า

"จุดนั้นคือที่ที่เราอยู่ นั่นคือบ้านเรา ทุกคนที่คุณรัก ทุกคนที่คุณรู้จัก ทุกคนที่คุณเคยได้ยินชื่อ ทุกมนุษย์ที่เคยมีชีวิตอยู่ได้อาศัยอยู่ที่นั่น บนจุดเล็ก ๆ แห่งนี้"

ภาพนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่เตือนให้เราระลึกว่าโลกของเราคือเพียงเศษเสี้ยวเล็ก ๆ ในจักรวาลที่กว้างใหญ่ และมันก็มีความหมายอย่างลึกซึ้งถึงความสำคัญของการรักษาโลกใบนี้ไว้