ปากปราศัยน้ำใจเชือดคอ

เมื่อครั้งที่กวนอูและพี่น้องร่วมสาบานได้พลัดพรากจากกัน กวนอูจึงพาภรรยาทั้งสองของเล่าปี่มาอยู่กับโจโฉ ครั้นรู้ข่าวว่าเล่าปี่หนีไปอยู่กับอ้วนเสี้ยว จึงเขียนหนังสือลาโจโฉฝากเอาไว้ แล้วเดินทางไปหาเล่าปี่ ระหว่างทางก็มีนายด่านคอยสกัดขัดขวางมิให้ผ่านด่าน กวนอูจึงได้ฆ่านายด่านและเจ้าเมืองที่ขัดขวางนั้น

พอเปี๋ยนฮีซึ่งเป็นนายด่านกิสุยก๋วนรู้ข่าวว่ากวนอูกำลังจะเดินทางมาถึง จึงจัดทหารไปซุ่มไว้ที่วัดตีนก๊กซือ ครั้นกวนอูเดินทางมาถึง เปี๋ยนฮีก็ออกไปต้อนรับ กวนอูเห็นเปี๋ยนฮีและทหารมิได้ถืออาวุธก็สิ้นความสงสัย จึงลงจากม้ามาคำนับเปี๋ยนฮี

ส่วนเปี๋ยนฮีก็ได้พูดจาชื่นชมกวนอูด้วยประการต่างๆทั้งสรรเสริญในความสัตย์ซื่อและความกล้าหาญของกวนอู แล้วจึงเชิญกวนอูให้ไปกินโต๊ะที่วัดตีนก๊กซือ

หลวงจีนเภาเจ๋งซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกับกวนอูรู้ว่าเปี๋ยนฮีคิดจะทำร้ายกวนอู จึงออกมาคอยต้อนรับด้วย เพราะหวังจะแจ้งเนื้อความให้กวนอูรู้ตัว

ครั้นหลวงจีนเภาเจ๋งจะพูดจาใดๆก็เกรงว่าเปี๋ยนฮีและทหารทั้งหลายจะได้ยิน จึงเอามือชี้ที่กระบี่ของกวนอูแล้วถลึงตาให้ กวนอูก็รู้ความหมายว่าเปี๋ยนฮีคิดจะทำร้ายตน จึงให้ทหารถืออาวุธตามเข้าไป

กวนอูสังเกตุเห็นคนของเปี๋ยนฮีเหน็บกระบี่ซ่อนอยู่ในเสื้อจึงเอ่ยถามว่า "ซึ่งชวนเรามากินโต๊ะนี้ดีหรือร้าย" เปี๋ยนฮีได้ยินดังนั้นก็ตกใจกลัวไม่กล้าตอบสิ่งใด กวนอูเห็นมีพิรุธดังนั้นจึงตวาดซ้ำว่า "กูคิดว่ามึงเป็นคนดีจึงถือซื่อเข้ามาด้วย ควรหรือมึงคิดร้ายต่อกู"

เปี๋ยนฮีเห็นว่ากวนอูรู้ตัวดังนั้นก็เรียกทหารที่ซุ่มไว้ออกมา กวนอูจึงชักกระบี่ฆ่าฟันทหารไปหลายคน ก่อนที่จะใช้ง้าวฟันเปี๋ยนฮีขาดเป็นสองท่อน

ศรัตรูที่คิดจะทำร้ายเรานั้นอาจจะมาในลักษณะที่แตกต่างกัน บางคนแสดงตัวเป็นศรัตรูชัดเจน ทำให้เราระวังตัวได้ง่าย แต่บางคนก็ทำตัวเป็นมิตรทำให้เราไม่คิดระแวงสงสัย เพราะเขาแสดงความเป็นมิตรด้วยการใช้คำพูดที่ไพเราะรื่นหู

เหมือนกรณีของเปี๋ยนฮีที่พูดจายกย่องสรรเสริญจนกวนอูไม่คิดสงสัย แต่เบื้องหลังคำพูดที่ดูเป็นมิตรนั้นกลับมีอาวุธร้ายซ่อนอยู่ รอแต่เวลาและโอกาสที่จะใช้อาวุธนั้นมาทำร้ายเรา เข้าทำนองที่ว่า "ปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอ"