บางทีเราก็คัดสรรเร็วเกินไป แปลว่าสเนปควรอยู่บ้านกริฟฟินดอร์หรอ

“เธอกล้าหาญกว่าไอกอร์ คาร์คารอฟมาก – บางครั้งฉันก็คิดว่าเราคัดสรรเร็วเกินไป..”
อัลบัส ดัมเบิลดอร์ บทที่ 33 : เรื่องเล่าของเจ้าชาย (เครื่องรางยมทูต)

เป็นคำชมที่แม้แต่สเนปเองก็ไม่ทันตั้งตัว ว่าดัมเบิลดอร์จะเอ่ยออกมา เมื่อดัมเบิลดอร์ถามเขาว่า คิดจะหนีไปแบบคาร์คารอฟหรือเปล่า ถ้าตรามารร้อนขึ้นมา ดัมเบิลดอร์กำลังบอกว่าอะไร เขาชื่นชมในความกล้าหาญของสเนปใช่ไหม และคิดว่าสเนปควรถูกคัดสรรไปอยู่บ้านกริฟฟินดอร์มากกว่าสลิธีรินงั้นเหรอ?

ผมคิดว่าไม่ใช่นะ..

ดัมเบิลดอร์อาจกำลังสื่อว่า การคัดสรรบ้านของนักเรียนฮอกวอตส์ (ซึ่งเกิดตอนพวกเขายังเป็นเด็กมาก) มันยากที่จะตัดสินได้ในทันทีว่าเด็กคนนั้นจะโตมาตรงตามลักษณะของผู้ก่อตั้งบ้านแต่ละหลัง

สเนปคือคนที่มีลักษณะตรงตามที่ซัลลาซาร์ สลิธีรินต้องการทุกประการ มีปฏิภาณ ไหวพริบ ทักษะการปรุงยาที่ยอดเยี่ยม – ปรุงยาเป็นหนึ่งในศาสตร์ที่ยาก ซับซ้อนและต้องอาศัยความละเอียดแม่นยำมาก สเนปมีความรอบรู้ในเรื่องศาสตร์มืดสูงมาก ขนาดประดิษฐ์คาถาศาสตร์มืดได้เอง – ศาสตร์มืดถูกมองว่าเป็นสิ่งต้องห้ามและใครที่ศึกษาหรือคลุกคลีกับมันก็มักจะถูกมองว่าเป็นคนไม่ดี แต่สำหรับบ้านงูแล้ว ความรู้ต้องไม่มีขอบเขตหรือข้อจำกัด

ความรักและหลงใหลในศาสตร์มืดของสเนปนั้น เพราะเขามีเป้าหมายชัดเจนว่าต้องการเข้าร่วมกลุ่มผู้เสพความตาย ซึ่งเขาก็ทำจริง และด้วยทักษะความสามารถที่เขามี สเนปจึงเลื่อนขั้นเป็นสมุนเอกคนโปรดของโวลเดอมอร์ในเวลาไม่นาน และอย่างที่เรารู้กันว่าเขาแปรพักตร์ในภายหลัง ความรู้เรื่องศาสตร์มืดของสเนปจึงกลายเป็นประโยชน์ให้กับฝั่งดัมเบิลดอร์แทน

เขาช่วยชีวิตดัมเบิลดอร์ให้รอดจากคำสาปของแหวนตระกูลก๊อนท์ได้อย่างหวุดหวิด และยังกักคำสาปไว้ในมือของดัมเบิลดอร์ จุดนี้อาจจะเป็นจุดเล็กๆ สำหรับใครหลายๆ คน แต่สำหรับผมมันเป็นจุดหนึ่งที่สะท้อนถึงความสามารถระดับสูงของสเนปนะ

ไม่เพียงแค่นั้น ทัศนคติของสเนปยังตรงกับที่สลิธีรินต้องการเสียด้วย เขาเกลียดพวกมักเกิ้ล - ซึ่งน่าจะเป็นปม/บาดแผลในวัยเด็กจากพ่อมักเกิ้ลของเขา – แต่ขณะเดียวกันเขาก็หลงรักหญิงสาวมักเกิ้ลบอร์นอย่างลิลี่ เอฟเวนส์ และการเผลอหลุดปากเรียกเธอว่า “ยายเด็กเลือดสีโคลน” เพียงครั้งเดียว กลับเป็นจุดจบแห่งความสัมพันธ์ของพวกเขาไปตลอดกาล

ความกล้าหาญของสเนปที่ดัมเบิลดอร์ยกย่องนั้น จริงๆ แล้วไม่ใช่นิสัยดั้งเดิมของสเนป แต่มันเพิ่งเกิดขึ้นหลังจากการตายของลิลี่ (ซึ่งเขามีส่วนทำให้เกิดโดยไม่ตั้งใจ) หลังจากร้องไห้ฟูมฟายราวกับโลกของเขาได้แตกสลายไปแล้ว ดัมเบิลดอร์เตือนสติเขาและดูเหมือนว่าหนทางเดียวที่เขาจะไถ่บาปที่ทำลงไปได้ คือ การช่วยคุ้มครองแฮร์รี่นั่นเอง

ความตั้งใจอันแน่วแน่นี้เป็นแรงผลักดันให้ความกล้าหาญของสเนปค่อยๆ พัฒนาขึ้น เขาพร้อมจะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อปกป้องแฮร์รี่ และด้วยทักษะความสามารถที่มี เขาทำให้โวลเดอมอร์กลับมาเชื่อใจเขาได้อีกครั้ง (ต้องชื่นชมทักษะการสกัดใจอันยอดเยี่ยม)

สเนปรู้ว่าโวลเดอมอร์กำลังเข้าใจผิดเรื่องไม้เอลเดอร์ – จอมมารคิดว่าไม้เป็นของสเนป – แม้จะรู้ดีว่าตนเองจะต้องถูกฆ่า สเนปก็ยังปิดปากเงียบเพื่อให้โวลเดอมอร์เข้าใจผิดต่อไป ซึ่งมันเป็นคีย์สำคัญที่ทำให้แฮร์รี่ได้รับชัยชนะ

เขายอมสละชีวิตเพื่อช่วยแฮร์รี่..
เรื่องนี้ต้องยกย่องให้กับความกล้าหาญของสเนป

แต่อย่าบอกว่าเขาเป็นคนดีหรือรักแฮร์รี่นะ..
ขอร้อง.. เบื่อมากกับการโต้เถียงเรื่องนี้

และความกล้าหาญก็ไม่ได้ถูกผูกไว้กับบ้านกริฟฟินดอร์เพียงแค่บ้านเดียว