หยุดทำร้ายตัวเองกันหรือยังคะ???

ไม่มีใคร...

มาทำให้คุณเจ็บได้

ยกเว้นคุณอนุญาต

หรือยอมให้เขาทำ...

และนั่น...

เมื่อคุณยอมเอง...

อนุญาตเอง....

ก็หมายความว่า...

คุณทำร้ายตัวเอง

ทุกวันนี้  เรา “ทำร้ายตัวเอง” กันอยู่หรือเปล่าเอ่ย?

อาจฟังดูแปลกๆ นะคะ  คนดีๆ ใครเขาจะ “ทำร้ายตัวเอง” กันนะ? 

        ความรู้สึกทุกข์ เศร้าใจ เสียใจ ผิดหวัง ร้องไห้ กังวลใจ เคียดแค้นชิงชัง ฯลฯ  ล้วนแล้วแต่เป็นความรู้สึกที่ “ทำร้ายตัวเอง” ทั้งสิ้น   แล้วใครทำให้เราเป็นกันล่ะคะ? มาช่วยกันหาสาเหตุที่ทำให้เราเกิดความรู้สึกเหล่านี้กันค่ะ

ในการใช้ชีวิตของเราทุกคน มีปัจจัยอยู่ 2 อย่าง ที่กำหนดการใช้ชีวิตของเราค่ะ

***ปัจจัยภายนอก  เกิดจากคนอื่นที่แวดล้อมตัวเรา เกิดจากสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นโดยที่เราไม่คาดคิดมาก่อน  เราไม่สามารถควบคุมได้ เรากำหนดหรือบังคับให้มันไม่เกิดไม่ได้

 ***ปัจจัยภายใน  เกิดจากตัวเรา กำหนดได้เองจากตัวเราเอง เราควบคุมได้ เราบังคับใจเราไม่ให้ยึดติดกับใคร หรือสถานการณ์ใดๆ ก็ได้

แล้วทั้งสองปัจจัยมันทำอะไรกับชีวิตของเราได้บ้าง?

        หากเรายึดติด เอาตัวเองไปผูกพันกับคนอื่น  ไปอินกับความรู้สึกของคนอื่น กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด  ยึดคนอื่นเป็นที่พึ่งทางใจ อาศัยคนอื่นเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์สิน เงินทอง ของมีค่า ประมาณว่า ยืมจมูกคนอื่นหายใจ ไม่พึ่งพาตัวเอง  ไม่ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองในการใช้ชีวิต   และเมื่อมันไม่เป็นไปตามที่เคยเป็น หรือไม่เป็นไปตามที่เราคาดหวัง   ปัจจัยภายนอกนี่แหละค่ะที่ทำให้เรารู้สึกทุกข์ เจ็บใจ เสียใจ ร้องไห้ และเราก็จะเคียดแค้นชิงชัง  โทษปัจจัยภายนอกเหล่านี้ ที่ไม่ได้อย่างใจเรา

        แต่หากเรายึดตัวเองเป็นที่ตั้ง  ไม่หลงคารมใครง่ายๆ ยืนด้วยลำแข้งของเราเอง เพื่อให้มีทรัพย์สิน เงินทอง ใครจะคิดถึง พูดถึงเรายังไง ปฏิบัติต่อเรายังไง  อย่าได้สน อย่าได้แคร์  ตราบใดที่เราไม่ทำให้ใครเดือดร้อนกาย เดือดร้อนใจ  ใช้ชีวิตอย่างไม่ผูกติดกับใคร ไม่คาดหวังใคร หาความสุขได้ด้วยตัวเราเอง  จากตัวเราเอง  เราชื่นชมคนอื่นได้  คิดถึงคนอื่นได้ค่ะ  ก็เพียงเพื่อให้ตัวเองมีความสุข แต่ไม่ไปยึดติดกับสิ่งที่เป็นปัจจัยภายนอก

        มองตามหลักเหตุและผล  ดูเหมือนจะง่าย  แต่ไม่ง่ายเลยนะคะ ที่จะไม่เอาอารมณ์ ความรู้สึกของตัวเราเองไปยึดติดกับใคร  ไม่ง่ายเลยที่จะกำหนด บังคับใจของเราเอง ไม่ให้โกรธ เกลียด เคียดแค้น  รัก หลง ฯลฯ  แต่ผู้เขียนอยากให้เพื่อนๆ มองให้ลึกลงไปอีกหน่อยค่ะว่า   ถ้าหากว่าเราเองยังบังคับใจตัวเราเองไม่ได้แล้ว  นับประสาอะไร จะไปบังคับใจคนอื่น กำหนดความคิด จิตใจ ความรู้สึกของคนอื่น ให้เป็นอย่างใจเราได้ล่ะคะ

        ถ้าเพื่อนๆ มองเห็นความจริงตรงนี้แล้ว  ไม่มีใคร...มาทำให้เพื่อนๆ เจ็บ รัก เกลียด กลัว โกรธ  เสียใจ ผิดหวัง ได้เลยนะคะ  ยกเว้นว่าเราอนุญาตหรือยอมให้เขาทำ...  เพราะเราเอาตัวเองเข้าไปยึดติดกับปัจจัยภายนอก

และนั่น...เมื่อเรายอมให้คนอื่นมาครอบงำความคิด จิตใจเรา เราเอาตัวเองเข้าไปยึดติด ผูกพันกับคนอื่น  เมื่อเรายอมเอง.... อนุญาตเอง....  ก็หมายความว่า...  “เราทำร้ายตัวเอง”

เพื่อนๆ ที่ชื่นชอบ ใช้ชีวิต...อย่างไร? ให้ไปต่อได้....  หากเห็นว่าบทความนี้มีประโยชน์ ฝากแชร์ให้กับผู้ที่ต้องการแรงบันดาลใจ กำลังใจด้วยนะคะ    โดยติดตามและมีส่วนร่วมกับผู้เขียนตามลิ้งค์บอร์ดนี้ได้เลยค่ะ

https://board.postjung.com/board-4306