ช่วยแผ่นดินไหวเนปาล10:ดวงตาศักดิ์สิทธิ์คู่เดิม

        พอออกมาจากปศุปตินาถสีหน้าอินๆของทุกคนก็เริ่มดีขึ้น โชคดีที่ต้องขึ้นรถเมล์อีกเพียงสายเดียวไปถึง “สวยมภูวนาทถ” เป็นที่สุดท้ายของวันนี้ ดูจากแผนที่แล้ว เดาออกว่าต้องนั่งรถนานพอควรเพราะอยู่คนละมุมเมืองเลย ช่วงแรกพวกเราต้องยืนเหมือนพี่น้องเนปาลีทั่วไป สักพักทุกคนก็ได้ที่นั่งสบายกันหน่อย น้องศิลปินคนนึง...นอกจากจะมีพรสวรรค์สุดๆเรื่องงานวาดรูปเขียนรูปได้อย่างที่ทุกคนทราบกันดีแล้ว ยังมีพรสวรรค์อีกอย่างในการหลับได้ทุกที่ทุกเวลา ลองได้นั่งเมื่อไหร่แล้ว แป๊บเดียวเท่านั้น องค์ลงหลับไปเลย นั่งรอรถเมล์ข้างถนนยังหลับ คนจะเบียดแน่นยังไงก็ช่าง ใครเค้าจะทำอะไร ไปถึงไหนก็ช่าง...จึงเกิดอุบัติเหตุเล็กๆ บนรถเมล์ กระเป๋าเป้ใบใหญ่ของผู้โดยสารร่วมทาง ฟาดหน้าเข้าอย่างจังถึงสองครั้ง ครั้งแรกที่ปาก อีกครั้งติดๆกันที่หน้าผาก เห็นเป็นรอยนูนพร้อมแผลอย่างชัดเจน...ไม่รู้ว่าจะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี...

        แล้วก็เริ่มเห็นยอดเจดีย์สวยมภูวนาถเข้ามาใกล้เรื่อยๆ นั่งอยู่บนรถนานเกือบชั่วโมง (โดยมีน้องขี้เซานั่งหลับเบียดอยู่ข้างๆ) ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อขาที่โหมใช้งานตั้งแต่รุ่งเช้า ฟื้นตัวขึ้นมาได้มากทีเดียว จุดลงรถอยู่ทางด้านหลังของบันไดทอดยาวทางขึ้นเจดีย์องค์นี้ เลยต้องเดินอีกพักหนึ่งอ้อมมาด้านหน้า ระหว่างทางเจอเพื่อนรักเจี๊ยกๆอีกหลายฝูง...

        ที่โบดานาถเมื่อเช้านั้น ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่เศร้าสุดๆ ที่คราวนี้ไม่มีดวงตาแห่งธรรมคู่นั้นแล้ว เด็กๆทั้งสามที่เคยเห็นแค่ในภาพ หรือในโปสการ์ดก็พากันรอคอยที่จะได้เห็นของจริงสักครั้ง รีบถามหลังจากออกจากโบดานาถเมื่อเช้าว่าที่สวยมภูวนาถจะได้เห็นอีกมั๊ย ตอบติดตลกไปว่า “เห็นครับเห็น ถ้าเราไม่โดนลิงกินไปซะก่อน!”

        ระหว่างเดินขึ้นบันไดไปองค์เจดีย์ เถียงกันไปมาว่าที่นี่หรือที่โดยสุเทพ ที่ทางบันไดไกลกว่า อาจจะพอๆกัน แต่ที่แน่ๆที่นี่ชันกว่ามาก จนเค้าต้องทำราวข้างๆ ซ้ายขวาให้เดินจับเพื่อความปลอดภัยจากความสูงชัน แต่ความปลอดภัยจากฝูงลิงนี่ต้องใช้วิทยายุทธ์ส่วนตัว สตรีชาวเกาหลีท่านหนึ่งเพิ่งเจอประสบการณ์แย่งโค้กอีกแล้ว...หน้าตาซุปเปอร์เหนื่อยของทุกคนตอนนี้ดูแย่มากๆ ต่างกับบรรยากาศโดยรอบที่กำลังผ่านช่วงบ่ายคล้อยเข้าสู่ช่วงเย็น

        เป็นครั้งแรกที่ได้มาที่นี่ตอนเย็น ชอบแสงตอนเย็นนี้มากกว่า ให้บรรยากาศเหลืองส้มทองเข้ากับองค์เจดีย์และดวงตาศักดิ์สิทธิ์คู่เดิมคู่นั้น ดีใจที่ได้ขึ้นมายืนที่นี่อีก ได้มามองดวงตาแห่งธรรมที่สะกดให้สงบนิ่งลึกๆได้ทุกครั้ง ต่างก็แต่เครื่องประดับรอบข้างองค์เจดีย์ที่ไม่ได้ถูกนำมาตกแต่งให้ครบชุดเหมือนก่อน คงเป็นเพราะกำลังดำเนินการบูรณะ เพราะเห็นรอยร้าวที่ฐานองค์เจดีย์ชัดเจนหลายรอย อีกทั้งความเสียหายของอาคารรอบข้างที่บางจุดก็ไม่สามารถใช้งานได้อีก...

**ข้อความทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียน

*ติดตามเรื่องราวทริปและงานเขียนอื่นได้ที่ https://tenlavenders.blogspot.com/

 และเว็บไซต์ส่วนตัว https://tenlavenders.softr.app/