ผิดตั้งแต่เริ่มคิด..

      ดิฉันสัมผัสได้ว่าตัวเองรู้สึกถึงสภาวะทางจิตใจที่ไม่ได้เข้มแข็งเท่าคนอื่นจากแต่ก่อนที่รู้สึกว่าไม่มีอะไรที่สามารถทำร้ายจิตใจเราได้แม้แต่น้อยทนได้ทุกคำพูดนั้นไม่ใช่เพราะยอมที่จะให้เขาพูดในสิ่งไม่ดีใส่เราแต่ฝ่ายเดียวนะแต่การเป็นผู้ฟังบางครั้งก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่เหมือนได้ให้ผู้พูดได้มีความสบายใจในช่วงขณะหนึ่ง   แต่ไม่ใช่ว่าเราจะไม่รู้สึกเจ็บปวดไปกับสิ่งที่เขาเล่าให้ฟังนะ เพราะบางครั้งก็ต้องอดทนแล้วเป็นผู้เข้มแข็งในขณะนั้น    มันอาจจะเป็นเรื่องที่ดูผิดก็ได้อันนี้ก็ไม่รู้    การที่เขาไว้ใจที่จะเล่าสิ่งๆหนึ่งให้เราฟังก็เป็นเพราะความไว้ใจในตัวเราหรือเป็นเพราะอะไรถึงได้เล่า   เราคงจะเป็นสิ่งของสิ่งหนึ่งที่วางนิ่งๆอยู่ในขณะที่เธอพูดเรื่องราวต่างๆนาๆออกมา      จนวันนี้ไอ้คำพูดต่างๆที่มันสะสมมาเป็นเวลานานดูเหมือนว่ามันเริ่มทำให้อาการเราดูแย่ลงจากเดิมที่ไม่เคยได้รู้สึกอะไรในตอนนั้นแต่ยิ้งนานวันความรู้ความเข้าใจหรือความคิดที่เพิ่มขึ้นมันทำให้การเรียบเรียงเรื่องราวในสมองนั้นเกิดเป็นความคิดหลายๆความคิดกระจัดกระจายอยู่ในสมองเติมไปหมดจนไม่รู้วิธีการจัดการเรื่องเหล่านั้นเยี่ยงไร   ความคิดร้ายและดี  วนจนเกิดเป็นน้ำตาที่ออกจากรูม่านตาหลายๆหยดเต็มหน้าคำพูดที่ออกมาก็ล้วนแล้วแต่แย่ๆ  คิดแม้กระทั่งการทำร้ายตัวเองแต่ความคิดหนึ่งก็ฉุดขึ้นมาด้วยคำว่าไปกินข้าวอาจจะเป็นเพราะเราหิวข้าวรึป่าว       หรืออาจจะเกิดจากการอยู่กับความคิดตัวเองมากไปจึงส่งผลทำร้ายจิตใจตัวเองและคนรอบข้างได้ถึงเพียงนี้  แล้วจะมีใครเข้าใจในอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้

       5  วิธีจำกัดความคิดไม่ดีออกจากสมองในเวลาที่เราต้องเผชิญกับความน่ากลัวในหัวสมอง

1.  ร้องไห้ ร้องจนเกิดความรู้สึกว่าความทุกข์นั้นได้ไหลออกมากับน้ำตาแล้ว

2. การเขียนระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกเป็นตัวอักษรอาจจะช่วยให้หัวใจได้รู้สึกพักผ่อน

3. พูดระบายกับกล้องวีดิโอ แล้วกลับมานั่งดูตัวเอง

4. ดูรายการโปรด ฟังเพลง และเล่นเกมส์

5.  ไปอาบน้ำร่างกายจะได้รู้สึกสดชื่น

     สำหรับอาการข้างเคียงที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็มีความหวาดกลัว   ตกใจง่าย   การหายใจเบาบางผิดปกติ

อาการและวิธีข้างต้นอาจเป็นส่วนหนึ่งของโลกชนิดใดหรือป่าวก็คงจะไม่ทราบได้  

    แต่ต้องขออภัยถ้าผิดพลาดประการใดในสิ่งที่เขียนขึ้นมาเองโดยที่ไม่รู้ต้นสายปลายเห็นอันใด

ต้องกราบขอบพระคุณท่านผู้มีเกียรติทั้งหลายที่ท่านได้อ่านมาถึงในบรรทัดทองนี้   หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้อ่านไม่มากก็ต้องมาก  ฝันดีราตรีสวัสดิ์

          เนี๊ยะเดี๋ยวก็คงมีอะไรแปลกๆเกิดขึ้นกันตัวเราอีกมั้ยหลังจะพิมพ์โพสต์ลงไป   (ตกใจมือชาอีกแล้วเกิดอะไรขึ้นกับเราหรอ)