Chapter 4.1 : KILL เมื่อฉันต้องฆ่าสามีจอมอำมหิต

KILL เมื่อฉันต้องฆ่าสามีจอมอำมหิต

นามปากกา : Neptheduck

 

Chapter 4.1

รวมพลพยัคฆ์ 🔞

 

        ช่วงเวลาปัจจุบัน

        ณ คฤหาสน์ตระกูลนากามูระ

        นายูกิที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่ภายในห้องนอนที่ถูกล็อกกลอนไว้จากด้านนอก เธออยู่ในชุดคลุมอาบน้ำโดยไม่คิดจะแต่งตัว เพราะรู้ว่าจะต้องถูกชายผู้นั้นถอดมันออกอยู่ดี และทำเพียงครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาของตนด้วยความชอกช้ำใจ

 

        แกร๊ก!!!

        เสียงสะเดาะกลอนประตูทำให้เธอสะดุ้งหลุดออกมาจากความคิด ก่อนที่แม่บ้านและคนคุ้มกันอีกสองคนจะเดินเข้ามา พร้อมกับชุดกิโมโนสีน้ำเงินลวดลายคลื่นมหาสมุทรสีขาว ที่ดูมีมูลค่าสูงมาวางไว้ที่ปลายเตียง และเครื่องประดับอื่นๆ อีกหลายชิ้น

        "ชุดนี่มันอะไรคะ!?"

        "นายท่านให้นำมาให้คุณนายูกิค่ะ"

        "ให้...ฉันเหรอ!?"

        แม้ว่าจะไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย แต่จะแปลกอะไรในเมื่อตัวเธอในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตา ที่ผู้ชายคนนั้นจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบอยู่แล้ว

 

        'แต่วันนี้มันเป็นวันซ้อมใหญ่ของเราไม่ใช่เหรอ?'

        'แล้วจะทำยังไงล่ะ!?'

 

        2 ชั่วโมงต่อมา

        ณ อีกฟากหนึ่งของมหานครโตเกียว มีคฤหาสน์ไม้โบราณหลังใหญ่ ตั้งอยู่ท่ามกลางอุทยานที่เต็มไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ โดยซ่อนตัวอยู่ภายในรั้วเหล็กสูงกว่าสามเมตร ที่ปกคลุมไปด้วยพุ่มไม้สูง และแวดล้อมไปด้วยหน่วยรักษาความปลอดภัยนับร้อย จากต่างพวกที่มารวมตัวกันอย่างเฉพาะกิจ

 

        ตึกตึก ตึกตึก

        ครืดดด!!

        ประตูเลื่อนบานใหญ่ทำจากไม้เนื้ออ่อน และกระดาษฉากกั้นที่ถูกเขียนภาพเอาไว้อย่างงดงาม ถูกสาวใช้เปิดเข้ามาพร้อมด้วยชุดน้ำชาและขนมหลากหลายชนิด นำมาเสิร์ฟให้กับผู้เข้าร่วมการประชุมที่มีมากกว่ายี่สิบคน

        และแต่ละคนก็ดูเคร่งขรึมน่ากลัว แถมยังแผ่รังสีอันตรายออกมารอบตัว จนแม้แต่เธอเองก็ถึงกับขนหัวลุก ไม่กล้าจะสบตากับพวกเขาตรงๆ เลยสักคนเดียว

 

        'นี่มันงานชุมนุมอะไรกัน?!'

 

        ดวงตาคู่สวยของนายูกิกวาดมองรอบตัวด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม เรื่อยไปจนถึงประตูฝั่งสวนหินที่สามารถเห็นชายน่ากลัวนับร้อย ที่กำลังยืนจับกลุ่มพูดคุยกันอยู่ด้านนอก ต่างจากภายในห้องที่เงียบสงบนี้อย่างสิ้นเชิง แม้แต่ชายข้างกายอย่างโยจิโร่ก็สงบนิ่ง ไม่หยอกเย้าทำลามกหรือกวนประสาทเธอเหมือนอย่างเคย

 

        อีกทั้งชายอาวุโสท่าทางน่ายำเกรงในชุดกิโมโนสีดำ ที่ประดับตราสัญลักษณ์ของตระกูลดูสง่างาม กำลังนั่งอยู่บนพื้นหลังโต๊ะไม้แกะสลัก ที่มีกระดาษสีครีมและพู่กันวางไว้เบื้องหน้า ดูเปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมีที่แผ่ออกมาจากกายของเขา

        ทำให้นายูกิถึงกับขนลุกชันทุกเมื่อที่ได้บังเอิญสบตา จนต้องพยายามเก็บซ่อนสายตาหวาดหวั่นของตนเอาไว้อย่างมิดชิด

 

        และงานสถาปนาภายในเรือนรับรองขนาดใหญ่ ที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยบรรยากาศชวนให้อึดอัดก็เริ่มต้นขึ้น

        "..."

        โยจิโร่ละสายตาออกมาจากผู้อาวุโส ที่กำลังจิบชาอยู่หน้าห้องก่อนจะมองมายังหญิงสาวข้างกาย ในชุดกิโมโนสีน้ำเงินลวดลายขาวที่ปักด้วยด้ายสีเงินอย่างประณีต ด้วยแววตาเรียบเฉยแต่แฝงความพึงพอใจไว้อย่างไม่ปิดบัง

        "มองอะไรคะ?"

        ดวงตาคู่สวยดุตวัดมองเขาด้วยความขุ่นใจ

        "หน้าบึ้งอย่างกับถูกบังคับมา"

        "ก็ถูกบังคับมาน่ะสิ!"

        นายูกิวีนเสียงกระซิบและขบกรามแน่นด้วยความโกรธ เมื่อถูกโยจิโร่พรากช่วงเวลาสำคัญ ที่อาจจะส่งผลถึงชัยชนะในการแข่งรถวันพรุ่งนี้ของเธอไป

        "ถ้าฉันแพ้ขึ้นมา อย่ามาบ่นทีหลังแล้วกัน"

        "ฉันเคยบ่นเธอด้วยเหรอ?"

        ประโยคนั้นทำให้นายูกิถึงกับหน้าร้อนผ่าว จริงอยู่ที่เขาไม่เคยเอ่ยปากบ่น แต่เขากลับทำโทษเธอด้วยวิธีอื่นที่นึกถึงทีไรก็ทำให้เข่าอ่อนทุกที

        "เงียบไปเลย"

        แม้ว่าจะถูกเธอเอ็ดเสียงดุ แต่โยจิโร่กลับหัวเราะในลำคอเบาๆ และหันกลับไปสนใจผู้อาวุโสเบื้องหน้าอีกครั้ง

 

        "ตลอดสิบปีที่ผ่านมา เกิดความวุ่นวายภายในสมาคมขึ้นหลายครั้ง และนี่เป็นปีแรกที่เราได้พบกับผู้สืบทอดรุ่นใหม่ของ ตระกูลนากามูระ"

        สายตาของทุกคนเบนมายังกลางห้องริมระเบียง ที่โยจิโร่และนายูกินั่งอยู่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะค้อมศีรษะให้เหล่าผู้อาวุโสอย่างนอบน้อม ทำให้เธอจำต้องค้อมศีรษะตามเขาไปโดยปริยาย

        "ท่านเก็นอิจิโร่คุณปู่ของเธอ คือหนึ่งในสี่จตุรเทพที่น่าเกรงขาม และเป็นที่เคารพรักของเราเสมอมา และหลานชายผู้นี้ก็คือมันสมองของพรรค ทั้งด้านธุรกิจและการเจรจามาตั้งแต่ตอนที่เขาถูกพามาที่นี่ เมื่อ 15 ปีก่อน"

        "ผมยังอ่อนประสบการณ์อีกมาก ท่านอาวุโสโปรดชี้แนะกระผมด้วยขอรับ"

        เขาเอ่ยอย่างถ่อมตนโดยที่ยังคงก้มศีรษะลงต่ำ ท่ามกลางแววตาเอ็นดูของผู้อาวุโส

        "หวังว่าในภายภาคหน้า คนแก่ๆ อย่างพวกเราคงจะได้อาศัยไหว้วานเธอในอนาคต"

        "ด้วยความยินดีขอรับ"

        ท่าทีสง่างามและลุ่มลึก ทำให้นายูกิเผลอมองเสี้ยวหน้าคมของเขาอย่างลืมตัว

        "ส่วนเรื่องที่มาขอคำปรึกษาเมื่อสัปดาห์ก่อน ตอนนี้ทางเราได้พิจารณาให้มีการแต่งตั้งขึ้นในอีกราวๆ 3 เดือนข้างหน้า เธอเห็นสมควรว่าอย่างไรโยจิโร่คุง"

        "ครับ ผมจะเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับวันนั้น"

        โยจิโร่ละสายตาจากผู้อาวุโส มายังหญิงสาวข้างกายช้าๆ

        "ทั้งผมและนายูกิ"

 

        30 นาทีผ่านไป

        ในตอนนี้การประชุมยังคงดำเนินต่อไป ทั้งเรื่องการก่อความไม่สงบภายในของพรรคต่างๆ เรื่องการหารือเส้นทางการค้าของเถื่อนในยุโรป และยาตัวใหม่ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าฟิโลพอนของเกาหลี ซึ่งได้ถือกำเนิดขึ้นจากหนึ่งในแก๊งมืดของสภาอาวุโส ที่เปรียบเสมือนความหวังใหม่ในการเปิดเสรีกับต่างชาติ

        "แล้วสินค้าตัวใหม่ ที่ซาคาโมโต้ยื่นเสนอในที่ประชุมคราวก่อนล่ะ?"

        "ตัวนี้ขอรับนายท่าน"

        ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาหนาเตอะ ยื่นน้ำหนืดใสในขวดแก้วให้กับผู้อารักขา ก่อนที่มันจะถูกส่งต่อไปให้กับประธานอาวุโส

        "ไม่ทิ้งร่องรอยในปัสสาวะเกิน 36 ชั่วโมง ไร้สี ไร้กลิ่น"

        "อืม"

        "เป็นอนุพันธ์ที่บริสุทธิ์ที่สุดของเราครับ"

        ชายชราส่องขวดแก้วใบน้อยเท่านิ้วก้อยของตนกับแสงไฟด้วยใบหน้าพึงพอใจ แต่สำหรับนายูกิสายตาของเธอที่กำลังมองของสิ่งนี้ ดูแล้วไม่ต่างอะไรกับยาพิษที่จุดชนวนให้เกิดสงคราม และคร่าชีวิตผู้คนมาแล้วตั้งมากมาย

        "ดีมาก"

        "คงจะดีกว่า ถ้าตอนนี้ผู้บัญชาการตำรวจไม่ได้กำลังจะหมดวาระ"

        จู่ๆ ความปรีดาของเหล่าหัวหน้าพรรคก็ค่อยๆ เลือนหายไป เมื่อหัวหน้าพรรคผมยาววัยกลางคน ที่นั่งอยู่เกือบท้ายสุดของห้องนี้เอ่ยขึ้น

        "ทางสภาอาวุโสมีความเห็นอย่างไรครับ?"

        "จริงอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงนี้ อาจทำให้การขนส่งของเราหยุดชะงักแต่เรายังมีไพ่ในมืออีกใบ"

        ทุกคนมองตามสายตาของประธานอาวุโส มายังทิศทางที่โยจิโร่อยู่ สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความงุนงงและตื่นตระหนกให้กับนายูกิเป็นอย่างมาก

        "ขอรับ"

        เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้หญิงสาวสะดุ้ง รีบหันไปยังชายหนุ่มร่างผอมบาง ที่กำลังคุกเข่าคำนับจนศีรษะจรดพื้น ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นสบตากับหัวหน้าโยจิโร่ ผู้ปูทางเส้นนี้ให้เขาด้วยแววตาเคารพและเทิดทูนจนหมดหัวใจ

        "กระผมจะไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวัง"

 

โปรดติดตามตอนต่อไป...
หากชื่นชอบโปรดคอมเม้น กดแชร์ให้เพื่อนๆ มาอ่านเรื่องนี้กันเยอะๆ นะคะ
ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

 
___________________________
 

E-BOOK มาแล้วค่า
สื่งที่ได้รับใน E-BOOK
- เนื้อหาที่ผ่านการรีไรท์แล้ว
- เนื้อหาตอนปกติ +1 ตอน และตอนพิเศษบทสรุปความรัก +7 ตอน จบบริบูรณ์ค่ะ

 

KILL เมื่อฉันต้องฆ่าสามีจอมอำมหิต Neptheduck www.mebmarket.com นิยายซีรีส์ชุด : ตำนานรักสองชาติสองภพ ซึ่งมี 2 เรื่องได้แก่ KILL เมื่อฉันต้องฆ่าสามีจอมอำมหิต (เล่ม 1) ด้ายแดงแห่งรัก ท่านจอมทัพลวงใจ (เล่ม 2) เร็... Get it now