เวลาอาจพัดพาสิ่งอื่นแปรผันไป แต่ใจฉันตามพบเธอไม่มีโรยรา

             บทหนึ่งบทเล่าขานในตำนานไม่อาจตอบได้เลยว่า ด้วยเหตุอันใดหนอ ที่พวกท่านยังคงเฝ้าห่วง รอเจอแต่เราทุกคราไป ตราบแม้ชีวีท่านจะหาไม่ไปเสียแล้ว

เมื่อเราได้ฟังเพลง ลั่นทม และ จอมขวัญ ของซีรี่ส์ “หอมกลิ่นความรัก” ทำให้เรานึกถึงเรื่องนึงในอดีตขึ้นมา

ดอกไม้ที่เราชอบมาตั้งแต่ตัวน้อยๆคือ ดอกลั่นทม บางคนอาจจะเรียกมันว่าดอกลีลาวดี จำปาลาว แต่เราชอบเรียกมันว่า

“เจ้าลั่นทม”

          กาลครั้งนึง หลานอยู่กับปู่ย่าและลุงมาตั้งแต่จำความได้ พ่อแม่ไปทำงานต่างจังหวัด พวกท่านเป็นคนภาคเหนือ มีอาชีพเป็นชาวสวนอยู่บนดอย ไม่มีหนี้ไม่มีสิน ใช้ชีวิตอย่างสบายใจที่สุด เท่าที่เบื้องบนจะปรารถนาให้พวกท่านได้อยู่ตรงนี้ ท่านพลอยหากิจกรรมทำกับหลานคนแรกของท่านเสมอ เผื่อวันใดพวกท่านไม่อยู่แล้ว สิ่งเหล่านี้จะโอบกอด”หลานอันเป็นที่รัก”แทนท่าน

ช่วงเช้าวันหนึ่งเราไปทำบุญที่วัดในวันสงกรานต์ ตักบาตรไหว้พระ รดน้ำดำหัวผู้เฒ่าผู้แก่ และก่อเจดีย์ทราย สามคนปู่ย่าและหลาน ใต้ต้นลั่นทมที่ส่งกลิ่นหอมโชยลงมา

“หอมจังเลย” หลานได้เอ่ยขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ปู่และย่ามองหน้ากันและขุ่นคิดอะไรบางอย่างได้ “หลานชอบหรือ” ปู่ถามด้วยรอยยิ้ม

“ชอบเจ้าาา มันหอม เหมือนมีอะไรให้นึกถึง”

“เราเอาไปปลูกที่บ้านเรากันดีหรือไม่หลาน ฮื้มม”

“ดีเจ้าาา”

“หึ หึ” ปู่และย่าหันมาหัวเราะใส่กันสองคนให้กับหลานด้วยความเอนดู

 

เช้าวันต่อมา

“ถึงเวลาที่ต้องนำเจ้าลั่นทมกลบลงดินแล้วหนา เจ้าจอมขวัญ” คุณปู่ได้เอ่ยบอกกับหลานผู้เป็นที่รัก ที่นั่งทานขนมฝีมือคุณย่าของเขาอย่างเพลิดเพลิน

“เจ้าาา คุณปู่”

“ระวังล้ม เน้ออเจ้าจอม” คุณย่าตะโกนร้องเตือนหลานสาว พร้อมกับสายหัวเอนดูหลานที่รีบวิ่งไปปลูกเจ้าต้นลั่นทม

“ทำไมไม่มีดอกละเจ้าา คุณปู่”

“หึ (พรางเอามือลูบหัวหลานอันเป็นที่รักเบาๆ พร้อมคุณย่าที่มานั่งข้างๆ)  เราต้องปลูกและคอยรดน้ำมันก่อน มันถึงจะผลิดอกออกมาให้เราได้ชื่นชมทีหลัง มันต้องใช้เวลาดูแลเขา รดน้ำใส่ปุ๋ย เพื่อให้ออกผลให้เราเชยชม พอได้ผลงานออกมามันคุ้มค่ามากเลยละเจ้าจอม”

“หลานจะดูแลเจ้าลั่นทมทุกวันเลยเจ้าา หลานอยากให้เจ้าลั่นทมอยู่กับหลานนานๆ”

“มันจะนานที่สุดเจ้าจอมขวัญ ไม่มีวันจาง” ท่านทั้งสองยิ้มและหวังว่าจะให้เป็นเช่นนั้นให้ได้

“ลงมือกันเถิด เดี๋ยวขนมของย่าเย็นเอาเน้ออ หึหึ”

“ฮ้าา ฮ่า ฮ่า ฮ่าาา” ทั้งสามคนหัวเราะใส่กันอย่างสนุกสนาน และไม่ลืมที่จะปลูกต้นลั่นทมกันจนเสร็จ

 

แต่แล้วโชคชะตาของการจากลาก็มาถึงพร้อมในคราที่ด่วนติดกัน หลานไม่ทันได้ทำใจแม้แต่เสี้ยววินาที ปลายปีช่วงเช้าคุณปู่มานั่งเล่นที่หน้าบ้าน ท่านได้ใช้ให้หลานไปบอกคุณย่าให้หยิบหมอนกับที่นอนให้ปู่หน่อยปู่อยากนอนตรงนี้

“เจ้าจอมเอ๋ย หลานไปบอกย่าให้ปู่ทีเถิด ปู่อยากได้หมอนกับที่นอนไว้นอนเล่น”

“ได้เลยย คุณปู่รอหลานนะ”

“ปู่รอหลานได้เสมอเจ้าจอมขวัญ”

ผ่านไปประเดี๋ยวเดียวหลานและคุณย่าก็ลากที่นอนและหมอนมาหาคุณปู่ แต่คุณปู่ได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ หลานปลุกเท่าไหร่คุณปู่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

“คุณปู่ หลานเอามาให้แล้วคุณปู่ คุณปู่ง่วงหรอ คุณย่าๆ คุณปู่ไม่ตื่นมาคุยกับหลานเลยคุณย่า” คุณย่าวิ่งมาด้วยความวิตกกังวลใจเป็นอย่างมาก

...กลัว คุณย่ากลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะเกิดขึ้นเร็วเกินไปหรือเปล่ากับการไม่มีคุณปู่อยู่คอยเล่นกับหลาน

“คุณย่า คุณปู่ไม่ตื่นมาเล่นกับหลาน คุณปู่โกรธหลานหรอ” ถามออกไปด้วยสีหน้าหง่อยๆตามประสาเด็กน้อย

คุณย่าเห็นเช่นนั้น จึงเดินเข้าไปจับแขนคุณปู่ แต่กลับไม่พบชีพจรใดๆ สีตาของคุณย่าเริ่มแดงกร่ำ และทำได้เพียงกลั้นเสียงร้องไห้ ให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะหลานยังไม่เข้าใจว่าทำไมคุณปู่ไม่ตื่นมาเล่นกับเขา

“เจ้าจอมลูก คุณปู่คงเหนื่อยมาก เลยเผลอง่วงหลับไป เจ้าจอมมาหาย่านะมาเล่นกับย่าก่อนนะลูก”

คุณย่าพยายามพูดด้วยเสียงที่ปกติที่สุด เพื่อให้หลานออกมาจากตรงนั้น แล้วจึงรับจัดการเรื่องงานของคุณปู่

แต่เวลาแห่งความเศร้าโศกผ่านไปไม่นาน ซ้ำต้นปีเดือนเมษายนของปีถัดมา คุณย่าก็ได้จากไปอีกคน วันที่คุณย่ากำลังจะจากไปย่าและหลานยังคุยกันปกติ พากันเข้านอน นอนกอดกันอย่างมีความสุข และไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ว่านี่คือครั้งสุดท้ายที่เราจะได้รู้สึกใกล้กันได้ก่อนจะตื่นมาพบกับรุ่งเช้า “ที่ไม่มีท่านอีก ตลอดไป” เหลือไว้เพียงเจ้าลั่นทมไว้ให้สูดดมความหอมเมื่อยามคิดถึง....

               เมื่อกลับไปที่ต้นลั่นทมทีไรใยใจเราจึงคะนึงหาถึงพวกท่าน รู้สึกถึงการผูกพันธ์ หวนพบคืนวันกลับมา เหมือนกับคำที่ท่านบอกว่า... “มันจะนานที่สุดเจ้าจอมขวัญ ไม่มีวันจาง” ปู่กับย่าจะอยู่กับเจ้า แม้ชีพมลาย”...

“ เพราะรักของฉันจะนานกว่านั้น

นานชั่วกัลป์กัป

นานนิรันดร์

จะไม่มีสิ่งไหนลบเลือนให้หายสิ้นกัน

ดอกไม้ใดจะหอมนานเกินกว่านั้น ไม่มี

เพราะรักของฉันคงอยู่เสมอ

อยู่เพื่อเธอ และ

เป็นของเธอ

กลิ่นหอมของความรักฉันจะติดตามพบเจอ

ตามพบเธอไม่มีโรยรา

ไม่มีวันจาง  ”

....ฟ้าให้เวลามาไม่เท่าไหร่ แม้นพบชาตใด ขอเฝ้าห่วงหาอาวรณ์เจ้าจอมขวัญ ฉันจะทำได้นานเท่าไหร่ ถ้าฉันต้องการแค่ตลอดไป....

........................เจ้าลั่นทมเอ๋ย ฝากเจ้ากอดหลานแทนเราทีหนาเจ้าเอ๋ย........................