คุณเคยมีเพื่อนแบบนี้ไม๊......

คุณเคยมีเพื่อนแบบนี้ไม๊......

ณ วันสอบ

            ใช่แล้วหล่ะ พวกเรามีสอบมิดเทอมกัน ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะอ่านหนังสือกันเอาเป็นเอาตายเลยละ แต่ไม่ใช่แก้งค์เรา เราถือคติที่ว่า “ไม่ดรอป ไม่เท ไม่เอ ไม่อ่านน” 55555 แล้วไงละสุดท้ายมันจะมีอยู่คนนึงที่ไม่ปกติ เหตุการณ์มีอยู่ว่าหลังจากที่เราสอบกันเสร็จก็ออกมาเจอกันที่ห้องน้ำ พวกเราออกมากันหมดแล้ว จะเหลือก็แต่ ไอ่ปัง หรือชื่อเต็มของมันคือ “ขนมปัง” ตัวที่กะเก็บ A ทุกวิชาเลยก็ว่าได้นาทีนี้ นั้นไง พอพูดถึงก็มาทันที มันเดินออกมาจากห้องสอบเป็นหมาหงอยเลยละ

“ไม่เป็นไรมึง เต็มที่แล้วว”

“ระดับมึง ผ่านฉลุย”

เอาละ มันเริ่มเบะแล้วทุกคน

ไอ่ปัง : “กูทำข้อนั้นไม่ทันอ่า ฮื้อออ”

“เอ่า ไอ้เชี้ยมึงปลอบมันดิ้”

ไอ่ปัง : “ฮื้ออออออออออออ”

“โอ้โห ร้องยานสะด้วย”

ไอ่ปัง : “กูไม่ผ่านแน่เลย กูอตส่าอ่านมาเลยนะเว้ย แต่กูลืมอ่ะ ฮื้อออ อ ออ”

“ลูกเอื้อนก็มี” พวกเราแอบหัวเราะกันนิดนึง5555

“อย่าพึ่งหัวเราะ ปลอบมันก๊อนน”

“อะอื้ม อย่าเศร้าไปเลยยอดยาหยี เดี๋ยวพี่เลี้ยงเต็มที่ อยากกินไรจัดเลย ฉลองให้คะแนนบ๊วยโว้ยย”

“เอ๊ออออ ไปเว้ย”

วันประกาศคะแนนสอบ

ใช่แล้วละทุกคนแค่ผ่านตามเกณฑ์ที่อาจารย์ตั้งไว้เป๊ะ แต่ไอ่ปัง.....

อาจารย์ : สำหรับคนที่ได้เยอะที่สุดในเซคนี่ คือ ขนมปัง ครับ อ่าวปรบมือให้เพื่อนหน่อยเร็วว

แป๊ะๆๆๆๆ

อาจารย์ : รับรางวัลไปเลยย นี่

ทุกคนปรบมือให้มันทั้งเซค ยกเว้นก็แต่.....

ใช่ยกเว้นก็แต่พวกเรา พวกเรามองหน้ากันแล้วอยู่ๆ ก็พูดพร้อมกันว่า

“กูจะเสียเวลาปลอบมันทำไมกันนน”

“แววตากูล่องลอยมากเวลานี้”

“แฮร่ๆ ท็อปเฉยเลยเน้อมึง”

“เอาน้ำตากูคืนมาาา”

“ยิ้มล่าเชียวนะมึงง”

“ไหนแม่งบอกทำไม่ทันไง”

“ไหนแม่งบอกลืม”

“ไหนแม่งบอกไม่ได้อ่านนน”

“มึงไม่ใช่เพื่อนกูววว”

“มึงออกจากกลุ่มไปเล้ยยย”

นั่นแหล่ะ คนที่แม่งบอกว่าตัวเองทำไม่ได้ แม่งก็ได้ท็อปกันหมดแหล่ะนะ คนพวกเนี้ย “มัน เชื่อ ไม่ ด๊ายยย!!” แง้ๆ ๆ ๆๆๆ