เสียงสยอง ล่องไพร

เสียงสยอง ล่องไพร

พรานป่าที่เดินดงจนรองเท้าสึกยังมีโอกาสหลง นับประสาอะไรกับคนใหม่ป่าจะไม่พลาดท่าเข้าให้บ้าง และบางคราวล้าหลังกลุ่มหรือหลงทางไปคนเดียวเพราะมั่นใจตัวเองหนักหนาว่าโค้งหน้าคงตามกันทัน แต่พลันชะล่าใจเพราะเหตุอันใดก็เหลือเดา เสียงกู่ที่ได้ยินห่างออกไปนั้นบางครั้งบางหนไม่ใช่เสียงกู่ของพวกเดียวกัน

ดึกดื่นค่อนคืน ได้ยินเสียงกู่แถบบึงน้ำใหญ่อย่ามั่นใจว่าใช่เสียงคนรู้จัก น้อยคนนักจะรู้ว่าเสียงครางสูงๆคล้ายบ่างนั้นคือเสียงครวญคร่ำของจระเข้เรียกคู่ พวกมันสร้างเสียงสูงทั้งแบบเป็นเอกเทศหรือประสานกันจนบางคนนึกว่าเป็นเสียงบ่างมาร้องยามค่ำมืด พลาดท่าเสียทีเดินย่ำริมบึงมีโอกาสโดนลากไปกินไม่ทันรู้ตัว

เสียงชะนีร่าเริงกันตามธรรมชาติยามเช้าตรู่นั้นเป็นเรื่องดี มีแง่คิดว่าพอเข้าช่วงบ่ายแก่ๆแล้วชะนีจะไม่ค่อยร้องกันแล้ว ยิ่งดึกยิ่งเงียบเสียงกันไปเลย หากหลงทางกลางป่าแล้วได้ยินเสียงชะนีโหยหวนให้ระวังตัวให้ดีว่ามักจะมีอะไรที่ไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นใกล้ตัวแล้ว เสียงแบบนั้นจะใช่ชะนีหรือไม่ก็ไม่อาจบอกได้ แต่ความผิดปกติเยี่ยงนั้นบางคราวถึงกับเอาชีวิตคนที่ได้ยินเสียงผิดเวลากันมานักต่อนัก

ปกติได้ยินเสียงกวางร้องที่จุดใดมักสบายใจเพราะรู้ๆอยู่ว่าปลอดภัยจากเสือ แต่ก็ไม่ควรชะล่าใจเกินไปเพราะเสือโคร่งจำนวนหนึ่งร้องเลียนเสียงกวางได้เหมือนจัดจนคนที่ฟังเพลินต้องตกเป็นเหยื่อของไอ้โคร่งชนิดเดินเข้าปากมันเพราะคิดว่าเป็นกวาง หากยิ่งหลงป่าด้วยแล้วการเจอเสือไม่ใช่เรื่องดีนัก แม้เสือนั้นจะไม่เคยกินคนมาก่อนก็ตาม คนที่หลงป่าอาจกลายเป็นของหวานเนื้อมนุษย์เมนูแรกของมันได้เสมอ

นกฮูก นกเค้าแมว บางสายพันธุ์ส่งเสียงร้องคล้ายคนกู่เรียกกัน เรื่องนี้ถือเป็นประเด็นสำคัญที่ทำให้คนหลงป่าถลำลึกตามเสียงพวกมันไปจนหายลับเข้าป่าไม่มีทางกลับออกมาเล่าเรื่องราวความผิดพลาดกันเป็นจำนวนมาก ยิ่งกำลังกลัวหรือฟุ้งซ่านยิ่งทำให้ขาดโอกาสไตร่ตรองหรือมองอะไรให้รอบคอบ ไอ้ที่ถลำก็ยิ่งไถลลึกเข้าไปจนไปสิ้นลมกันในป่ากันมากมาย

เสียงกล่อมป่านั้น มองได้หลายแง่ มันเป็นได้ทั้งเสียงประดับป่าหรือเสียงหลอนพาให้หลงได้ในหลายกรณี