สมิงไม่ได้มีแค่เสือ

สมิงไม่ได้มีแค่เสือ

เปลวไฟเต้นระยิบส่งแสงสะท้อนฉาบไปทั่วใบหน้าชายฉกรรจ์กลางไพรดูหวั่นไหวน่าระทึกไม่น้อยหน้ารสชาติแห่งบรรยากาศป่าและถ้อยสนทนาชวนตื่นเต้นและยิ่งระอุมากขึ้นเมื่อใครสักคนพูดถึง “สมิง” ที่บางครั้งบางคราวก็อดมองไปรอบกายไม่ได้ก่อนที่จะขยับปากพรรณนาถึงเนื้อหาชวนขนลุกในลำดับถัดไป

พรานใหญ่ผ่านประสบการณ์โชกโชนรำพึงถึงเหตุการณ์ครั้งยังเป็นเด็กชาย คราวนั้นเรื่องเล่าจากปากของปู่ที่บรรยายถึงเสือหิวที่โผล่มาที่ป่าช้าท้ายวัด มันหิวจนหน้ามืดตาลายกระทั่งขุดหน้าดินแล้วคว้าศพมาเคี้ยวกร้วมๆกินแก้กระหาย แรกสุดนั้นไม่มีใครคิดว่าเสือจะทำแบบนั้นแต่เมื่อหลายศพจากต่างหลุมถูกพลิกขึ้นมาเสพเนื้อมากขึ้นชาวบ้านก็เริ่มไม่แน่ใจในสวัสดิภาพ...กระทั่งเกิดเหตุการณ์เสือสมิงแปลงร่างเป็นคนแล้วสังหารพระอย่างเลือดเย็น...บัดนั้นสมิงในร่างพระออกอาละวาดจนต้องปราบกันให้วุ่น

กวางสมิงกินศพในอเมริกาอย่าคิดว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อ...หน้าหนาวกวางหาหญ้าหรือพืชกินไม่ได้ ซากศพคนหายที่จมอยู่ใต้หิมะไม่ว่าจงใจฝังหรือตายแบบปุบปับก็ตาม มักจะกลายเป็นเศษเนื้อคาปากกวางเป็นประจำ บางทีตั้งแคมป์ได้ยินเสียงคล้ายคนขุดดินใกล้ๆยามดึก ส่องไฟไปพบกวางกำลังขุดและคาบแขนมนุษย์(ศพ)ติดคาปากให้ได้สยองกันจนอ้าปากค้าง...ทั้งนี้ยังไม่นับรวมวิญญาณป่าที่มาในรูปอสุรกายที่ชื่อ เวนดิโก หรือ วินดิโก ที่มักจะโผล่มาให้เห็นกันจนเป็นตำนาน

สัตว์กินศพในไทย ไม่ได้มีแค่ในป่า ย้อนหลังกลับไปหลายสิบปีก่อน ในยุคที่ระบบต่างๆยังไม่สมบูรณ์เช่นทุกวันนี้ มีเรื่องเล่าผสมเค้าโครงจากเรื่องจริงของ “แมวโพง” หรือ “แมวเป้า” ที่เป็นแมวจรจัดขนาดใหญ่ ดุร้าย กินเนื้อสัตว์ทุกชนิดไม่เว้นแม้แต่แมวที่เล็กกว่ามัน และที่สยดสยองมากคือ แมวโพงมักกินเนื้อศพมนุษย์ที่ห่อคลุมไว้ไม่ค่อยมิดชิด เช่นในช่วงที่เกิดโรคระบาด หรือตายกะทันหันแล้วไม่มีคนเฝ้าศพ แมวโพงที่กินศพมนุษย์เหล่านั้นจะมีพลังบางอย่างที่คล้ายสมิงจนเกิดเป็นเรื่องเล่าขานในหลายพื้นที่ ส่วนจะคิดว่าเป็นแมวสมิงหรือไม่นั้นก็แล้วแต่จะจินตนาการกันไป