ฟ้าพิโรธ

                   ฟ้าสั่งฝน คนบ้าอำนาจ.....

คลืนคลืน เสียงฟ้าไล่

ทมึนเมฆเทา เงาพยัพ

ฟ้าฟาดวาดใส่หูดับ

เหมือนขับขานไข ไล่ส่ง

ไม่อาจอยู่นิ่งจริง ๆ ฝน

จำหล่นร่วงฟ้า บ่าลง

ไหลสู่บ้าน สู่เมือง ป่าดง

ฟ้าคงสะใจ ที่ได้สั่ง

ฝนไม่อาจทนฝืน ขืนขัด

ไม่อาจสู้ฟ้า ผ่าเบื้องหลัง

ไม่กล้าเฉยอยู่ดูฟ้าคลั่ง

           ฟ้ามันสั่งด้วยอำนาจบาตใหญ่

ฝนคงโกรธพิโรธหนัก

            ไม่หยุดพักความแค้นแน่นในใจ

 ฟ้าสั่งจนฝนทำ ระยำไป

          เดือดร้อนฉิบหายบรรลัยกัน...