เรื่องเล่าบันนังสตา ตอนที่ 1

บันทึกตอนที่ 1: ทหารหมวกแดงถูกตัดศีรษะ 

คำเตือน: ทั้งหมดนี้เป็น

เรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงผ่านความทรงจำของผู้เขียน เรื่องราวต่อไปนี้มีเนื้อหาที่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต หากคุณมีภาวะซึมเศร้า หรือเป็นเยาวชน อย่าอ่านบันทึกเรื่องราวนี้ตามลำพัง
เช้ามืดวันจันทร์ที่ 2 มกราคม 2549 ผมเพิ่งเป็นตำรวจได้เดือนกว่า ยังใช้ปืนไม่เป็นเลย (ณ.เวลานั้นผู้บันทึกยังไม่ได้เข้ารับหลักสูตรสอนยิงปืน)ได้รับแจ้งให้เข้าไปที่เกิดเหตุ เหตุทหารปะทะกับผู้ก่อการร้าย แยกคอลอกาเอ ต.บาเจาะ อ.บันนังสตา จ.ยะลา
ผมเข้าไปกับชุดสืบ ดาบโซะ ดาบเระ ผ่านเส้นทางป่าเขา สวนยาง ไปถึงมีตชด.อยู่ที่เกิดเหตุแล้ว พบมอเตอร์ไซด์ทหารล้มอยู่ตรงสันเขา ผมเดินไปดู เลยไปหน่อยพบรอยเลือดเป็นทางยาว และมีทหารนอนคว่ำหน้าอยู่ข้างทาง พอเดินไปดูใกล้ๆ พบว่าไม่มีหัวแล้ว
สักพักหนึ่ง ก็มีทีมจากภูธรจังหวัด ผู้กำกับสืบ พวกเราก็เดินสำรวจที่เกิดเหตุรอบๆ เพื่อหาศีรษะที่หายไปตามรอยเลือด กระจายกำลังไปรอบๆก็หาไม่เจอ ผู้เสียชีวิตเป็นชุดทหารหมวกแดงรบพิเศษ จากจ.ลพบุรี แต่มาทำหน้าที่ชุมชนสัมพันธ์กับชาวบ้าน ทหารคนนั้นถูกธงชาติคลุม นำขึ้นรถกระบะไป
วันเกิดเหตุ ชุดทหารหมวกแดง เดินทางจากเขื่อนบางลาง เข้าหมู่บ้านคอลอกาเอตั้งแต่เช้ามืด ระหว่างทางถูกซุ่มยิงจากสันเขาตรงที่มอเตอไซด์ล้มอยู่ ภายหลังผ่านไปหลายปี มีผู้ก่อการร้ายที่ถูกจับได้ สารภาพว่า เคยมาซุ่มยิง แล้วตัดหัวทหารชุดนี้ ซึ่งก็เป็นวัยรุ่นชาวบ้านแถวนั้น ที่กลายมาเป็นหน่วย RKK
เกิดมา ผมเพิ่งเคยเห็นคนหัวขาดจริง ๆ ครั้งนี้เป็นครั้งแรก
วันนั้นก็ไม่เจอศีรษะ ช่วงบ่ายวันนั้นก็มีทหารมาตั้งฐานแถวนั้นเลย วันต่อมา ทั้งตำรวจและทหารมีการสนธิกำลัง เพื่อเดินหาศีรษะ มีสุนัขตำรวจมา มีเฮลิคอปเตอร์บินรอบ
ผมตั้งแถวเดินหาศีรษะ ด้วย มีกำลังมากมาย ทหารพราน ทหารร้อยร. ทหารหมวกแดง ตชด. นปพ. ตำรวจโรงพัก ปลัดอำเภอ อาสา นักข่าวเดินปูพรมกระจายกำลังรอบที่เกิดเหตุ โดยเดินตามสุนัขดมกลิ่น โดยใช้กลิ่นในชุดผู้เสียชีวิต เดินข้ามเขาเป็นลูกๆ ช่วงแรกก็เป็นสวนยางเดินไปสักพักขึ้นเขาก็เป็นป่าเกือบไปถึงเขื่อนบางลาง ก็ยังไม่เจอ
แม่ทัพภาคสั่งว่า ถ้าไม่เจอศีรษะ ให้ตั้งฐานอยู่อย่างนั้น ห้ามกลับ หาให้เจอ
ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ ก็พบศีรษะอยู่ในที่พงไม้ ใกล้ที่เกิดเหตุ ประมาณ 200 เมตร ญาติผู้เสียชีวิต ไปดูหมอดูมุสลิม (เสียตังค์) เแถวตลาดบันนังสตา แล้วถามว่าศีรษะของผู้เสียชีวิตอยู่ที่ไหน หมอดูตอบว่า ศีรษะไปทางทิศนี้ จากศพไม่เกิน 500 เมตร สุนัขดมกลิ่นจากเสื้อผ้า ไม่ได้ดมกลิ่นจากรอยเลือด คนร้ายอาจตัดศีรษะแล้วนำไปด้วย แล้วนำมาคืนใกล้ที่เกิดเหตุ เพราะจากวันแรกเดินสำรวจจนทั่วก็ไม่เจอ ใช้กำลังพลมากมาย มีการกดดันกลุ่มญาติของแนวร่วมบริเวณที่เกิดเหตุ มันก็เลยเอาศรีษะมาคืนให้
จากเรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นบันทึกความทรงจำของผู้เขียน และไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ผู้ใด แต่อยากให้ทุกท่านได้เรียนรู้จากความสูญเสีย ทั้งนี้ขอแสดงความเสียใจในความสูญเสียต่อ ญาติพี่น้อง ผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต ใว้ ณ.ที่นี้ด้วยครับ
จึงบันทึกไว้
จากความทรงจำ
แมน