คนไทย​(ชอบ)​อ่านอะไร?

จากผลการสำรวจ  คนที่ไม่อ่านหนังสือคือคนในวัยทำงานอายุระหว่าง 30-40 ปี  เนื่องจากคนกลุ่มนี้อยู่ในวัยทำงาน กำลังทำงานหนักเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัว  คนทำงานพอกลับมาบ้านก็เหนื่อยจนไม่อยากอ่านหนังสือแล้ว

ส่วนกลุ่มคนที่อ่านเยอะที่สุดอยู่ในช่วงระหว่าง 20-30 ปี  และจะกลับมาอ่านหนังสือเยอะอีกครั้งก็เมื่ออายุ 40 ปีขึ้นไปแล้ว  จนเมื่อถึงวัยเกษียณก็จะกลับมาอ่านหนังสือมากขึ้นเช่นกัน

เด็กในยุคนี้มีหนังสือให้อ่านเยอะมาก  หลากหลายเยอะกว่าในสมัยก่อนมาก  ในยุคสมัยนี้มีหนังสือแปลที่มีเนื้อหาแปลกใหม่ จากการสำรวจเด็กมัธยมต้นบางคนเริ่มอ่านวรรณกรรมคลาสิคของโลกแล้ว  โดยเมื่อเขาได้อ่านเรื่องแปลพวกนี้แล้วเขาชอบก็จะเกิดแรงบันดาลใจให้เขาอยากไปหาต้นฉบับ(ภาษาต่างประเทศ)มาอ่านด้วย

ที่น่าสนใจคือว่า  วัยรุ่นอ่านคอนเทนต์ที่เป็นนิยายเยอะมาก  แต่หนังสือในบ้านเราไม่ค่อยจะมีเนื้อหาที่เหมาะสมกับวัยรุ่นสักเท่าไหร่เลย  คือในวงการหนังสือไทยยังขาดวรณกรรมเยาวชนที่ดีๆ สำหรับให้เด็กวัยรุ่นอ่าน

ถ้าย้อนไปในสมัยก่อน จะมีนิตยสาร “เธอกับฉัน” ที่ถือว่าเป็นหนังสือของวัยรุ่นในยุคนั้น  มี “พจน์  อานนท์” เป็นบรรณาธิการ  ในตัวนิตยสารมีเนื้อหาที่ตรงกับความสนใจของวัยรุ่น  รวมทั้งมีนวนิยายวัยรุ่นที่ดีๆ หลายเรื่องด้วย  แต่ในปัจจุบันในท้องตลาดไม่มีหนังสือในลักษณะนี้เลย

สำหรับนิตยสาร  “เธอกับฉัน” ในสมัยก่อนนั้นคงเรียกว่าเป็นสกุลไทยฉบับวัยรุ่นเลย  เทียบเท่ากับนวนิยายที่โพสลงในเว็บสมัยนี้​ เพียงแต่นิยายที่ลงในเว็บพวกนี้ไม่ผ่านการกลั่นกรองจากบรรณาธิการเลย

ในยุคนี้คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลายอย่าไปต่อว่าลูกเลย  ในการที่ลูกเป็นติ่งโน้นติ่งนี้หรือชื่นชอบในสิ่งต่างๆ เพราะในสมัยก่อนคุณพ่อคุณแม่ก็มีความรู้สึกเหมือนกับลูกๆ ในตอนนี้เช่นกัน  เพียงแต่แสดงออกไม่เหมือนกันเท่านั้นเอง

ถ้าถามว่าคนไทยอ่านอะไร?  ตอบได้ว่าคนไทยก็อ่านคอนเทนต์ในแบบเดิมไม่ได้เปลี่ยนเลย  แต่ที่เปลี่ยนไปคือรายละเอียดต่างๆ ในคอนเทนต์นั้นๆ อย่างเช่นในสมัยก่อนยุคคุณพ่อคุณแม่อาจจะได้อ่านแต่นิยายรัก  แต่รุ่นลูกในสมัยนี้เข้าได้อ่านเรื่องรักเหมือนกัน แต่ในรายละเอียดของเรื่องนั้นเปลี่ยนแปลงไปมาก  มีความหลากหลายมากขึ้น  เช่น  ในนิยายรักสมัยนี้อาจจะมีแฝงเรื่องสิทธิสตรีเอาไว้ด้วย  ซึ่งนิยายในสมัยก่อนไม่ค่อยกล้าพูดเรื่องนี้มากนัก  หรือปัจจุบันนี้มีเรื่องชายรักชายเป็นนิยายวาย  เป็นแนวที่วัยรุ่นกำลังนิยมอ่านอยู่

จะเห็นได้ว่าคอนเทนต์ในสมัยใหม่นี้มีความหลากหลายมากขึ้น คือมีแยกย่อยแตกออกไปเยอะ หรือมีเซ็กเม้นท์ (segment) มากขึ้น  ไม่เหมือนในสมัยก่อนที่นักเขียนดังจะครองตลาดอยู่ตลอด  เรื่องราวหรือคอนเทนต์ต่างๆ ก็จะซ้ำไปซ้ำมาตลอด

เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงก็จะเห็นว่า  ในปัจจุบันนี้คนที่เป็นผู้ใหญ่เหมือนว่าจะไม่มีคอนเทนต์อะไรให้อ่าน  เพราะที่มีอยู่ในตลาดไม่ใช่เรื่องที่เขาสนใจ  ไม่ใช่เรื่องของวัยเขา  หลายสำนักพิมพ์มองข้ามกลุ่มผู้อ่านสูงวัยนี้ไปเลย  จะเห็นว่าไม่ค่อยมีสำนักพิมพ์ไหนเลยที่ทำฟอนซ์(ลักษณะของตัวอักษร)ให้ใหญ่ขึ้น  เพื่อที่คนแก่จะได้อ่านได้  บางครั้งตัวหนังสือที่เล็กเกินไปผู้ใหญ่ก็อ่านไม่ได้ ทำให้ความรื่นรมย์ในการอ่านลดน้อยลงไป

นักเขียนต้องเข้าใจว่ากลุ่มผู้อ่านของเราคือใคร  จะได้สร้างเรื่องได้ตรงกับความต้องการของผู้อ่านด้วย  เช่นถ้าเป็นผู้อ่านกลุ่มมีอายุสักหน่อย  ถ้าจะเขียนเรื่องรักก็อาจจะเป็นรักแบบพีเรียด(ย้อนยุค)ก็ได้

ปัจจุบันจึงกลายเป็นว่า  คอนเทนต์ของใครก็ของมัน ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจคอนเทนต์ของเด็ก  จึงทำให้เด็กก็ไม่เข้าใจคอนเทนต์ของผู้ใหญ่ด้วย  ผู้ปกครองในสมัยนี้จึงควรต้องเปิดใจให้กว้าง  ต้องยอมรับเรื่องราวของพวกเด็กๆ ด้วย  ลองเข้าไปอ่านนิยายในเว็บดู  ผู้ใหญ่อ่านแล้วอาจจะรู้สึกกรี๊ดกร๊าดบอกว่าอ่านไม่ได้  แต่ต้องอย่าลืมว่าในสมัยก่อนคุณก็เคยอ่านนิยายประโลมโลกมาก่อน  เคยต้องคลุมโปงแอบอ่านก็มี  เพราะฉะนั้นอย่างไปว่าเด็กเลย

พอมีอินเตอร์เน็ตเกิดขึ้น  ความชอบของคนก็เริ่มหลากหลายมากขึ้นด้วย  คนสามารถเข้าถึงสิ่งที่ชอบได้มากขึ้นและถี่มากกว่าแต่ก่อน  ด้วยความที่เซ็กเม้นท์มันหลากหลายมากขึ้น  คนก็จะเลือกอ่านตามแต่เรื่องที่ตัวเองชอบ

สรุปคนไทย(ชอบ)​อ่านคอนเทนต์ตามรสนิยมของตัวเอง  ตามความชื่นชอบของตัวเอง  ถึงแม้มันจะหลากหลายขึ้นแต่มันก็ยังมีความชอบส่วนตัวอยู่