รักสุดใจในสายลม ตอนที่ 1

     ในเมืองเล็กๆ ที่สวยงามอันมีภูเขาน้ำแข็งอยู่โดยรอบ  ทำให้หนาวสะท้านทุกบรรยากาศ  ในเมืองเล็กๆ แห่งนี้มีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อเรสเน่ หญิงสาวผู้ที่มีความฝันอันยิ่งใหญ่ในการเดินทางผจญภัยไปในท้องทะเลกว้างใหญ่ที่เธอนั้นไม่เคยจะได้ไปแม้แต่ครั้งเดียว แต่ในวันหนึ่ง เรสเน่ได้รับจดหมายจากป้ายรถเมล์ที่เคยใช้เดินทางไปยังร้านกาแฟเล็กๆ หรือที่ทำงานของเธอนั่นเอง ในจดหมายครั้งนี้ มีคำเชิญให้เรสเน่มาทำงานที่ห้องสมุดในเมืองเล็กนี้ เรสเน่มีความตื่นเต้นมากเพราะนี่เป็นโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่และติดตามความฝันของเธอไปใกล้ขึ้น...

ตอนที่ 1 ห้องสมุดที่แสนเงียบสงบ.....

       เรสเน่เดินทางมาถึงห้องสมุดในเมืองนี้ ห้องสมุดที่เต็มไปด้วยความรู้และจินตนาการ  แต่ตอนนี้ทุกอย่างในห้องสมุดเงียบสงบเพราะยังเป็นช่วงเช้าอยู่ นั่นยิ่งสร้างบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความเงียบเหงาให้กับห้องสมุดแห่งนี้ และเรสเน่ได้พบกับหัวหน้าของเธอที่จะคอยดูแลเธอและเป็นเพื่อนในที่ทำงานของเธอที่นี้ด้วย

       ในตอนบ่ายของวันนี้  ครูอเล็กครูผู้สอนในโรงเรียนเล็กๆ ของเมืองนี้ ได้เดินทางมายังห้องสมุดและได้ขอให้เรสเน่คำแนะนำในการค้นคว้าข้อมูล และมุ่งเป้าหมายเดินทางไปยังที่ที่เคยปรากฎในฝันของเธอ  ครูอเล็กได้เล่าความฝันของเธอให้กับเรสเน่ฟังถึงความฝัน  ในความฝันขอครูอเล็ก ครูได้เดินทางล่องเรือไปในทะเลอันกว้างใหญ่  สวยงาม  สถานที่ที่ไม่เคยมีอยู่จริงบนโลกใบนี้  ครูอเล็กได้เล่าถึงความฝันนั้นให้แก่เรสเน่  และได้ขอให้เธอนั้นช่วยหาหนังสือที่เกี่ยวกับความฝันนั้นให้เธอ

        เย็นวันนั้นเองเรสเน่ได้ค้นหาหนังสือที่ครูอเล็กต้องการ  และเธอก็ได้พบเข้ากับหนังสือเล่มนั้นจริงๆ ด้วยความดีใจและอยากรู้ถึงเรื่องราวในหนังสือเล่มนั้น  เธอได้เปิดอ่านหนังสือเล่มนั้นด้วยความสนใจ เธอใช้เวลาในการอ่านหนังสือเล่มนั้นจนเวลาผ่านไปจากเย็นเป็นค่ำจากค่ำไปจนถึงเที่ยงคืน  และทันใดนั้นเสียงนาฬิกาดังขึ้น  

        ตึ๊ง....ตึ๊ง....ตึ๊ง.....เวลานี้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว  แต่เรสเน่ได้ยินเสียงลมพัดปลิว  เสียงคลื่น  ด้วยความตกใจเรสเน่ละสายตาจากหนังสือและเงยหน้าขึ้นมองรอบห้องสมุด  แต่ทว่าขณะนี้ไม่ได้เป็นห้องสมุดเดิมที่เธอได้อยู่เมื่อกี้  ตอนนี้ห้องสมุดแห่งนี้เป็นห้องสมุดเล็กๆ ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยไม้ต่อกัน  ตอนนี้ห้องสมุดนั้นไหวโครงเครงเหมือนอยู่ท่ามกลางคลื่นทะเล  เรสเน่ตกใจอย่างที่สุด  และขณะนั้นเอง.......

        "เพี๊ยะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"  เรสเน่ได้ตบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อให้ตื่นจากความฝัน  แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ว่าเธอจะตบหน้าหรือหยิกแขนตัวเองอย่างไร มันก็รู้สึกเจ็บมาก ตอนนี้เธออยู่กลางทะเลสาปอันกว้างใหญ่แล้วจริงๆ หรอ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นคืออะไร 

         "ที่นี่ที่ไหนกัน  แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี๊ยะ"  เรสเน่อุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ  และเธอวิ่งออกจากห้องไป

         ตุ๊บ.....เรสเน่ได้ชนกับชายผู้หนึ่ง  เขามีรูปร่างสูงโปรงแต่กำยำ หน้าตารกรุงรังไปด้วยหนวดเครา  เธอตกใจมากกว่าเดิม เรสเน่ร้องกรี๊ดแล้วสลบไป ........

         "เธอ!!!!!!!"  ชายผู้นั้นรีบรับร่างเล็กๆ นั้นไว้ก่อนร่างนั้นจะกระแทกลงถึงพื้น....