นิยาย เรื่องกวางน้อยของเสือร้าย(18+)

Episode 01

 

“อากาศดูร้อนๆ นะคะ แฮะๆ” ร่างบางกล่าวถามคนข้างๆ พร้อมกับยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ “อากาศเมืองไทยร้อนมากเลยค่ะ อยากให้หนาวเหมือนญี่ปุ่นจัง”

 

“....” แต่อีกฝ่ายกลับเลือกที่จะเงียบไม่พูดจาอะไรตอบกลับ เขาเพียงแต่พยักหน้าขึ้นลงตามคำพูดของร่างบางเท่านั้น

 

สถานการณ์ในตอนนี้...แม่งโคตรจะอึดอัดเลย!!!

 

สวัสดีค่ะทุกคน เราชื่อกวางนะคะ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง และในตอนนี้เราก็กำลังเรียนอยู่ชั้น ม.5 ค่ะ

 

ส่วนผู้ชายข้างๆ เรานี่ก็คือคุณลุงของเพื่อนเราเอง

 

เขาชื่อคุณลุงไทเกอร์หรือจะเรียกว่า ‘เสือ’ ก็ได้ค่ะ

 

และสาเหตุที่เรามานั่งอยู่ข้างๆ เขาได้นั่นก็เป็นเพราะว่าเราได้ทำรายงานคู่กับมิกิ ซึ่งมิกิเองก็เป็นหลานของเขา เราก็เลยได้มาเจอกันแบบในตอนนี้

 

แต่สถานการณ์มันช่าง...อึดอัดเสียจริง!!!

 

คือ...ใครจะไปคิดว่าเพื่อนใหม่ที่ย้ายจากญี่ปุ่นมาเรียนที่ประเทศไทยจะเป็นพวก...ยากูซ่า มาเฟียอะไรแบบนี้น่ะ!

 

ถ้าเรารู้เราไม่คู่ด้วยหรอก!

 

กรี๊ดดดดด!!!

 

ย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อน

 

~~~~~~~~~~~~~~~~

 

“สวัสดีทุกคน เราชื่อมิกินะ! เป็นลูกเสี้ยวญี่ปุ่น เพราะว่าคุณพ่อเราเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ส่วนคุณแม่เราก็เป็นคนไทย ครึ่งต่อครึ่งน่ะ!” มิกิกล่าวพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างๆ ให้กับเพื่อนในห้องทุกคน “ยินดีที่ได้รู้จักนะ!”

 

“อ...เอาล่ะๆ ทุกคนก็ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่กันเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ” อาจารย์พรพรรณ อาจารย์ประจำชั้นของเรากล่าว พร้อมกับผายมือไปที่โต๊ะเรียนที่ว่าง “มิกิอยากจะนั่งตรงไหนก็เชิญนั่งได้เลยนะ”

 

“ขอบคุณค่ะ!” มิกิยกมือไหว้ขอบคุณอาจารย์ ก่อนที่จะกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง ที่นั่งที่ว่างมีประมาณสามสี่ที่แต่เหมือนทุกคนจะไม่ค่อยต้อนรับมิกิสักเท่าไหร่ มีเพียงแค่เราที่ยิ้มแย้มให้กับเธอ เธอจึงเลือกนั่งข้างเรา

 

“เราขอนั่งข้างเธอนะ เธอชื่ออะไรงั้นเหรอ? เรามิกินะ!” เธอยิ้มหน้าบานก่อนที่จะยื่นมือมาจ่อที่ตรงหน้าเรา “ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

 

“จ้าๆ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะมิกิ เราชื่อกวางจ้ะ” เราตอบพร้อมกับยื่นมือไปจับมือของมิกิ

 

“เดี๋ยวตอนเที่ยงไปกินข้าวกับเรานะ” มิกิพูดต่อและทำการดึงมือกลับ

 

“ได้ๆ ในกลุ่มของเราก็มีเราชื่อกวาง แล้วก็เป็นอ้นกับปลื้มปริ่มนะ” ว่าพลางชี้ไปที่เพื่อนผู้ชายและเพื่อนผู้หญิงที่นั่งถัดไป

 

“ยินดีที่ได้รู้จักนะมิกิ” ทั้งอ้นและปลื้มปริ่มก็ต่างพาโบกมือทักทายมิกิ พวกเราดูเข้ากันได้ดี แม้ว่าจะเพิ่งเจอกัน ต้องเข้ากันได้แหละ

 

เพราะนอกนั้นคนอื่นๆ ในห้องก็ดูไม่อยากจะเข้ากลุ่มกับพวกเรา 5555

 

หลังจากนั้นพวกเราก็นั่งเรียนกันไปตามปกติ พอพักเที่ยงก็ไปกินข้าวกันเราจึงได้รู้ว่าพ่อกับแม่ของมิกิตายไปนานแล้ว มิกิอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะมีคุณลุงคอยดูแลอยู่ แต่เพราะความห่างไกลทำให้มิกิต้องบินมาเรียนที่ประเทศไทย จะได้ง่ายต่อการดูแลของคุณลุงเขา

 

และเมื่อหมดคาบพัก พวกเราก็ขึ้นมาเรียนกันต่อในคาบบ่ายตามปกติ แต่ในช่วงวิชาคาบบ่ายนั้นอาจารย์ได้สั่งงานไว้เป็นงานคู่ โดยงานคู่นี้ก็คือให้พวกเราทำรายงานด้วยกัน เป็นวิชาประวัติศาสตร์

 

อันกับปลื้มปริ่มก็ได้คู่กัน ส่วนเราได้คู่กับมิกิ

 

“เดี๋ยวเรากลับก่อนนะ” มิกิกล่าวพร้อมกับโบกมือลาพวกเราทั้งสามคน เพราะว่าในตอนนี้ที่บ้านของเธอส่งรถสีดำคันหรูมารับเธอ แถมยังมีบอดี้การ์ดตามมาด้วย คงจะเป็นห่วง ไม่ก็ต้องรวยมากแน่ๆ ถึงได้มีบอดี้การ์ดคอยตามดูแลเยอะขนาดนี้น่ะ “ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”

 

“มีอะไรก็ทักมานะ ส่วนเรื่องรายงาน เราว่าจะชวนแกไปทำที่คาเฟ่แถวบ้านเราน่ะ สนใจไปด้วยกันไหม?” คาเฟ่ที่ว่าก็เป็นคาเฟ่นั่งชิลๆ น่ะค่ะ มีอาหารและน้ำดื่ม พวกชากาแฟอะไรพวกนี้ แถมบรรยากาศก็ดี เหมาะกับการทำรายงานสุดๆ เลย! “ถ้าสนใจ ว่างวันไหนก็บอกนะ”

 

“เราไม่อยากออกไปข้างนอกบ่อยๆ น่ะ อากาศมันร้อนมากเลย เราว่าจะชวนกวางจังไปทำรายงานที่บ้านเรามากกว่า ไปทำรายงานที่บ้านเรานะ! มีสระน้ำให้เล่น แล้วก็มีขนมให้กินเยอะแยะเลย รับรองว่าไม่ร้อนไม่ลำบากแน่นอน! ไปนะกวางจัง ไปทำรายงานที่บ้านเรา”

 

“โอเคๆ ไปทำรายงานที่บ้านแกก็ได้” เราส่ายหัวเบาๆ เมื่อเห็นท่าทีตื้อของมิกิ และเราเองก็ไม่ได้เป็นคนเรื่องมากอะไร ก็เลยตกลงที่จะไปทำรายงานที่บ้านของมิกิแทน ตอนเข้ามาก็ตกใจมากเพราะที่นี่น่ากลัว มีบอดี้การ์ดชุดดำเต็มไปหมด ไม่ต่างกับในหนังมาเฟีย

 

~~~~~~~~~~~~~~~~

 

ตัดกลับมาปัจจุบัน

 

แต่ใค

รจะไปคิดเล่าว่าจะเป็นพวกมาเฟียจริงๆ!

 

กรี๊ดดดดดด!

 

อยากจะบ้าตาย!