ที่มาของ คำว่า ญี่ปุ่น ในภาษาไทย

เผยแพร่: 4 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา 10:58 น.เขียนโดย ลูกสาวอบต

. เคยได้ยินมานานแล้วว่า ชาวจีนในมาเลย์เป็นฮกเกี้ยน และชาวจีนที่เข้ามาในอยุธยารุ่นแรก ๆ ก็เป็นฮกกี้ยนเช่นกัน (ไม่ใช่แต้จิ๋ว ซึ่งเข้ามาปลายกรุงศรีแล้ว)

และเคยได้ยินมาว่า ที่เราเรียกแดนอาทิตย์อุทัยว่าญี่ปุ่นตั้งแต่อยุธยาก็มาาจากปากจีนฮกเกี้ยนนั่นแหละเขาเรียก ยิบปุง พอมาอยู่ลิ้นคนอยุธยาเลยกลายเป็นญี่ปุ่น

ทีนี้เจอเข้ากับตัวเลย ... สองสามวันนี้มีญาติมาจากมาเลย์ พอคุยกันเรื่องรถญี่ปุ่น รถจีน เราต่างใช้คำว่า Chinese และ Japan

แต่พอเขาหันไปคุยกันเอง เขาใช้คำว่า ยิปุน

ชัดเจนกว่านี้ ไม่มีอีกแล้ว ได้ยินกับหู ตอกย้ำเรื่องจีนฮกเกี้ยนในอยุธยาทีเดียวเชียว

ชื่อเรียกประเทศญี่ปุ่นในภาษาอื่น ๆ เช่น

เจแปน (อังกฤษ: Japan),

ยาพัน (เยอรมัน: Japan),

ฌาปง (ฝรั่งเศส: Japon),

ฆาปอน (สเปน: Japón)

รวมถึงคำว่า ญี่ปุ่น ในภาษาไทย น่าจะมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยนหรือแต้จิ๋วที่ออกเสียงว่า "ยิดปุ่น" (ฮกเกี้ยน) หรือ "หยิกปึ้ง" (แต้จิ๋ว) ทั้งหมดล้วนแต่เป็นคำที่ถอดเสียงมาจากคำอ่านตัวอักษรจีน 日本国 ซึ่งอ่านว่า "จีปังกู"

แต่ในสำเนียงแมนดารินอ่านว่า รื่อเปิ่นกั๋ว (จีน: 日本国; พินอิน: Rìběn'guó) หรือย่อ ๆ ว่า รื่อเปิ่น (จีน: 日本; พินอิน: Rìběn) [ ส่วนในภาษาที่ใช้ตัวอักษรจีนอื่น ๆ เช่นภาษาเกาหลี ออกเสียงว่า "อิลบน" (เกาหลี: 일본; 日本 Ilbon) และภาษาเวียดนาม ที่ออกเสียงว่า "เหญิ่ตบ๋าน" (เวียดนาม: Nhật Bản, 日本) จะเรียกประเทศญี่ปุ่นโดยออกเสียงคำว่า 日本 ด้วยภาษาของตนเอง

โพสท์โดย: ลูกสาวอบต
อ้างอิงจาก: https://th.wikipedia.org/wiki/ประเทศญี่ปุ่น
https://www.facebook.com/photo/?fbid=6185045381557733&set=gm.5826363604150104&idorvanity=578900185563165

⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม