"เรดาร์หู"ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เครื่องบินรบและเครื่องบินทิ้งระเบิดเป็นอาวุธที่น่าเกรงกลัวที่สุด

เรดาร์ เป็นระบบที่ใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นเครื่องมือในการระบุระยะ (range) , ความสูง (altitude) รวมถึงทิศทางหรือความเร็วในการเคลื่อนที่ของวัตถุ เดิมทีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 คำว่า "เรดาร์" ในภาษาอังกฤษสะกดด้วยอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ คือ RADAR และย่อมาจากคำว่า Radio Detection and Ranging อย่างไรก็ตามในระยะหลัง คำนี้ได้กลายเป็นคำทั่วไปในภาษาอังกฤษ เราจึงพบเห็นการสะกดด้วยตัวพิมพ์เล็กแทน สำหรับในสหราชอาณาจักร คำว่าเรดาร์ แต่เดิมถูกเรียกว่า RDF (radio direction finder)

แต่มีของแปลกๆ ชิ้นนี้คือ "เรดาร์หู"ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เครื่องบินรบและเครื่องบินทิ้งระเบิดเป็นอาวุธที่น่าเกรงกลัวที่สุด และยังไม่มีการประดิษฐ์เรดาร์ วิธีที่ดีที่สุดในการตรวจจับเครื่องบินข้าศึกที่บินเข้ามาคือการฟังเสียงเครื่องยนต์ของพวกมัน แน่นอนว่ายิ่งคุณได้ยินพวกมันมากเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งเตรียมตัวได้ดีขึ้นเท่านั้น ดังนั้น “อุปกรณ์ฟังเสียง” คือการเตือนภัยที่ดีที่สุด