กระจ่างศาสตร์!! คำหยาบ "หน้าส้นxีน" ,“อีหน้าเกือก",“อีหน้าด้าน", มีมานานยุคโบราณ

จากกระทู้ แรง!! "เสรีพิศุทธ์" ลั่นรัฐบาลเสียงไม่พอ มาซื้อฝ่ายค้าน ขอซื้อผม ให้ย้ายขั้ว ผมจึงบอกว่า“ผมให้ส้นxีนไปเลยครับ” เลยอยากรู้ว่า นั่นคำหยาบหรือ มีมานานแค่ไหน https://board.postjung.com/1379903

คำหยาบคาย หรือ คำหยาบ หมายถึงคำที่สื่อถึงความไม่สุภาพ สื่อความความหมายในแง่ที่ไม่ดี หรือ ฟังไม่ไพเราะ ซึ่งรวมถึงคำที่สื่อเรื่องเพศ การด่าทอ การดูหมิ่น โดยมารยาททางสังคม การใช้คำหยาบเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจ สำหรับภาษาไทยอาจระบุเนื้อหาของคำหยาบไม่เหมือนกันตามแต่ละระดับสังคมและภาษาของแต่ละท้องถิ่น การใช้คำหยาบขึ้นอยู่กับวาระและกลุ่มบุคคลที่สื่อสาร โดยในแต่ละยุคจะมีการถือเรื่องสแลงต่างกัน

คำต้องห้าม หมายถึง คำศัพท์ที่ถือว่ากันว่าไม่สุภาพอย่างยิ่ง และไม่ควรพูด ในแต่ละสังคมและวัฒนธรรมมีคำต้องห้ามที่แตกต่างกันจากคำพูด และแม้ในสังคมที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน คำต้องห้ามของสังคมหนึ่ง อาจเป็นคำศัพท์พูดทั่วไปของอีกสังคมหนึ่งก็ได้

คำต้องห้ามมักจะมีความหมายเกี่ยวข้องกับเรื่องเพศ การขับถ่าย ความตาย หรือการสูญเสีย นอกจากนี้ยังมีคำศัพท์อื่น ๆ ที่นำมาใช้ด่าว่า หรือตำหนิอย่างรุนแรง

พบข้อมูลว่า คำหยาบ นั้นเป็น ภาษาถิ่น  ในพจนานุกรม อักขราภิธานศรัพท์ ของหมอบรัดเลย์ มิชชันนารีอเมริกันสมัยต้นรัชกาลที่ ๕ พิมพ์เมื่อปี ๒๔๑๖   เช่น คำว่า “อี” ระบุว่า “เปนคำหยาบสำหรับเรียกชื่อหญิงคนยาก, ที่เป็นหญิงทาษีนั้น.” หมายความว่าแค่การไป “จิก” เรียกใครว่า “อี” ก็เป็นคำด่าในตัวอยู่แล้ว เพราะเป็นการหาว่าเขาเป็น “ทาษี” (ทาสผู้หญิง) คือเป็นทาส ไม่ได้เป็นไท เป็นอิสรชน ยิ่งเมื่อเอาไปผนวกต่อท้ายด้วยคำอื่นๆ ก็ยิ่งขับเน้นความหมายนั้นมากขึ้นอีก เช่น

“อีขี้ข้า, คือเปนคำหยาบสำหรับด่าหญิงทาษีทั้งปวง, เปนคำด่าประจานหญิงนั้นว่าเปนข้าเขาเป็นต้น.”

คำด่าอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมพอกัน คือการสร้างภาวะ “ผิดที่ผิดทาง” โดยเฉพาะการเลือกหยิบยกเอาบรรดาที่ถูกนิยามว่าเป็น “ของต่ำ” เช่นรองเท้า เท้า อวัยวะเพศ สลับขึ้นมาอยู่บน “ที่สูง” คือใบหน้าหรือบนศีรษะของผู้ถูกด่า

“อีหน้าเกือก, เปนคำหยาบด่าประจานผู้หญิงว่าหน้าแข็ง ไม่มีอาย อย่างหนังเกือกเปนต้นนั้น”
“อีหน้าด้าน, คือเปนคำหยาบด่าประจานหญิง, ว่าหญิงนั้นไม่มีอาย หน้าด้านเหมือนส้นตีนนั้น.”