บอกไปเถอะคำว่า รัก/ชอบ

บอกไปเถอะคำนั้นหนะ  💕

เรื่องมีอยู่ว่า.....

เราเจอเขาตอนอยู่ ม. 4 เขามาในฐานะครูตปท. ตอนแรกที่ได้เจอ ตอนมองตาคือแบบ โลกหยุดหมุน แบบสตั๊นไปเลย  ใจเต้นตึก ๆ ตัก ๆ เขามาสอนได้ ประมาณ เทอมนึง แล้วเขาก็กลับประเทศ แต่ ม.4 เทอม 2 ได้ยินแว่ว ๆ ว่าเขาจะมาอีก เราตั้งตารอเขามาก ๆ รอว่าสักวันจะได้เจอเขาอีก เขาจะกลับมาสอนอีก แล้วประมาณ ม. 5 เทอม 2 เขาก็กลับมา เราดีใจมาก ดีใจมาก ๆ อะ ดีใจที่สุด แล้วสักระยะก็มีช่วงที่ครูประจำชั้นเรา เขาออกกระทันหัน เขาเลยกลายมาเป็นครูประจำชั้นเราอีก 1 คน ร่วมกับครูคนใหม่ เราชอบเขามาก ๆ ชอบแกล้งเขา แล้วเราก็สนิทกับเขามากขึ้นเรื่อย ๆ เรายังจำความทรงจำนั้นได้อยู่เลย จำได้ตอนที่เขาทำอาหาร แล้วเราทำงานอยู่ข้างล่าง เพื่อนก็กินอะไรกันอยู่ข้างบน เพื่อนคนนึงเดินเอาอาหารที่เขาทำมาให้เรา และบอกว่าเหลือแค่นี้นะ ตอนนั้นเราบอกไม่เป็นไร เพื่อนก็บอก กินเถอะ ๆ สักพักเขาเดินลงมา เขาให้เรากิน แล้วเขาก็แอบเสียงดัง ดุหน่อย ๆ เราก็กิน คือร่อยมากก แล้วชิ้นที่เรากินมันเป็นชิ้นสุดท้ายแล้วด้วย แอบเสียดาย 55 แล้วทุกวันนี้เราก็ไม่กินของนั้นที่ไทยอีกเลย เพราะมันไม่เหมือนที่เขาทำ อร่อยมาก ๆ ตอนที่เราเลิกเรียน เรามักวนเวียนอยู่กับห้องพักครูเป็นประจำ เราเข้าไปปกติเหมือนเคย แล้วเขาก็นั่งอยู่ เขาถามเรากิน..ไหม เรายังไม่ทันตอบ เขาก็เอามาให้พร้อมจะอุ่นให้ จนครูเดินมาบอก นร.ทำเองได้ แต่เขาก็อุ่นให้เรา เราก็วางกระเป๋า แล้วเตรียมช้อนส้อมไปกิน เรากำลังจะกิน เขานั่งจ้องไม่กระดิกเลย ตอนนั้นใจคงเต้น ตึกตักๆ  แล้วเราก็กินแบบเขิน ๆ อร่อย แต่เย็นหน่อย ๆ 55 เขาถามว่าอร่อยไหม เราบอกอร่อยแต่แข็งไปหน่อย เขาทำสีหน้าแบบ อะไรสักอย่าง เราก็บอกอร่อย เขาก็รีบชมตัวเองใหญ่ ว่าทำอร่อยกว่าที่ร้านเมืองไทย ที่เชฟเป็นคนประเทศเขาทำอีก ในใจเรา เวอร์ 55 เราน่าจะบอกเขาว่า เขาหลงตัวเองรึป่าว ไม่แน่ใจ 55 ตอนโดนจ้องหน้ามันเขินสุด ๆ 55

มีครั้งหนึ่งที่เขาจัดเตรียมสถานที่ แล้วเราอยู่ใกล้รร. เขาก็เอาโทรศัพท์ของเพื่อนเราอะ โทรมาหาเรา บอกให้เราไป
คำพูดเขาแบบมาหน่อยสิ แบบให้เราไปให้ได้ เราก็เอ่อ ๆ ไปก็ได้ พอไปถึง เขาจัดของ จัดอะไร แทบไม่มีอะไรให้เราช่วยเลย 55 

ครั้งที่จำเป็นต้องไปซื้อหนังสือเรียน เรากับเพื่อนอีกคนจำเป็นต้องไปเป็นเพื่อนเขา เราก็เดินไป กำลังจะข้ามถนน เราเห็นรถมา เราเลยรีบจับไหล่ดึงเขาไว้ ตอนนั้นลืมตัวสุด ๆ เขาหันมา เรากลัวเขาว่ามาก ๆ แต่เขากลับไม่พูดอะไร ตอนที่กลับจากเข้าค่าย เราก็เหนื่อย ๆ ล้า ๆ เดินลงรถมา เห็นเขาพอดี แบบเขาอยู่บนฟุตบาท เราอยู่ข้างล่าง ตาต้องกัน เหมือนโลกหยุดหมุนไปเลย เหนื่อย ๆ มึน ๆ มาเจอแบบนี้ อ๊าก
เขาถามเราว่า เราเหนื่อยไหม เราเลยถามเขาว่าเขาหละเหนื่อยไหม เราก็บอกถ้าเขาไม่เหนื่อยเราก็ไม่เหนื่อย 555 หยอดไปอีก  และเรื่องสุดท้ายที่เราจะเล่า ตอนนั้นช่วงกีฬาสี เราต้องรอพี่ไปเอาของซึ้งมันเย็นแล้ว เขายังไม่มาสักที เราเห็นเขากำลังจะไปเล่นบาส เราเลยขอไปเล่นด้วย เพื่อฆ่าเวลา แต่คนที่แอบชอบเราดันขอเล่นด้วย เราก็แอบเซ็งหน่อย ๆ 55  จำได้เลยตอนเล่นกับเขา เขาเก่งมาก ๆ ไวมาก แล้วแถมขี้แกล้งด้วย ตอนแรกไปเล่นมีน้อง ๆ มาเล่นด้วย เราได้อยู่คนละทีม แกก็ชอบแกล้งเรา บังลูกบ้าง อะไรบ้าง จนเราสีหน้าแบบงอน แพ้แล้วพาล 555 แต่มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ๆ เลย มันเป็นช่วงเวลาที่ได้อยู่กับแก ใกล้ชิดนานสุดแล้ว :)  พอเริ่มมืดคนเล่นเริ่มหายหมดแล้ว ก็เหลือแค่เรา แก และคนที่แอบชอบเรา เราอยากชู้ดแบบเขาได้บ้าง เราก็เลยลอง แต่ไม่ได้ พรืดมาก 55 เราถามแกทำไง แกก็สอนให้ดู เราก็ลองทำไม่ได้ง่า เราก็ลองทำอีก 2 - 3 ครั้ง ทีนี้แกเลย ขอโทษ แล้วจับมือเรา อ้ากกกกก คือใจเต้นรัว ๆ ๆ ๆ มาก ๆ สมาธิคงไม่อยู่กับแป้นบาสแล้วแหละ ณ ตอนนั้น 55555  แล้วสายตาเราดันไปเห็นครูที่ยืนอยู่ใต้ตึก มองเราแบบแรงมาก 55 หนูขอทวดค่าา แต่มันดีต่อใจมากจริง ๆ 😆 มันเป็นโมเม้นท์ที่เราจะไม่มีวันลืมเลยจริง ๆ แล้วก็ได้เวลาถึงสิ้นปีการศึกษา ม. 6 ที่ต้องร่ำลากัน แกก็จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว เราแบบเสียใจมาก
ตอนนั้นมีการร้องเพลงเป็นวงกัน ตอนร้องสายตาเราไปมองเขาบ่อยมาก แต่เราได้ถ่ายรูปคู่กับเขามารูปนึงนะ แต่ก็ยังไม่กล้าบอกอยู่ดี ตอนไปกินเลี้ยงจบเราก็ไม่ได้ไปด้วย แกก็โทรมาถามว่าทำไมเราไม่ไป ตอนนี้นึกไปเสียใจมากเลยเนอะ แต่ตอนนั้นเราคงมีเหตุผลของเราแหละ แล้วก็จบแยกย้ายกันไป
ใช่ เรายังไม่ได้บอก แล้วผ่านเวลามานานหลายปีจนเราเข้ามหาวิทยาลัย เราก็ยังคิดถึงเขาอยู่ ครั้งนึงเราเลยค้นหาไลน์เขา ไปสุขสันต์วันเกิดเขา คุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ แล้วเราก็หายไปหลายปีมาก  จนตอนนี้เราจะจบมหาวิทยาลัยแล้ว เราก็ยังนึกถึงเขา เมื่อไม่กี่วันเราเลยตัดสินใจค้นไลน์เขา แล้วทักไปหา แล้วเรากะว่าครั้งนี้จะชวนเขาคุยเรื่อย ๆ เราคุยกับเขา มันทำให้เรามีความสุขมาก ๆ เราได้แต่นึกในใจเขามีแฟนยังนะ พอค่ำ ๆ การคุยกัน มันทำให้เราได้คำตอบ ใช่ เขามีแฟนแล้ว เขามีแฟนแล้วจริง ๆ มันจุก ๆ อะเนอะ  ในใจยังแอบคิด ล้อเล่นรึป่าว 55
มันบอกไม่ถูก สิ่งนั้นมันก็ยังอยู่ในใจเรา...
เราแค่อยากบอกทุกคนว่า เวลาเราชอบใครสักคนนึง การที่บอกออกไป มันอาจจะดีกว่าก็ได้นะ อย่างน้อยเราก็ได้บอกความรู้สึกของเรา ในวันที่เรายังบอกเขาได้ แม้เขาจะตอบรับ หรือไม่ มันก็ได้ปลดปล่อยคำ ๆ นั้นออกมาให้เขาได้รับรู้
   "หนูชอบคุณนะคะ ชอบมาก ๆ ด้วย"
ปล.มีความสุขมาก ๆ นะคะ 😊