1 เหตุการณ์ที่ทำให้ทั้งหงุดหงิด ประทับใจ เเละตกหลุมรัก วี๊ดวิ๊วววว

เรื่องของเรื่อง เกิดขึ้นตอนไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าเเห่งหนึ่ง

เเล้วคนเยอะมากๆๆ เพราะต้นเดือนเเละเป็นช่วงเทศกาลด้วยเเหละ คนเลยเยอะ

เราก็ไปซื้อของตามปกติ ช่วงที่จะจ่ายเงิน ทุกเค้าเตอร์เเถวยาวมาก 

เราก็ต่อเเถวหลังจากฝรั่งหนุ่มคนนึง ซึ่งข้างหน้าเขามีอีกคนที่รอจ่าย เเต่ช้าเพราะระบบคอมมีปัญหา 

ฉันเลยลองดูเเถวอื่น เผื่อว่าคนน้อยจะได้เปลี่ยนไปเเถวนั้น

ปรากฎว่ามีเเถวนึงที่มีลูกค้าจ่ายเงินคนเดียว เเต่ของค่อยข้างเยอะ

เราก็เปลี่ยนไปต่อเเถวไปต่อ พ่อหนุ่มตาน้ำข้าวก็เดินตามมาจ้า เพราะเห็นว่าเเถวเดิมช้ามาก

จริง ๆ นางมีของที่ซื้อเเค่ 2-3 ชิ้นเอง เเต่ยืนรอจ่ายนานมาก น่าฉงฉาน

เเล้วลูกค้าคนนึงที่บอกว่าซื้อของเยอะ ดั๊นรู้จักกับพนักงานเเคชเชียร์ 

นางก็ชวนคุย ในขณะที่น้องเเคชเชียร์ก็ทำงานอยู่ เค้าต้องใช้สมาธิเเมะหล่อน ฮึ๋ย!

ฉันมองอย่างไม่ค่อยปลื้มปริ่มสักเท่าไหร่ หงุดหงิด ๆ ตาก็เริ่มมองหาเเถวใหม่อี๊ก 

ในขณะที่พ่อหนุ่มของฉัน (รวบเหมาว่าเค้าเป็นของเราเเล้วกัน อิอิ) เค้าเห็นอีกเเถวว่าง

จึงเรียกเราไป เราก็ไปสิคะ ของเรามีประมาณ 10 ชิ้น เเต่ของเค้ามีเเค่ 2-3 เเต่ให้เราจ่ายเงินก่อนงะคุ๊ณ (เค้าต้องชอบชั้ลเเน่เลย)

เราก็เกรงใจ เลยบอกเค้าคุณว่า '' After you ค่ะ thank you ''  เขาก็ยังบอกว่า '' No No It's OK '' 

ตื๊อขนาดนี้ เราก็ต้องยอมเเล้วเเมะฮะ จ่ายเงินเสร็จ เเล้วขอบคุณเค้าอีกรอบ (คือซึ้งมากเเม่)

เค้าบอกว่าไม่เป็นไร เเล้วยิ้มให้ โอ้วววววโน ยิ้มน่ารักมากกกกกกก โอ....มาย....ก๊อช....

พอกลับออกมา เอาของไว้หลังรถ หนุ่มตาน้ำข้าวก็เดินมาข้าง ๆ เพราะรถเขาจอดติดกับเรา

โอ้ววว คุณพระ!! นี่มันพรหมลิขิตชัดเลยงะ ก่อนจะยิ้มให้กันอีกรอบเเละต่างคนต่างเเยกย้าย

กลับมาคิดดูอีกที ทำไมไม่เข้าไปขอเบอร์เขาน๊า เสียดายงะ จนตอนนี้เเม้เเต่หน้าเขา ฉันก็จำไม่ค่อยได้เเล้วงะ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เจอผู้ หนูต้องพุ่งนะคะ เเต่ถ้าผู้ไม่ว่าง ให้เเยกทางเลยค่ะ