T-33 Shooting Star เครื่องบินฝึกไอพ่นแบบแรกของ ทอ.ไทย

T-33 Shooting Star เครื่องบินฝึกไอพ่นแบบแรกของ ทอ.ไทย

รู้หรือไม่ครับว่าเครื่องบินเจ็ตลำแรกของกองทัพอากาศไทยคือรุ่นไหน? ถ้าใครชอบไปเดินดูพิพิธภัณฑ์เครื่องบินบ่อยๆ คงต้องเคยเห็นเจ้า "นกเหล็ก" ตัวกลมๆ มนๆ ที่ปลายปีกมีถังน้ำมันทรงกระบอกยาวๆ ดูแปลกตาแน่นอนครับ นั่นคือ T-33 T-BIRD เครื่องบินไอพ่นรุ่นบุกเบิกที่พากองทัพอากาศไทยก้าวข้ามยุคเครื่องบินใบพัดเข้าสู่ "ยุคไอพ่นความเร็วสูง" เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์!

วันนี้จะพาทุกท่านไปย้อนรอยดูว่า ทำไมเจ้าเครื่องบินลำนี้ถึงไม่ใช่แค่เครื่องบินฝึกธรรมดา แต่มันคือสัญลักษณ์ของศักดิ์ศรีที่นักบินไทยประกาศให้ชาวโลกได้รู้ว่า "อย่ามาดูถูกนักบินไทย!"

เมื่อฝรั่งสบประมาทนักบินไทย

ย้อนกลับไปช่วงปี พ.ศ. 2496 กองทัพไทยเรากำลังจะก้าวเข้าสู่ยุคไอพ่น แต่เชื่อไหมครับว่าทางอเมริกากลับมองเราด้วยสายตาไม่เชื่อมั่น โรเบิร์ต แม็กนามารา (ซึ่งต่อมาเป็น รมต. กลาโหมสหรัฐฯ) ถึงขั้นเคยสบประมาทนักบินไทยไว้เจ็บแสบว่า "แค่เครื่องบินขับไล่แบบ Spitfire นักบินไทยยังทำตก แล้วจะมาบินเครื่องไอพ่นไหวเหรอ?"

เจอคำพูดดูถูกแบบนี้ มีหรือคนไทยจะยอม! พลอากาศโท ทวี จุลละทรัพย์ หัวหน้าชุดนักบินไทยในตอนนั้น สวนกลับเจ้าหน้าที่อเมริกันไปแบบแสบๆ คันๆ โดยยกเรื่อง "เพิร์ลฮาร์เบอร์" มาเป็นบทเรียนว่า "พวกคุณเคยบอกว่านักบินญี่ปุ่นสายตาสั้น บินไม่เก่งเท่าอเมริกา สุดท้ายผลที่ออกมาก็เห็นๆ กันอยู่แล้ว"

งานนี้อเมริกาเลยต้องยอมให้โอกาสฝึก โดยส่ง 3 นักบินระดับตำนานของไทย ได้แก่ พล.อ.ท. ทวี จุลละทรัพย์, พล.อ.ต. บุญชู จันทรุเบกษา และ พล.อ.ต. มานพ สุริยะ ไปฝึกที่ฐานทัพอากาศโยโกต้า ประเทศญี่ปุ่น โดยมีเงื่อนไขสุดท้าทายว่า "ถ้าบินเดี่ยว (Solo) ได้เมื่อไหร่ ก็เอาเครื่องกลับเมืองไทยไปเลย"

และผลคือ... นักบินไทยใช้เวลาเพียง 3 สัปดาห์เท่านั้นครับ! ทั้ง 3 ท่านก็สามารถบินเดี่ยวและนำเครื่อง T-33A ชุดแรก 3 เครื่อง บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาลงจอดที่ดอนเมืองได้สำเร็จในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ทำเอาฝรั่งที่เคยดูถูกถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

ทำความรู้จัก T-33 จาก P-80 "โลงศพติดเครื่องยนต์" สู่ครูฝึกสุดเก๋า

เดิมทีเจ้า T-33 มีต้นกำเนิดมาจากเครื่องบินขับไล่ Lockheed P-80/F-80 Shooting Star ซึ่งเป็นเจ็ตยุคแรกๆ แต่ปัญหาคือเจ้า P-80 ในปี 1946 นั้นขึ้นชื่อเรื่องอันตรายมาก มีสถิติอุบัติเหตุสูงที่สุดในบรรดาเครื่องบินขับไล่ของสหรัฐฯ จนแทบจะกลายเป็น "เครื่องบินปราบเซียน" เพราะนักบินยุคนั้นไม่คุ้นกับความเร็วเจ็ต

ทาง Lockheed เลยปิ๊งไอเดีย เอาลำตัว P-80 มายืดออกอีกประมาณ 38.5 นิ้ว เพื่อยัดที่นั่งที่สองเข้าไปให้ครูฝึกนั่งประกบได้ จนกลายเป็นเครื่องฝึกที่ช่วยลดอัตราอุบัติเหตุลงได้อย่างมหาศาล และนี่คือที่มาของการเปลี่ยนชื่อเรียกจาก "Shooting Star" มาเป็น "T-BIRD" ที่เราคุ้นหูกันนั่นเอง

ลักษณะเด่น

ลำตัวกลมเรียว หัวแหลม ท่อรับอากาศอยู่ข้างลำตัว

ปีกรูปสี่เหลี่ยมคางหมู และเอกลักษณ์สุดเท่คือ ถังน้ำมันปลายปีก (Tip Tanks)

เป็นเครื่องบินที่ฮิตถล่มทลาย ผลิตออกมามากกว่า 6,557 ลำ ทั้งในอเมริกา, ญี่ปุ่น (Kawasaki) และแคนาดา (Canadair)

เทคนิคที่ต้องรู้ก่อนบิน T-Bird

การจะขับเจ้า T-Bird ให้เชื่องไม่ใช่เรื่องง่ายนะครับ นักบินรุ่นเก๋าบอกว่ามันมีอาการ "วัดใจ" ที่ต้องระวังอยู่หลายอย่าง

คันเร่งห้ามใจร้อน เครื่องยนต์รุ่นเก่าเป็นแบบแรงเหวี่ยง (Centrifugal flow) ถ้าเร่งพรวดพราดตอนความเร็วต่ำ เครื่องจะร้อนจัดจนไฟลุก (Overheat) ได้ ต้องค่อยๆ ประคองคันเร่งแบบใจเย็นสุดๆ

อาการ "Dutch roll" หรือส่ายสะบัดวัดใจ นักบินมือใหม่มักจะเจออาการเครื่องส่ายไปมาเหมือนเต้นระบำ ซึ่งต้องใช้ทักษะในการคุมให้อยู่

ห้ามซิ่งเกินตัว แม้จะเป็นเจ็ต แต่ห้ามบินเกิน Mach 0.8 นะครับ เพราะถ้าเร็วกว่านั้นจะเกิดแรงปะทะที่ทำให้แพนหางเสือแข็งจนคุมไม่อยู่ (Buffeting)

ระบบน้ำมันสุดระทึก นักบินต้องใช้น้ำมันจากถังปลายปีกให้หมดก่อน แล้วค่อยมาใช้น้ำมันในลำตัว แต่ถ้าถังสองข้างน้ำมันเหลือไม่เท่ากัน เครื่องจะเอียงจนคุมยากมาก บางคนถึงกับต้องยอมทิ้งถังน้ำมันก่อนลงจอดเพื่อความปลอดภัยเลยทีเดียว

ไม่ได้มีไว้แค่ฝึกนะจะบอกให้

แม้ชื่อจะเป็นเครื่องฝึก แต่พอถึงคราวต้องออกรบ เจ้า T-Bird ก็โชว์ความแสบมาแล้วหลายสมรภูมิ

วิกฤตอ่าวหมู (คิวบา) T-33 ของคิวบา ติดตั้งอาวุธจรวดและสกัดกั้นเครื่องบินทิ้งระเบิด B-26 ของฝ่ายผู้รุกรานจนร่วงไปหลายลำ

ความเก๋าในอินโดนีเซีย ช่วงปี 1976 อินโดนีเซียเอา T-33 มาทำ "Frankenstein" ดัดแปลงแบบสายโหด โดยเอาศูนย์เล็งปืนจากเครื่องทิ้งระเบิด Il-28 ของโซเวียต และแท่นวางระเบิดจากเครื่อง B-25 ของอเมริกามาติดตั้ง เพื่อใช้ปราบปรามการก่อความไม่สงบในติมอร์ตะวันออก เป็นการรวมร่างข้ามค่ายที่ใช้งานได้จริงสุดๆ

เส้นทางในประเทศไทย

ตลอดระยะเวลาประจำการ T-33 รับใช้ชาติไทยในหลายบทบาท

ยุคเริ่มแรก เราได้รับมอบ 3 เครื่องแรกในปี พ.ศ. 2498 และทยอยรับเพิ่มเรื่อยๆ จนมีทั้งสิ้น 38 เครื่อง

รหัสเรียกขาน ในไทยเราเรียกว่า "บฝ. 11" (เครื่องฝึก) และยังมีรุ่นพิเศษคือ "บตฝ. 11" หรือ RT-33A ซึ่งเป็นรุ่นถ่ายภาพทางอากาศที่มีที่นั่งเดียวและติดกล้องที่หัวเครื่อง

การผลัดใบ เครื่องบินที่เราเห็นตั้งโชว์ตามที่ต่างๆ มักจะเป็นเครื่องรุ่นหลังๆ ที่เราจัดซื้อจากฝรั่งเศส (12 เครื่อง ในปี 2526) และสหรัฐฯ (ปี 2531) เพราะเครื่องรุ่นแรกๆ มักจะถูกส่งคืนหรือทำลายทิ้งตามระเบียบความช่วยเหลือทางทหารในยุคสงครามเย็นครับ

ย้ายบ้านตามภารกิจ เริ่มต้นที่ ฝูงบิน 10 (ดอนเมือง) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นฝูงบิน 11 แล้วย้ายไปโคราช และสุดท้ายย้ายไปปิดตำนานที่ ฝูงบิน 561 กองบิน 56 หาดใหญ่ เพื่อทำหน้าที่ฝึกบินและลาดตระเวนรักษาทรัพยากรทางทะเลภาคใต้

ปิดฉากตำนานแห่งความภูมิใจ

สรุปคือ T-33 T-BIRD ได้ทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์จนถึงวันปลดประจำการในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2538 มันคือเครื่องบินที่สร้างนักบินเจ็ตของไทยมาหลายรุ่น และเป็นข้อพิสูจน์ชั้นดีว่า "ถ้าตั้งใจจริง นักบินไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก" แม้จะโดนดูถูกในวันแรก เจ้า T-Bird ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจ

ใครเคยเห็นเจ้า T-33 ตัวเป็นๆ ตั้งโชว์อยู่ที่ไหน หรือคุณพ่อคุณอาท่านไหนเคยมีประสบการณ์ร่วมกับเครื่องรุ่นนี้ ลองคอมเมนต์มาเหลาให้ฟังกันหน่อยนะครับ!

สำหรับผู้ที่สนใจเนื้อหาฉบับเต็มสามารถเข้าไปดูได้ที่ Youtube Thai Weapon Channel