สะพานลมและฝนของชาวดงแห่งประเทศจีน

ชนกลุ่มน้อยตงเป็นหนึ่งในกลุ่มชนกลุ่มน้อย 56 กลุ่มที่อาศัยอยู่ในประเทศจีน ชาวตงอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่กระจัดกระจายในมณฑลหูหนานหูเป่ยกุ้ยโจวและกวางสีของจีนซึ่งพวกเขามีชื่อเสียงในเรื่องข้าวหวานแบบดั้งเดิมและทักษะการช่างไม้ที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งแสดงโดยการสร้างสะพานไม้ที่สวยงาม สะพานเหล่านี้ถูกเรียกว่า "สะพานลมและฝน" เนื่องจากมีศาลาที่สร้างขึ้นบนสะพานที่ให้ที่พักพิงแก่ผู้คนจากลมและฝน สะพานเหล่านี้ยังได้รับการขนานนามว่าเป็น "สะพานดอกไม้" เนื่องจากมีสถาปัตยกรรมที่วิจิตรงดงาม ในวันที่ฝนตกศาลาบนสะพานเป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมสำหรับคนในท้องถิ่นในการพบปะพักผ่อนสังสรรค์แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและแม้แต่สนุกสนาน

โดยปกติสะพานลมและฝนประกอบด้วยสะพานหอคอยและศาลาโดยไม้เป็นวัสดุก่อสร้างหลัก ทั้งสองด้านของสะพานมีราวบันไดและม้านั่งเป็นพื้นที่พักผ่อนสำหรับผู้สัญจรในทางเดินที่มีหลังคา ชายคาอาคารและศาลาที่หงายขึ้นได้รับการตกแต่งด้วยรูปแกะสลักมังกรและนกฟีนิกซ์บนเสาหินโดยมีลวดลายมงคลของน้ำเต้าและปั้นจั่นอายุยืน ฯลฯ ประดับอยู่ด้านบนของสะพาน

ความพิเศษของสะพานเหล่านี้คือไม่เคยใช้ตะปูในการก่อสร้าง แต่ช่างไม้ Dong อัจฉริยะใช้ข้อต่อร่องในโครงสร้างของสะพานเพื่อยึดเข้าด้วยกันและส่งน้ำหนักไปที่ท่าเรือ

สะพานที่มีชื่อเสียงที่สุดคือสะพานเฉิงหยางในเขตซานเจียงของมณฑลกวางสี สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2459 และเป็นสะพานลมและฝนที่ดีที่สุดและใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน สะพานมีสองชานชาลา (ที่ปลายแต่ละด้านของสะพาน), 3 ท่า, 3 ช่วง, 5 พาวิลเลี่ยน, 19 ระเบียงและสามชั้น สะพานยาว 64.4 เมตรกว้าง 3.4 เมตรสูง 10.6 เมตร ท่าเทียบเรือทำด้วยหินโครงสร้างส่วนบนเป็นไม้ส่วนใหญ่หลังคามุงด้วยกระเบื้อง ทั้งสองด้านของสะพานมีเก้าอี้สตูลยาววางไว้เพื่อให้ผู้คนได้พักผ่อนได้อย่างสะดวกสบาย จากอุจจาระเราสามารถมองเห็นแม่น้ำ Linxi ไหลคดเคี้ยวทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเต็มไปด้วยป่าชาและป่าสีเขียวบนเนินเขาที่ลาดเอียง สะพานที่มีเสน่ห์แห่งนี้ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเยี่ยมชมทุกวัน