ฉันคือฮีโร่

ฉันคือฮีโร่

โดย : อักษราลัย

     ฉันเกิดมามีปากแบน ตีนแบน ระหว่างนิ้วมีพังผืดยึดติดกันเพื่อความสะดวกในการว่ายน้ำ ขนของฉันมีสีขาว ปากและเท้าสีเหลืองส้ม  แม่บอกว่าเราต้องว่ายน้ำให้เก่ง เพื่อจับปลาเป็นอาหาร   

     ว่ายน้ำอย่างนั้นเหรอ? แม่ไม่รู้หรือไงว่าฉันกลัวน้ำ ฉันจะทำท่าทางลอยลิ่วพริ้วตัวอยู่บนน้ำอยู่เฉย ๆ แบบนั้น  ไม่ยอมมุดลงไปในน้ำเพื่อจับปลา จะต้องมุดไปทำไมในเมื่อมีหญ้า เมล็ดข้าว พืชน้ำ  และแมลงก็พอเพียงในการไช้ชีวิตอยู่ได้แล้ว  ฉันจึงเป็นเป็ดตัวเดียวล่ะมั้งที่ไม่ชอบอยู่ในน้ำ  

     วันนี้ฉันเดินเตาะแตะเข้าไปหาแมลงกินชิดขอบบ้าน  ฉันเห็น … เห็นพวกพ้องในโทรทัศน์  แสนจะดีใจ  รู้สึกว่านี่ล่ะสิ่งที่ใช่สำหรับฉัน  มันจะทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีความสำคัญขึ้นมามาก  เป็ดสีเหลืองหลายขนาดในนั้น  ตัวมันดูกระด้างไร้ชีวิตจิตใจ  โดยเฉพาะเจ้าตัวยักษ์หลายสิบตัว  ท่าทางของมันช่างสง่างาม  เอ๊ะ! นั่นพวกนั้นเขาฉีดอะไรใส่พวกพ้องของฉันกันนะ  แต่คนที่อยู่ข้างหลัง พวกเขาดูใส่ใจกับพวกฉัน  เขายกพวกฉันไว้ด้านหน้าตัวเขา น้ำนั้นทำอะไรพวกฉันไม่ได้  พวกเขายังคงสง่างาม สวยงามเช่นเดิม  

     ฉันรีบเดินเตาะแตะไปหาแม่ที่ริมบ่อ  บอกเล่าถึงความสง่างามของเป็ดพวกนั้นในโทรทัศน์  และฉันอยากเป็นแบบนั้น  ฉันอยากปกป้อง อยากเป็นฮีโร่  เหตุนี้รึเปล่านะแม่ที่ฉันไม่ชอบอยู่ในน้ำ  บางทีสถานที่ที่เหมาะกับฉันคือที่นั่น  ฉันจะเดินทางไปนะแม่  ฉันจะไปเป็นฮีโร่ปกป้องคนเหล่านั้น  แม่มองฉันนิ่งเงียบและพูดออกมาว่า  

     "เรามันก็แค่เป็ด ไม่ใช่ฮีโร่ ไม่มีวันใช่  และไม่มีอะไรเปลี่ยน"

     ~⚘~

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเต์เน็ต

ฝากติดตามเพจของอักษราลัยด้วยนะคะ

https://www.facebook.com/gooddaywithcandy/