8 อันดับอาหารที่แพงที่สุดในโลก

1. หญ้าฝรั่น

หากข้าวของคุณมีสีเหลืองอร่ามแสดงว่ามีโอกาสที่จะใช้กระทะร่วมกับหญ้าฝรั่น เครื่องเทศที่มีชื่อเล่นว่า 'Red Gold' คือป่าน (หรือด้าย) สีแดงสดจากดอกและใช้เป็นสารแต่งสีในอาหาร ทำไมบางสิ่งบางอย่างจึงมีค่าใช้จ่ายแพงมาก? น้ำหนักต่อน้ำหนักแพงกว่าทองคำเสียอีก เหตุผลง่าย ๆ : หญ้าฝรั่นออกดอกไม้เพียงสัปดาห์หรือสองต่อปีในฤดูใบไม้ร่วง การเก็บเกี่ยวเครื่องเทศนี้ใช้แรงงานมาก (รวบรวมและแปรรูปด้วยมือ) และดอกไม้เล็ก ๆ แต่ละดอกมีเพียง 3 เกสรซึ่งหมายความว่าต้องใช้พื้นที่ประมาณ 2 สนามฟุตบอลเพื่อให้ได้หญ้าฝรั่น 1 กิโลกรัม จากดอกที่มากถึง 300,000 ดอก!

2. คาเวียร์

คาเวียร์เป็นไข่ปลาดองของปลาสเตอร์เจียนและถือว่าเป็นอาหารชั้นยอดชนิดหนึ่งของโลก เป็นเรื่องยุ่งยากในการจัดการและบรรจุหีบห่อ แต่ที่สำคัญกว่านั้นมันหายากมาก คาเวียร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดมาจากปลาสเตอร์เจียนเบลูกา ซึ่งพบในทะเลสาบแคสเปียนและทะเลดำ ขณะนี้ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง ไข่ของมันมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่สามารถขายได้อย่างถูกกฎหมาย ต้องใช้เวลานานถึง 2 ทศวรรษกว่าปลาสเตอร์เจียนเบลูกาจะโตเต็มที่ ไข่ปลาที่หายากกว่าก็คือไข่ปลาจากปลาสเตอร์เจียนเผือก ซึ่งปัจจุบันเกือบจะสูญพันธุ์ไปแล้วในสภาพแวดล้อมดั้งเดิม จากข้อมูลของ Guinness World Records คาเวียร์ที่แพงที่สุดที่บันทึกไว้นั้นมาจากปลาสเตอร์เจียนเผือกเบลูกาที่มีอายุมาก (อาจถึง 100 ปี) ซึ่งคาเวียร์สีขาวขายได้ในราคาประมาณ 34,500 ดอลลาร์ต่อกิโลกรัม

3. หอยนางรม

ตอนนี้ถือว่าเป็นของฟุ่มเฟือย หอยนางรมไม่ได้เป็นอาหารของคนรวยเสมอไป ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 หอยนางรมมีราคาถูกพอ ๆกับมันฝรั่งทอดและเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญสำหรับชนชั้นแรงงานในชุมชนชายฝั่ง ซึ่งมีอยู่มากมายพอใช้ในการทำพายเนื้อจำนวนมาก

แต่การตกปลามากเกินไปและมลภาวะส่งผลร้ายแรงต่อปริมาณหอยนางรมและความขาดแคลนได้ส่งผลกระทบต่อราคาของมัน ที่ร้านอาหารทะเลชั้นนำของลอนดอนหอย 10 ตัวราคาอยู่ที่ประมาณ 51 ปอนด์

4. เห็ดทรัฟเฟิลขาว

พบในภูมิภาค Piedmont ทางตอนเหนือของอิตาลี เห็ดทรัฟเฟิลสีขาวที่ได้รับการยกย่องมาก จะเติบโตท่ามกลางรากของต้นไม้บางชนิดเท่านั้น ซึ่งหายากกว่าเห็ดทรัฟเฟิลชนิดอื่น ๆ และมีรสชาติและกลิ่นที่เข้มข้นเป็นพิเศษ

ไม่สามารถเพาะปลูกได้แม้ว่าชาวบ้านจะพยายามทำฟาร์มเห็ดทรัฟเฟิลมาหลายชั่วอายุคน แต่สามารถหาได้ในป่า ระยะเวลาที่ผู้คนไปหาและเก็บเกี่ยวเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้ ซึ่งส่งผลให้พวกมันมีราคาที่แพง

ราคาที่เป็นประวัติการณ์สำหรับเห็ดทรัฟเฟิลขาวเป็นของ Stanley Ho เจ้าของคาสิโนมาเก๊าในปี 2550 เขาทุ่มเงิน 330,000 ดอลลาร์ (165,000 ปอนด์) สำหรับหนึ่งในเห็ดทรัฟเฟิลที่ใหญ่ที่สุด ที่ค้นพบในรอบหลายทศวรรษโดยมีน้ำหนัก 1.5 กิโลกรัม

5. แฮมไอเบอริโค

แฮม Iberico ชนิดหนึ่งที่ผลิตในสเปนและโปรตุเกส แฮม Iberico ที่ดีที่สุดมาจากสุกรที่เลี้ยงอย่างอิสระ โดยใช้อาหารเป็นลูกโอ๊กเท่านั้น

การจำแนกประเภทของแฮม Iberico นั้นเข้มงวดมากโดยแฮม 'black label' ถือเป็นแฮมที่ดีที่สุด - ผลิตจากหมูไอบีเรียพันธุ์แท้ที่เลี้ยงด้วยลูกโอ๊ก ยิ่งไปกว่านั้นแฮมยังได้รับการบ่มนานถึง 36 เดือน! จากข้อมูลของ Guinness World Records แฮมที่มีราคาแพงที่สุดในเชิงพาณิชย์คือ 'Manchado de Jabugo' ของ Iberian ซึ่งขายปลีกในราคา 3,192.76 ปอนด์ (ณ วันที่ 20 มีนาคม 2559)

แม้ว่าหมูจะถูกเลี้ยงมาเพียง 3 ปี แต่ขาแฮมก็ถูกเก็บได้นานถึง 6 ปี!

6. เนื้อวากิว

วากิวแปลว่า 'เนื้อญี่ปุ่น' และอาจมาจากวัวญี่ปุ่นสี่่สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน เนื้อเป็นลายหินอ่อนที่เต็มไปด้วยไขมันซึ่งจะลดลงในระหว่างขั้นตอนการปรุงอาหาร เพื่อให้เนื้อนุ่มชุ่มและละลายในปาก แฟน ๆ บางคนบอกว่ามันกระจุยเหมือนชิ้นปลาเนื้ออ่อน ราคาที่ขึ้นอยู่กับขั้นตอนการเลี้ยง: เพื่อให้มีคุณสมบัติสำหรับเครื่องหมายวากิว วัวจะต้องได้รับการเลี้ยงดูและให้อาหารตามแนวทางที่เข้มงวดโดยลูกโคจะได้รับอาหารพิเศษเพื่อรับประกันว่าจะมีไขมันลายหินอ่อนตามแบบฉบับ เนื้อโกเบซึ่งเป็นหนึ่งในเนื้อวัวที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดมีราคาสูงถึง 500 ปอนด์ต่อกิโลกรัมในญี่ปุ่น

7. กาแฟขี้ชะมด (Kopi Luwak)

ด้วยกาแฟ Kopi Luwak ที่ขายได้ถึง 700 เหรียญต่อกก. จึงคุ้มค่าที่จะอยู่ในรายการนี้ Kopi luwak หรือกาแฟขี้ชะมดทำจากเมล็ดกาแฟที่ชะมดเอเชียกินแล้วย่อยบางส่วนแล้วถ่ายออกมาเป็นอุจจาระ

บางคนเชื่อว่าการย่อยอาหารและการหมักส่วนหนึ่งที่เกิดจากกรดในกระเพาะอาหารของสัตว์ช่วยเพิ่มรสชาติของกาแฟ นักวิจารณ์คนอื่น ๆ เห็นพ้องกันว่านี่เป็นกลไกที่ทำให้เอสเปรสโซนี้น่ากลัวอย่างแท้จริง น่าเศร้าที่มีฟาร์มเลี้ยงชะมดเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสัตว์เหล่านี้ถูกกักขังอยู่ในกรงเหมือนกับแม่ไก่ที่ใช้แบตเตอรี่และให้อาหารด้วยการบังคับ

8. ฟัวกราส์

ฟัวกราส์เป็นอาหารประเภทเนื้อบดผสมไขมันราคาแพงที่ทำจากตับเป็ดหรือตับห่าน ที่ผ่านการทำให้ตับอ้วนขึ้น (มากถึง 10 เท่าของขนาดปกติ) มีรสชาติเนยที่เข้มข้นและละเอียดอ่อน มีราคาแพง แต่สัตว์ปีกเหล่านี้ต้องจ่ายในราคาที่แพงกว่าที่เราจ่าย โดยห่านและเป็ดจะถูกบังคับป้อนข้าวโพดด้วยหลอด

ในทางปฏิบัติย้อนหลังไปถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อชาวอียิปต์โบราณเรียนรู้ว่าสัตว์ปีกหลายชนิดสามารถขุนได้ด้วยการบังคับให้กินอาหารอย่างมากจนเกินไป ทุกวันนี้หลายประเทศมีกฎหมายต่อต้านการปฏิบัติเช่นนี้ รวมถึงการผลิต การนำเข้าหรือการขายฟัวกราส์