สองพ่อลูก ถือธงชาติไทย

 เรื่องราวสดๆร้อนๆ ในวันหยุด 

ผมเดินกำลังจะไป เดอะมอลบางกะปิ เจอสองพ่อลูกเดินมา ถือธงชาติไทย ก็แปลกใจ

แต่ไม่คิดอะไร พอจังหวะเดินสวนกัน พวกเขาทักผม

  พ่อกำลังอุ้มลูกชายทักผม ภาษาไทยสำเนียงพม่า ผมเลยงงๆ 

ผม:ว่าอะไรนะครับ

เจาเลยพยายามพูดช้าๆชัดๆ

พ่อเด็ก:ผมพาลูกชายมาหางาน ยังไม่ได้ และลูกชายยังไม่กินข้าว ขอสัก 40 บาทได้มั้ย

   ผมคิดในใจเอาอีกแล้ว จริงป่าวว่ะ เพราะตั้งแต่ผมอยู่ กทม.ผมเจอมาหลายครั้งแล้ว

แต่ผมลวงในกระเป๋า มี 20 บาท ที่ผมหยิบมาจ่ายค่ารถเมล์ ให้ เขาไป เดียวเขาคงไปขอเพิ่มมั่ง...

   พอผมให้ไป เขาถามต่อ "พี่มีลูกมั้ย พอจะมีรถที่เด็กนั่งได้มั้ย"

   ...พอเขาเดินไป ผมหันไปดู เขาก็ปล่อยลูกชายลงเดินนำหน้าไป

ครั้งก่อนเคยเจอ ริมถนนลาดพร้าว

#เดินไปทำงาน เช้า เจอเด็กวัยรุ่น บอกมาหาเพื่อน เพื่อนย้ายหอ เลยไม่เจอ ขอตังค่ารถ ผมให้ 20 บาท

# ตอนเย็นกลับจากที่ทำงาน 3 คน มีหญิงแก่ 2 ลูกสาวอีกคน บอกมาหาลูก ลูกย้ายหอ เลยจะกลับสิงห์บุรี ไม่มีค่ารถทัว ตอนนั้นผมจำไม่ได้ให้กี่บาท

#เจอผู้ชายแก่ บอกจะไปรัชดา แต่ไม่มีค่ารถเมล์ แล้วเดินผิดฝั่งถนนด้วย มาขอตัง ผมเลยบอกลง รัชดาไปฝั่งโน้น มีรถเมล์ฟรี (สมัยมีรถฟรี) เลยเดินหายไป

อีก 2 วัน เดินสวนที่เดิม มาขอตังอีก ไปรัชดาอีก ผมเลยเดินผ่านทำไม่ได้ยิน

...................

       กทม.มีเยอะลูกเล่นในการขอตัง ผมให้ไปก็ไม่ได้คิดว่าจริงหรือหลอก ถ้ามีเหตุโอเคให้ ถือว่าเขาเก่งมีศิลปะในการพูด มีความกล้า  แต่ขอทานนั่งเฉยๆผมไม่ค่อยให้นะ มันง่ายไป บ้างคน นั่งอุ้มลูกเรียกสงสาร แต่มีผัวยืนห่างๆจับตาอยู่ ค่อยพาลูกไปห้องน้ำ

คนไทยต้องมีน้ำใจให้แก่กันครับ ถ้าเราไปอยู่จุดของเขาเราจะทำอย่างไรเพื่อให้รอด ท้องอิ่มแต่ละวันครับ