เรื่องเล่าชีวิตจริง
เรื่องเล่าชีวิตจริง
บางคนอาจจะได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับมามากมายหลายเรื่อง และในครั้งนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์จริงที่เกิดขึ้นกับตัวของผมเอง. . .
*** รูปภาพที่นำมามานั้นเป็นเพียงภาพที่นำมาประกอบเท่านั้น นะครับ
ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนนะครับว่า ครอบครัวของผมนั้นเป็นวงหมอลำและทุกคนก็เป็นนักร้องกันหมด มีเพียงผม
ที่เป็นมือกีต้าร์ มีวันนึง คณะเจ้าภาพได้จ้างวงของพวกเราไปเล่นที่ อ.อาจสามารถ จ.ร้อยเอ็ด ในวันที่ 15 เมษายน 2554
ซึ่งตรงกับช่วงวันสงกรานต์พอดี พวกเราได้เดินทางไปทำการแสดงตั้งแต่เวลา สามทุ่มถึงตีสาม ราวๆตีสี่ การแสดงของเราได้จบลง
แม่ของผมต้องรอเงินค่าจ้างจากทางเจ้าภาพ ส่วนตัวผมนั้นรู้สึกเหนื่อยล้าและอ่อนเพลียเป็นอย่างมาก เลยขอตัวกลับก่อน เพราะมีรุ่นพี่ในวงเอารถส่วนตัวมา และกำลังจะกลับ
ผมจึงขอติดรถรุ่นพี่กลับบ้าน ซึ่งเป็นทางผ่านบ้านผมพอดี ในขณะที่กำลังนั่งรถกลับ ก็มีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น ผมกับรุ่นพี่เจอกับผู้หญิงคนนึง ยืนอยู่ข้างทาง
เป็นผู้หญิงผมยาว สวมกางเกงยีนส์ ใส่เสื้อยืดสีขาวพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ ยืนโบกรถอยู่ สายตาของผมได้มองไปเห็นดังนั้น จึงถามรุ่นพี่ว่า...
"พี่เห็นเหมือนผมมั้ย"
"เห็น" รุ่นพี่ตอบกลับมา
ในตอนนั้นตัวผมเริ่มรู้สึกเย็นขึ้นมาทันที ขนลุกซู่ หัวใจเต้นแรงมาก ในใจก็คิดว่า ต้องใช่แน่ๆ คงไม่มีใครมายืนถือกระเป๋าอยู่ข้างทางในที่มืดๆแบบนี้หรอก
แต่ที่ทำให้หัวใจผมเต้นแรงมากขึ้นก็เพราะ รุ่นพี่กลับชะลอรถให้ช้าลง. . . .
ผมหันไปถามรุ่นพี่ด้วยความกล้าๆกลัวๆ. .
"พี่จะชะลอรถทำไม"
รุ่นพี่ตอบกลับมาว่า "แค่จะถามว่าทำไมน้องเค้าถึงมาอยู่ตรงนี้"
เพราะความกลัวของผม จึงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ว่า พี่จะมาเป็นคนดีอะไรตอนนี้ โอ๊ยยย!! ตายๆ
รุ่นพี่หัวเราะขึ้นมาพร้อมพูดว่า. . . "ก็ว่าจะดูให้ดีๆหน่อยไง นั้นมันคนหรือผี"
ผมเลยหันไปมองอีกทีแล้วตะโกนบอกรุ่นพี่ว่า "ต้องใช่ผีแน่ๆ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว จะมีคนมายืนโบกรถอยู่ได้ยังไง"
ในใจตอนนั้นผมจะอยากเป็นคนขับรถซะเองเพื่อที่จะเหยียบคันเร่ง ไปให้พ้นจากตรงนี้ . .
ทุกคนที่เข้ามาอ่านคงจะรู้นะครับว่าความรู้สึกกลัวมากๆเป็นยังไง. . .
พอไปถึงตรงที่ผู้หญิงยืนอยู่ ผมนี่รีบหลับตาเลยทันที แกล้งทำเป็นหลับ
และได้ยินรุ่นพี่ถามออกไปว่า......
รุ่นพี่ : น้องทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ เกิดอะไรขึ้นหรอครับ
ผู้หญิง : หนูทะเลาะกับแฟนแล้วหนีออกจากบ้านมาค่ะ(น้ำเสียงสะอึกสะอื้น)
รุ่นพี่ : แล้วน้องจะไปไหนหรอครับเดี๋ยวพี่ไปส่ง
ผม : โอ๊ยย!! พี่คนดีเอ้ยย(หลับตาอยู่ แอบพูดในใจ)
ผู้หญิง : ขอบคุณมากๆนะคะ
"เฮ้ยย!!ขยับเข้าไปนั่งข้างในหน่อยซิ ให้น้องเขานั่งข้างหน้า จะได้ลงง่ายๆ แล้วมึงจะกลัวอะไร ลืมตาได้แล้ว น้องเค้าเป็นคน ไม่ใช่ผี ฮ่าๆๆ"
ผมรีบกุลีกุจอ ออกจากรถและขยับเข้าไปนั่งด้านในฝั่งคนขับ ในใจผมก็ยังนึกกลัวๆอยู่ จึงเหลือบตาไปมองผู้หญิงคนนั้น แทบไม่อยากจะเชื่อ
แค่หางตาของผมที่เหลือบมอง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากครับ ผมเริ่มคลายความหวาดกลัวลง. . .
รุ่นพี่ : แล้วน้องจะไปลงที่ไหนล่ะ?
ผู้หญิง : ขับตรงไปเรื่อยๆเลยค่ะ ถ้าใกล้ถึงแล้ว เดี๋ยวหนูจะบอก
รุ่นพี่เริ่มชวนคุย เพื่อกลบเกลื่อนความเงียบบนรถ
"แล้วทะเลาะอะไรกันหรอ ทำไมถึงหนีออกจากบ้านมาดึกดื่นแบบนี้ มันอันตรายรู้ไหม"
"ฮือๆ. .ฮืออออออ"
เสียงสะอื้นเบาๆของน้องผู้หญิง ทำให้ผมเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาอีกครั้ง
"ร้องทำไม มีอะไรเล่าให้พวกพี่ฟังได้นะ" รุ่นพี่ปลอบประโลม
". . . . . . . . . . . . . ." ไร้ซึ่งคำตอบจากเธอ
"โอเคๆ ไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร งั้นพี่ไม่ถามดีกว่าเน๊อะ เรื่องส่วนตัวของเรา"
พวกเราขับรถมาเรื่อยๆประมาณ4-5กิโลเมตร จู่ๆ ก็มีกลิ่นควันธูปลอยมา ทั้งๆที่ไม่ได้เปิดกระจกรถ
กลิ่นแรงขึ้น แรงขึ้น และผมก็สัมผัสได้ว่ารุ่นพี่ก็ได้กลิ่นเหมือนกัน. . .
มันกลับมาอีกแล้วครับ ความรู้สึกเย็นยะเยือกนี้ ต้องใช่ ต้องใช่แน่ๆ!!! ผมพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้นเอง น้องผู้หญิงบอกกับเราว่า "พี่คะ จอดตรงนี้แหละค่ะ"
ผมและรุ่นพี่มองไปรอบๆ ที่ตรงนี้เป็นที่ๆเปลี่ยวมากๆ ไม่มีแม้แต่บ้านคนหรือเสาไฟไฟฟ้า มีแค่ต้นไทรต้นหนึ่งที่ใหญ่มากๆ และมีผ้าสามสีพันอยู่รอบๆ พร้อมทั้งเครื่องเซ่นไหว้ต่างๆ
เหมือนมีคนนำมาบูชาอะไรสักอย่าง
"ตรงนี้หรอน้อง แต่มันเปลี่ยวมากๆเลยนะ"รุ่นพี่ถาม
"ใช่ ตรงนี้แหละค่ะ. . . ."ว่าแล้ว จึงเปิดประตูรถออกไป
"เดี๋ยวก่อนสิน้อง" รุ่นพี่พยายามจะรั้งเธอไว้ แต่ไม่ทันเสียแล้ว เธอรีบก้าวออกจากรถและเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับมา ตามเสียงเรียกของรุ่นพี่
ผมที่กำลังนั่งตัวแข็งอยู่เพราะความกลัวที่เพิ่มขึ้นเป็นอีกเท่าตัว ในใจก็อยากจะรู้ว่าเธอจะเดินไปไหน ผมค่อยๆฝืนตัวเอง หันหลังไปมองเธอจากบนรถที่นั่งอยู่. .
ความเงียบเริ่มปกคลุมอีกครั้ง พร้อมๆกับกลิ่นควันธูปที่ค่อยๆจางหายไป. .
เธอคนนั้น. . เดินหายเข้าไปในต้นไทรใหญ่. . .
.....................................................................................
ผม. . .เสียวหลังวาบเลยครับ
จบ
ธนาคารสัญชาติไทย ที่ทำกำไรได้มากที่สุดเป็นอันดับหนึ่ง
เมืองโบราณลึกลับในตำนาน ที่อยู่ในเขตพื้นที่ของประเทศกัมพูชา
ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย ที่สวยงามและหรูหรามากที่สุด
90% คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่า สามารถทำความสะอาดไมโครเวฟ ได้ด้วยมะนาวเพียงลูกเดียว
สิบเลขขายดี สลากตัวเลขสามหลัก N3 งวด 17/1/69
อาชีพสำคัญในประเทศไทย ที่กำลังขาดแคลนและเป็นที่ต้องการมากที่สุด
สิบเลขขายดีแม่จำเนียร งวด 17/1/69
ทำไมคุณไม่ควรใส่เกลือ เมื่อเริ่มเคี่ยวกระดูก?
ส่องกระแสคลิปไวรัล 27 ล้านวิว! "คนไม่ใช่หุ่นยนต์" ร้องไปเคาะไปสไตล์ซื่อๆ โดนใจชาวเน็ต
ข่าวดีท่ามกลางวิกฤต! ลูกชายพบตัวคุณแม่แล้ว หลังโพสต์ตามหาวุ่น เหตุย้ายจากตู้แรกไปตู้ที่ 2 ก่อนเครนถล่ม
เบื้องหลัง "ซูชิแซลมอน" จากเมนูที่คนญี่ปุ่นปฏิเสธ สู่ความสำเร็จระดับโลกด้วยฝีมือชายนอร์เวย์
อำเภอในประเทศไทย ที่มีประชากรมากกว่าอำเภอเมืองของจังหวัดตัวเอง
‘เปรี้ยว หวาน เค็ม เผ็ด ขม’ รสชาติอาหารที่ชื่นชอบ สามารถบอกได้ว่าคุณเป็นคนอย่างไร
ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย ที่สวยงามและหรูหรามากที่สุด
ชาว โนนสูงคึกคักต้อนรับ ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีจากพรรคเพื่อไทย
ส่องกระแสคลิปไวรัล 27 ล้านวิว! "คนไม่ใช่หุ่นยนต์" ร้องไปเคาะไปสไตล์ซื่อๆ โดนใจชาวเน็ต
ข่าวดีท่ามกลางวิกฤต! ลูกชายพบตัวคุณแม่แล้ว หลังโพสต์ตามหาวุ่น เหตุย้ายจากตู้แรกไปตู้ที่ 2 ก่อนเครนถล่ม
"แกงปลาค้อโหลงเส่อผักขี้ขม" ความหอมกรุ่นที่แสนกลมกล่อมและอร่อยเหนียวแน่น
"ของหวานและของคาว" เข้ากันได้อย่างลงตัวจิ้มและสร้างความสุขในการทานอาหาร
ความเชื่อและสีสันของ "ความเชื่อของเจ้าเต่าหลังตุง" สีสันของบ้านที่ทรงคุณค่า
"เข้าตู้อบสมุนไพร" สร้างภูมิต้านทานอากาศหนาวด้วยไอร้อน

