มิติลับ สัมผัสสยอง ตอน เตียงข้างๆ

ผมเป็นเซลล์ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ด้วยความที่เป็นเซลล์มันจึงทำให้ผมได้เดินทางออกไปหลายๆที่ไม่ว่าจะต่างจังหวัด หรือต่างประเทศ

 ซึ่งทุกครั้งที่เดินทางผมก็จะรีเควสไปเลยว่าขอไปคนเดียว เพราะผมรู้สึกว่าการไปคนเดียวมันสะดวกกว่า หรือถ้าจำเป็นต้องไปสองคนก็ขอนอนห้องเดี่ยวเพราะผมชอบนอนคนเดียว

 และครั้งนี้ก็เช่นกันผมมีโอกาสได้ออกไปพบลูกค้าที่ภาคเหนือ แต่การไปครั้งนี้ผมไปกับพี่คนหนึ่ง ซึ่งพี่คนนี้เป็นคนที่ขี้กลัวมาก ไม่ชอบการนอนคนเดียว การไปครั้งนี้เขาจึงขอนอนห้องเดียวกับผมแต่ผมก็ปฎิเสธไปทุกทางว่ายังไงก็ไม่ได้

 แต่เขาก็ไม่ยอมอ้อนวอนอยู่อย่างงั้นจนผมใจอ่อนยอมนอนกับเขาก็ได้

 และพอมาถึงวันที่ต้องไป..เราก็นัดกันว่าต้องไปคุยกับลูกค้าก่อนถึงจะไปเข้าพักที่โรงแรม

 และหลังจากที่คุยกับลูกค้าเสร็จ ผมกับเขาก็เดินทางไปยังโรงแรมเป้าหมาย ซึ่งเป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว โดยการจองห้องครั้งนี้เป็นการจองผ่านโดยฝ่าย HR ของบริษัทผม

 ซึ่งด้วยความที่มันเป็นโรงแรมห้าดาวห้องมันก็เลยเหลือแค่ห้องเดียวเท่านั้น พอมันเหลือห้องเดียวปุ้บพี่ที่จะไปกับผมก็เริ่มมโนไปล่ะว่าทำไมไม่มีสิทธิ์ได้เลือกห้อง และทำไมเหลือแค่ห้องเดียว

 พอแกพูดมากผมก็รำคาญเลยตัดสินใจเอาห้องนั้นเลย

 แต่การตัดสินใจของผมก็ไม่ได้ผิดหวังอะไรเลยนะ เพราะห้องที่ได้มันใหญ่มาก ดูสะอาดสะอ้าน ห้องหอมไปด้วยกลิ่นสมุนไพร

 และที่สำคัญเตียงนอนของห้องเป็นสองเตียงที่มีขนาดใหญ่มาก

 ซึ่งมันก็เป็นการดีสำหรับผมเพราะผมจะได้ให้พี่ที่มาด้วยไปนอนอีกเตียง แต่พี่เขากลับไม่ยอมจะนอนเตียงเดียวกับผมให้ได้ ผมก็เลย เอ่อๆ ตามใจ

 จนกระทั่งถึงเวลานอนพี่เขาก็สวดมนต์ยาวเหยียดก่อนนอน และพอทิ้งตัวลงนอนได้ เขาก็หลับไปเลย

 ส่วนผมนอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่  ไม่ใช่เพราะแปลกที่นะ แต่ไม่เคยนอนกับใครแบบนี้

 โดยพอพี่เขาหลับผมก็ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงเพื่อที่จะย้ายไปนอนเตียงใหม่ และพอก้าวขาลงจากเตียงได้ ผมก็สัมผัสได้ว่าเหมือนมีมือมาจับแขนผมไว้ จนผมต้องหันควับไปมอง

 แต่พอหันไปก็ไม่เจออะไร เจอแค่พี่เขาพลิกตัวกลับมาทางฝั่งผมแค่นั้น

 ผมจึงกลืนน้ำลายเฮือกหนึ่งแล้วค่อยๆก้าวไปที่เตียง และพอถึงเตียงผมก็นั่งลงทันที

 ซึ่งพอก้นถึงเตียง หูผมก็เหมือนจะได้ยินเหมือนเสียงคนมากระซิบว่า

  “ อย่ามานอนทับที่กู”

 พอสิ้นเสียงนี้ผมก็หันซ้ายหันขวาซึ่งก็ไม่เจออะไรเลยคิดว่าตัวเองคงหูฝาด แล้วผมก็ทิ้งตัวลงนอนไปทันที

 และในขณะที่ผมกำลังเริ่มจะหลับอยู่ล่ะ ผมก็รู้สึกเหมือนว่ามีคนเดินไปเดินมาอยู่รอบเตียง แต่ ณ ตอนนั้นมันคือความรู้สึกที่เหมือนเรารับรู้ได้ว่ากำลังมีคนเดินไปเดินมารอบๆเตียงโดยที่ผมเองลืมตามองไม่ได้

 ถามว่าผมอยากมองไหม? คืออยากแหล่ะ แต่มันลืมตาไม่ได้

 และสักพักจากที่เดินรอบเตียงก็เดินขึ้นมาบนเตียงล่ะ โดยที่นอนยุบลงไปตามจังหวะการเดิน

 ณ เวลานั้นผมสัมผัสได้ว่ามีคนเดินบนเตียงจริงๆ ผมพยายามจะลืมตามองแต่ลืมไม่ขึ้น ร่างกายก็เริ่มขยับไม่ได้ จนผมรู้สึกว่า ผมเริ่มอัดอัดเหลือเกิน และก็เริ่มที่จะดิ้นๆๆ ดิ้นแรงไปเรื่อยๆ จนสามารถเริ่มลืมตามาได้

 แต่พอลืมตามาได้ผมก็แทบอยากหลับตาลงไปอีก เพราะสิ่งที่ผมเห็นเบื้องหน้าคือ ผู้ชายร่างใหญ่ หน้าเละ นั่งค่อมร่างผมอยู่ แถมใบหน้าก็อยู่ใกล้หน้าผมมาก และที่สำคัญมือของเขาเปิดเปลือกตาผมให้เปิดอยู่

 ตอนนั้นผมสั่นไปหมด พยายามดิ้น แต่ดิ้นไม่ได้ และยิ่งดิ้นก็ดูเหมือนจะยิ่งได้ใจเขา เพราะในขณะที่มือของเขาเปิดเปลือกตา ปากของเขาก็สะแยะยิ้มใส่ผมพร้อมทำเสียง แฮร่ๆ  แล้วพูดว่า

 “ กูบอกมึงแล้วว่าอย่ามานอนทับที่กู ”

 พอเขาพูดจบผมไม่รู้ว่าด้วยความกลัวหรืออะไรทำให้ผมสามารถลุกขึ้นนั่งได้ และพอลุกนั่งได้ ผมก็หอบแฮ่กๆก่อนจะหันมองเตียงพี่ข้างๆ

 พอหันไปมองก็ทำให้ผมตกใจไปอีกเมื่ออยู่ดีๆพี่ที่กำลังนอนอยู่ก็ลุกขึ้นมารำซะงั้น

 ณ จุดนั้นผมรีบลุกพรวดไปเขย่าพี่พร้อมถามเขาว่า

 “ เป็นไรอะไรพี่  ลืมตาๆๆ  ลืมตาดิ”

 ผมเขย่าเขาอย่างแรงจนเขาลืมตาได้แล้วมองหน้าผม….พร้อมกับถามผมว่าเขาละเมอหรอ?

 แล้วเขาก็ขอโทษผมยกใหญ่เลยว่า เขาชอบละเมอเขาจึงไม่ชอบนอนคนเดียวเวลาไปไหนมาไหน?

 แต่สิ่งที่เขาขอโทษผมมันไม่ใช่ประเด็นที่ผมสนใจเลย เพราะสิ่งที่ผมสนใจคือ

 “ สิ่งที่ผมเจอคือไร และห้องนี้มันมีอะไรกันแน่”

 และคืนนั้นทั้งคืนผมก็นอนไม่ได้เลย เอาแต่นั่งนิ่งๆมองพี่เขานอนไป

 จนกระทั่งรุ่งเช้าผมพยายามถามคนในโรงแรมก็ไม่มีใครบอกผม จนผมต้องอาศัยคำตอบจากโซเซียลมันจึงทำให้ผมรู้ว่า

 “ ห้องที่ผมมาอยู่เหมือนเคยถูกเปิดเป็นแหล่งมั่วสุมมาก่อน โดยวันเกิดเหตุได้มีเสี่ยมาเช่าและพาผู้หญิงมาคนหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าทั้งสองทำอะไรกันในคืนนั้น แต่มีคนบอกว่ามีเสียงดนตรีไทยดังมาจากในห้องนั้นทั้งคืน และพอรุ่งเช้าทั้งคู่ก็กลายเป็นศพไปละ”

 พอผมอ่านปุ้บ ผมก็กุมขมับทันที…พร้อมคิดว่า ถ้าจะไปพักที่ไหน สงสัยจะต้องได้เช็คประวัติที่พักทุกครั้งล่ะมั่ง

สามารถรับชมได้ที่ aplay.tv https://bit.ly/2Wt45AU