ชายหนุ่มจากเผ่าจริงใจ ได้บังเอิญสบตากับ "มายา"

าคุณคิดว่าโลกใบนี้ถูกแบ่งแยกกันด้วยผืนน้ำหรือพรมแดนประเทศ... คุณกำลังเข้าใจผิด เพราะแท้จริงแล้ว มนุษย์บนโลกถูกแบ่งแยกด้วย ‘รูปร่างของหัวใจ’ ต่างหาก"

นี่คือ

ราวของตำนานที่ถูกเล่าขานผ่านกาลเวลา บนโลกที่เต็มไปด้วยผู้คนนับล้าน มีเผ่าพันธุ์หลักๆ ที่ซ่อนตัวปะปนกันอยู่ แต่มีสองเผ่าพันธุ์ที่มีสัญชาตญาณขั้วตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง นั่นคือ "เผ่าจริงใจ" และ "เผ่าหลายใจหลอกลวง"

💎 เผ่าจริงใจ (The Tribe of Sincerity)

คนกลุ่มนี้เกิดมาพร้อมกับหัวใจที่เป็น "แก้วใส" บริสุทธิ์ งดงาม แต่เปราะบาง พวกเขาไม่มีสวิตช์เปิดปิดความรู้สึก เมื่อรักใคร หัวใจแก้วดวงนี้จะเปล่งประกายสว่างไสวและมอบความอบอุ่นให้กับคนรอบข้าง กฎข้อเดียวของเผ่าพันธุ์นี้คือ "รักใครแล้วรักเลย และพวกเขาพร้อมจะถอดหัวใจทั้งดวงวางไว้ในมือของคนที่เขารัก"

🌫️ เผ่าหลายใจหลอกลวง (The Tribe of Illusions)

ในขณะเดียวกัน คนกลุ่มนี้เกิดมาพร้อมกับหัวใจที่เป็น "หมอกควัน" มันไม่มีรูปทรงที่แน่นอน เปลี่ยนสีสันไปเรื่อยๆ เพื่อดึงดูดสายตา พวกเขารู้ดีว่าต้องพูดคำไหน ยิ้มแบบใด เพื่อให้คนหลงใหล หัวใจของพวกเขาดูสวยงามน่าค้นหา แต่เมื่อใดที่คุณพยายามจะไขว่คว้าและจับต้อง... คุณจะพบเพียงความว่างเปล่า

จุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรม

วันหนึ่ง "ศิลา" ชายหนุ่มจากเผ่าจริงใจ ได้บังเอิญสบตากับ "มายา" หญิงสาวจากเผ่าหลายใจหลอกลวง

มายาใช้รอยยิ้มที่หวานที่สุดและถ้อยคำที่ถูกปรุงแต่งมาอย่างดี ถักทอเป็นตาข่ายดักจับศิลา เธอทำตัวเหมือนสายลมที่โอบกอดเขาไว้ตลอดเวลา จนศิลาเชื่อหมดใจว่า เขาได้พบกับคนที่พร้อมจะดูแลหัวใจของเขาแล้ว

ด้วยสัญชาตญาณของเผ่าพันธุ์ ศิลาไม่ลังเลเลยที่จะแหวกทรวงอก ถอดหัวใจแก้วใสที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอของตนเอง มอบใส่มือของมายา

"ดูแลมันด้วยนะ มันคือทั้งหมดที่ฉันมี" ศิลากล่าวด้วยรอยยิ้ม

มายารับหัวใจแก้วดวงนั้นมา เธอตื่นเต้นกับของเล่นชิ้นใหม่ แสงสว่างของมันทำให้เธอรู้สึกมีค่า... แต่ทว่า สัญชาตญาณของเผ่าหลายใจก็ทำงาน เมื่อเวลาผ่านไปเพียงไม่นาน หมอกควันในอกของเธอก็เริ่มเรียกร้องหาความตื่นเต้นใหม่ๆ เธอเริ่มเบื่อหน่ายกับความคงที่และซื่อตรงของหัวใจดวงนี้

ในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่มายากำลังมองหาเป้าหมายใหม่ เธอเผลอคลายอ้อมกอดและปล่อยมือจากหัวใจของศิลาอย่างไม่แยแส

เพล้ง!!!

เสียงหัวใจแก้วกระทบพื้นแตกกระจายเป็นพันๆ ชิ้น ศิลาทรุดตัวลง ร่างกายชาหนึบ ความเจ็บปวดแล่นริ้วจนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด

มายาตกใจเล็กน้อย เธอหันกลับมามองเศษแก้วบนพื้น ด้วยความรู้สึกผิดชั่ววูบ เธอพยายามจะเอื้อมมือไปกอบกู้เศษหัวใจเหล่านั้นขึ้นมาประกอบใหม่

แต่สิ่งที่เผ่าหลายใจหลอกลวงไม่เคยรู้มาก่อนเลยก็คือ... หัวใจของเผ่าจริงใจ เมื่อแตกสลายแล้ว มันจะกลายเป็น "เศษแก้วที่แหลมคมที่สุดในโลก"

ทันทีที่มายาสัมผัสมัน เศษแก้วนั้นบาดลึกเข้าไปในมือ ทะลุเข้าไปทิ่มแทงหัวใจที่เป็นหมอกควันของเธอ ความเจ็บปวดที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนแผ่ซ่านไปทั่วร่าง มันเป็นบาดแผลที่เวทมนตร์แห่งการหลอกลวงใดๆ ก็ไม่อาจรักษาให้หายได้

ศิลาลุกขึ้นยืนด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ร่างกายของเขาไม่มีหัวใจอีกต่อไป เขาเดินจากไปอย่างเงียบเชียบ ทิ้งให้มายานั่งจมอยู่กับกองเลือดและความเจ็บปวดที่เธอเป็นคนก่อขึ้นเอง

บทสรุปของเรื่องราว

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา กฎเกณฑ์ของโลกก็เปลี่ยนไป

เผ่าหลายใจหลอกลวง ยังคงร่อนเร่และใช้เล่ห์เหลี่ยมต่อไป ไม่ใช่เพื่อความสนุกอีกแล้ว แต่เพื่อตามหาหัวใจแก้วดวงใหม่มาช่วยบรรเทาความเจ็บปวดจากบาดแผลเดิมที่ไม่มีวันรักษาหาย

ส่วน เผ่าจริงใจ แม้จะยังมีหัวใจเป็นแก้วใส แต่พวกเขาก็เรียนรู้ที่จะสร้าง "เสื้อเกราะเหล็ก" ที่หนาและหนักที่สุดขึ้นมาสวมใส่ เพื่อซ่อนหัวใจของตนเองเอาไว้ ไม่ยอมเปิดให้ใครเห็นง่ายๆ อีกต่อไป

"แล้วคุณล่ะ... ในโลกที่เต็มไปด้วยผู้คนแปลกหน้าตอนนี้ คุณคือคนที่กำลังพยายามถอดเสื้อเกราะเพื่อใครสักคน หรือกำลังซ่อนหัวใจหมอกควันเอาไว้หลังรอยยิ้มกันแน่?"