เส้นขนานไม่เดียวดาย

คนบางคน...

ได้รัก ได้รู้จักกับใครสักคน...

แต่แล้ว....ก็มีอันทำให้คนสองคนเป็นได้แค่เพียง เส้นขนาน

ที่ไม่อาจบรรจบลงเอยกันได้

ด้วยเพราะใครสักคนอาจมีพันธะ กับคนอีกคนก่อนอยู่แล้ว

โดยไม่เคยบอกกล่าว...

คนบางคน...

เลือกที่จะเป็นเพียงเส้นขนานกับใครสักคน

แม้ต้องแบกรับ ความรักที่ท่วมท้นในใจอย่างเจ็บปวด

เงียบๆ เพียงลำพัง....

แต่ด้วยตระหนักว่า การเป็นเพียงเส้นขนานกันในวันนี้

แม้จะทุกข์เพราะรักมัก อยากอยู่ชิดใกล้กับคนที่รัก

คนบางคน ...

ยึดมั่นในความรักแต่หาก ยึดมั่นในความถูกต้องเช่นเดียวกัน

บนเส้นขนานที่อาจดูอ้างว้าง เจ็บปวด และว้าเหว่ สับสนและปวดร้าวในใจ

แต่บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้

คนบางคน...

เรียนรู้ เข้าใจ ใน ความรัก มากขึ้นว่า...

ความรักหากได้มาด้วยการรดน้ำพรวนดินด้วยความผิดหรือการแย่งชิง

กิ่งก้านที่แตกดอกออกผล ล้วนแล้วแต่ คือร่องรอยของความเจ็บปวดและความทุกข์

คนบางคน...

ยังคงยืนหยัด กับวันเวลาบนเส้นขนานสายนี้ ที่เลือกแล้ว

ด้วยเพราะความรักและใครสักคนยังคงอยู่ในใจตลอดเวลา 

อยู่กับคืนวันที่ผ่านไปและกับความทรงจำครั้งหนึ่งในชีวิต

บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้ วันหนึ่ง...อาจมีใครสักคนร่วมทาง...

อาจ เป็นใครคนเดิม อาจไม่ใช่....หรืออาจไม่มี...

คนบางคน...

บอก กับตัวเองอย่างมีเกียรติและภาคภูมิใจว่า  ?เราได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว?

เพียงแค่นี้ ความสุขบนเส้นขนานก็ดูจะไม้ร้างลาและเดียวดายอย่างแน่นอน

อาจดูเป็นเรื่องง่ายๆ ที่จะทำ แต่ไม่ง่ายนักกับการลงมือทำ แต่ก็ไม่ยากเกินไปที่จะทำ

ขอเพียงไม่ตามใจตัวเองอย่างเพลิดเพลิน ...คนบางคนก็รู้ ว่าตัวเองทำได้ 

ในชีวิตของคนเรา เราอาจเคยเป็นทั้งผู้เลือกและผู้ถูกเลือก

จะช้าหรือเร็ว จะมากหรือน้อย สักวันเราก็ต้องเลือก

หากมีโอกาส ได้เลือก จงเลือกให้รอบคอบและถูกต้องที่สุด

อาจไม่ดีที่สุดสำหรับทุกคน แต่อย่างน้อยเราก็ได้เลือกอย่างถูกต้องที่สุดแล้ว...