ทศพิธราชธรรม เจ้าสามพระยา

(ขอบคุณภาพจากพิพิธภัณฑ์เจ้าสามพระยา)

ทศพิธราชธรรม บทที่ ๖ เจ้าสามพระยา โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

        เกิดมามีพี่ชายจำนวนสอง

พี่คนรองเจ้ายี่บุรีสรรค์

พี่คนโตเจ้าอ้ายเมืองสุพรรณ

ตัวเองนั้นครองชัยนาทอำนาจมี

        อยู่ไม่นานเกิดวิบัติเกิดผิดแผก

เกิดแตกแยกเกิดยุทธหัตถี

พี่ทั้งสองฆ่ากันตายวายชีวี

อเวจีสู่เจ้าสามตามฉับพลัน

        ตกนรกอารมณ์ตรมตรอมแย่

คนร่วมแม่ร่วมพ่อมาเปลี่ยนผัน

คนร่วมเรียนร่วมเล่นมาจากกัน

การห้ำหั่นในสายเลือดเชือดคนเป็น

        ขัตติยะมานะจึงบานผลิ

ปลุกขันติปลุกใจให้มองเห็น

ทั้งภาระหน้าที่มีซ่านเซ็น

เรื่องทุกเข็ญส่วนตัวเรื่องเล็กรอง

        นับเป็นบุญเป็นกุศลชาวกรุงศรี

ภูบดีอดทนต่อเรื่องหมอง

ทรงเปลี่ยนเศร้าเป็นพลังแรงลำพอง

ทรงยึดครองนครธมกัมพูชา

        ชื่อเจ้าสามแต่เป็นหนึ่งเป็นเอกอุ

ทรงบรรลุทั้งปกครองศาสนา

อาณาเขตขยายไกลถึงล้านนา

อีกวัดวามเหยงค์ทรงบันดาล