หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 34 (เพชรมรณะ)

บูงอยังคงนึกย้อนถึงความหลังอย่างสับสน  ในขณะที่ยังคงกึ่งวิ่งกึ่งเดินคดลดเลี้ยวไปตามทางหลังหุบเขาท้ายเกาะ  สติของสาวมอแกนกลับคืน  เมื่อได้ยินเสียงทะเลาะเบาะแว้งดังสะท้อนตรงริมทะเลสาบ

ภาพของมอแกนหนุ่ม  ที่กำลังถูกชายมอแกนสูงวัยยืนประจันหน้าหมายเอาชีวิตนั้น  ทำเอาหญิงสาวตกตะลึงอย่างนึกไม่ถึง  ชั่ววินาทีของสติที่ยังคงมีอยู่  หญิงสาวรีบกระโดนขวางกั้น  ด้วยกลัวชายหนุ่มคนรักจะถูกทำร้าย

“อย่านะ”

เสียงบูงอร้องดังลั่น  พร้อมกระโดดเอาร่างของหล่อนขวางประจันหน้า

คมมีดสั้นแหลมคมในมือของชายมอแกนสูงวัย

ง้างจะปักลงตรงกลางหน้าอกของบูงอ  ที่เอาร่างมาขวางไว้

ใกล้แสนใกล้..  

และคมกริบแรกของมีดด้ามนั้น  กำลังจะปักลงถึงผิวเนื้อ..แค่ไม่ถึงเสี้ยววินาที  นับแต่นี้

เสี้ยววินาทีที่คมมีดจะปักลงกลางอกของมอแกนสาว

ซานัมใช้ความว่องไวอันชำนาญกระชากร่างหญิงสาวและร่างของตัวเอง  เบี่ยงออกด้านข้างเต็มแรง  เสี้ยววินาทีนั้น  คมมีดของชายสูงวัยเฉียดแผ่นหลังของซานัมไปเพียงแค่นิดเดียว  สองหนุ่มสาวล้มคลุกฝุ่นกลิ้งไปตามแรงเบี่ยง  แต่ในเสี้ยววินาทีซานัมรีบลุกขึ้นยืน  และเอาตัวมาขวางกั้นร่างของบูงอไว้   เมื่อชายสูงวัยก้าวเท้าเดินตามเข้ามา  หมายเอาชีวิตกันอีกครั้ง

“พ่อใหญ่บันลือ  กูขอละ  อย่าฆ่าคนมากไปกว่านี้อีกเลย”

ร่างของซานัมที่ยืนประจันหน้าชายสูงวัยอีกหน  ร้องขอการไล่ล่า คร่าชีวิต

บูงอซึ่งยังนั่งจมกองอยู่ที่พื้นดิน จ้องมองคนทั้งสองอย่างงุนงง  มีเหตุผิดใจอะไรหรือที่ชายสูงวัยอย่างพ่อใหญ่บันลือ  จะมุ่งเอาชีวิตซานัมแบบนั้น  ในเมื่อทั้งสองต่างดองกันเสมือนญาติมานานนม  นับแต่เมื่อกว่าปีก่อนที่บรรจงลูกชายคนโตหัวแก้วหัวแหวนของพ่อใหญ่  ฝ่าน้ำข้ามทะเลจากฝั่งภูเก็ต  หมายหมั้นมาตาพี่สาวซานัมด้วยความเสน่หา

“อีบูงอ...มาก็ดีแล้ว  พวก-ึงจะได้ตายไปพร้อมๆกันทีเดียว”

เสียงอาฆาตของพ่อใหญ่บันลือ  เพิ่มความสับสนให้บูงอ

การไล่ล่าคร่าชีวิต..  ใครฆ่าใคร  แล้วใครกันแน่คือฆาตกร

“นี่มันอะไร  กูงงไปหมดแล้ว”

บูงอร้องถามซานัมที่ยืนหันหลังให้หล่อน

ซานัมเหมือนจะติดขัดที่จะตอบหญิงสาว  แต่ชายหนุ่มก็เอ่ยกล่าวออกมาจนได้  ขณะที่ยังคงหันหลังให้หล่อนอยู่อย่างนั้น

“พ่อใหญ่บันลือเป็นคนฆ่าพ่อและพี่สาวของ-ึง  รวมถึงพ่อใหญ่มาดีนะ”

บูงออ้าปากค้าง  คำสั้นๆของชายหนุ่มดั่งมนต์สะกด  วินาทีต่อมา  หญิงสาวจ้องมองชายสูงวัยตรงหน้าอย่างนึกไม่ถึง  ความชิงชังเคียดแค้นโหมประดังยิ่งกว่าพายุ

“พ่อใหญ่ทำแบบนั้นทำไม”

ความเคียดแค้นที่แฝงปนความผิดหวัง  อารมณ์สับสนทำให้หล่อนแทบคุมสติไม่อยู่  บูงอคิดนึกไม่ออก  แม้พ่อใหญ่บันลือจะเป็นคนบนฝั่งทางโน้น  แต่กว่าปีที่ตัวพ่อใหญ่และลูกชายนั้นเข้ามาใช้ชีวิตผูกพันกับชนเผ่าของพวกหล่อน  พ่อใหญ่บันลือก็เปรียบเสมือนผู้ใหญ่คนหนึ่งที่มอแกนทุกคนให้ความศรัทธา

“พวกกูต้องการแค่เพชร  แต่พ่อกับพี่สาว-ึงมาเห็นพวกกูที่หน้าผาโน้น  ถ้าไอ้สองคนนั่นไม่ขวางทางกู  พวกกูก็คงไม่ฆ่า”

พ่อใหญ่บันลือเอ่ยคำ  คลายความข้องใจหายสิ้น

ที่แท้  คนที่ต้องการเพชร.. ก็คือพวกของพ่อใหญ่นี่เอง.. ..

อ่านต่อในครั้งหน้า

หุบเขาแสงจันทร์ / นฤดม

สำนักพิมพ์บ้านทะเลล้อม 2008

ความเดิม ตอนที่ 33 https://board.postjung.com/1082527.html