ยาว หนัก ใหญ่ ไม่สำคัญอะไรตรงไหน

ค่านิยมที่ผิดๆ ซึ่งรัฐและเอกชนยัดเยียดให้  บวกกับความโง่และไร้อำนาจต่อรองของเกษตรกรไทย

ทำให้คนไทยเชื่อผิดๆกันมาจากบรรพชนสู่ลูกหลาน ระบบและโครงสร้างที่พังพินาศ

1.  สอนคนอย่างผิดๆด้วยการใส่ใจเรื่องปริมาณผลผลิต ให้มีมากๆเข้าไว้จะได้ขายมีราคา

2.  ผลผลิตต้องมีน้ำหนักมากๆ ขนาดใหญ่ๆ ตลาดจะได้ต้องการ และจะได้เงินมากขึ้นตามน้ำหนัก

3. ยาว ใหญ่ หนัก เป็นเรื่องไร้ประโยชน์

แต่เกษตรกรไทยและคนทำงานเกษตร เพาะปลูก ส่วนมาก ยังยึดถือแต่ตรรกะโง่ๆเหล่านี้ และมันคือสาเหตุที่ทำให้เกษตรกรยากจน การมองแต่เพียงที่ทำกิน เอกสารที่ดิน ผลผลิต การเพาะปลูก จึงเป็นการมองที่ผิดพลาด

จงเข้าใจเสียใหม่เลยว่า ใหญ่ ยาว หนัก แต่ตลาดไม่ต้องการ เกินการบริโภค มันก็ไร้ประโยชน์

ปริมาณ ย่อมแปรผกผันกับราคาอยู่เสมอ

แต่คุณภาพ แปรตามราคาอยู่เสมอ นี่คือคำสัตย์จริงยิ่งกว่าตำราเรียน

สิ่งที่ต้องช่วยเหลือเกษตรกร และคนทำงานด้านเกษตรพึงมีก็คือ

การตลาด มีข้อต่อรองและอำนาจต่อรองโดยตรง

เงินทุน เงินกู้ปลอดดอกเบี้ย คิดดอกเบี้ยต่อเงินต้น หรือหักภาษีไปจ่ายเป็นการชำระหนี้สิน จำนวนน้อยๆแต่ให้ครบ ไม่ต้องเอาเข้ากรมสรรพากร

วิทยาการ ภูมิปัญญา เทคโนโลยี ต้องเข้าถึงทุกคนแล้วต้องเอาไปฝึกอบรมสำหรับคนที่คิดว่ารู้ไม่ทันเขา เยาวชน นักศึกษา ต้องรับภาระนี้

สิ่งที่ถูกต้อง นักเกษตรศาสตร์อย่างข้า ฉลาดพอ ที่จะไม่หลงในวังวนเช่นนั้น แม้ไม่มีใครในครอบครัว(โพสต์จัง)ของข้ายอมรับ แต่ความจริง จะทำลายสิ่งที่ปดปิดมันจนหมดสิ้น ด้วยเวลา ด้วยสติของคน