หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 25 (พระจันทร์สีเลือด)

ซานัมรีบออกจากหน้าผาเพชรด้วยความร้อนรน  

เมื่อกลับถึงหมู่บ้าน  ชายหนุ่มรีบกลับเข้าไปในเรือน  ปิดประตูมิดชิด  ฝังตัวอยู่ภายในนั้นเพียงลำพังอย่างกระวนกระวาย  สายสร้อยสีเงินเส้นนั้น  มันหายไปจากพื้นทรายตรงหน้าผาได้อย่างไร  หรือที่ผ่านมาเมื่อครู่  เขาตาฝาดไป

ซานัมครุ่นคิด  หวั่นวิตก  จนตะวันคล้อยต่ำ

และเมื่อจวนเย็นย่ำ พิธีศพของซอแลและบีแตก็เริ่มขึ้น

แม้ตามความเชื่อแต่โบราณของชนเผ่า  คนตายคือคนพ้นทุกข์งานพิธีศพจึงเป็นเหมือนงานรื่นเริง  ฉลองปรีดาในการพ้นทุกข์ของผู้ตาย  แต่หากจริงๆความรู้สึกของญาติพี่น้อง  ของผู้สูญเสีย  คงไม่ได้รู้สึกรื่นเริงใดๆเลยในหัวใจ..

บูแลและบูงอวุ่นวายอยู่กับพิธีศพ   จนไม่มีเวลาสังเกตเลยว่าซานัมไม่ได้อยู่ร่วมในพิธี   เมื่อแยกกันตอนบ่าย  เขายังบอกย้ำบูงอจะมาช่วยงาน  หากนี่จนมืดค่ำพิธีเสร็จสิ้น  แม้แต่เงาของชายคนรักก็ไม่เห็นมี

มีแต่เงาของชายคนรักของพี่สาวคือซายอ

ที่คอยช่วยเหลือดั่งญาติสนิท..อยู่ตลอดงาน

พระจันทร์เคลื่อนคล้อย..ลอยกระจ่างอยู่บนฟ้ามืดอีกครั้ง

เมื่อเสร็จสิ้นการฝังร่าง  บูงอ บูแลและเด็กน้อยลางิพากันกลับเรือนทันที  ความเศร้าโศกยังมิทันจางหาย  ความแคลงใจบางอย่างเริ่มเกิดขึ้น  เมื่อบูแลถามความจากบูงอถึงซานัม

“กูไม่เห็นครอบครัวมันเลยนะ”

บูแลถามอย่างชวนสงสัย  นับแต่การเสียชีวิตของคนใกล้ตัว  ใครต่อใครก็ไม่น่าไว้ใจไปทั้งหมด  แล้วยิ่งซานัมเป็นคนรักของบูงอแต่กลับหายตัวไปไม่บอกกล่าว  ทั้งๆที่รู้ว่าจะมีพิธีสำคัญ  มันก็น่าคิด  แล้วยิ่งคนในครอบครัวของซานัมดูจะหายไปด้วย  ยิ่งเพิ่มความน่าสงสัย

“พ่อแม่กับพี่สาวของมัน  คงยังไม่กลับจากฝั่งเมืองหรอก”

บูงอเล่าเท่าที่รู้  จำได้ว่าสองวันก่อนหน้าที่ซานัมจะออกเรือล่องทะเล  เขาบอกความแก่หล่อนว่าจะแวะส่งพ่อแม่และพี่สาวขึ้นฝั่งเมืองภูเก็ต  ไปเยี่ยมหาญาติชาวมอแกนห่างๆที่บางคนไปตั้งรกรากริมฝั่งเมืองกับคนทะเลเผ่าอื่นเมื่อหลายปีก่อน  ทั้งจะนำปลาอาหารทะเลตากแห้งไปขายในตลาด และจะเลยไปแวะหาชายคนรักของพี่สาว  แต่ก็น่าแปลกอยู่บ้างที่สามคนพ่อแม่ลูกนั่น  ป่านนี้วันคืนนี้  ทำไมยังไม่กลับมา

“แล้วซานัมละ  มันหายไปไหน  เมื่อตอนบ่ายกูยังเห็นมันอยู่กับ-ึงเลยนี่”  บูแลเริ่มแคลงใจนิดๆ  นึกหวั่นระแวง

“เออ.. กูไม่รู้”

พอถึงตรงนี้บูงอเองก็อับจนคำพูด  จริงๆหล่อนก็สงสัย  แต่มันเป็นอารมณ์ความสงสัยที่เต็มไปด้วยความห่วงใย  ว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆกับคนรักของหล่อน  ณ เวลานี้ อะไรต่อมิอะไรก็เป็นไปได้  หล่อนสูญเสียคนรักแล้วสอง  หล่อนไม่อยากสูญเสียคนรักคนไหนๆ..ไปอีก

“ก็เมื่อตอนบ่าย  กูยังเห็นมันเดินไปกับ-ึงทางเชิงเขาท้ายหมู่บ้านอยู่เลย”

บูแลถามความต่อ  อย่างคิดเห็นว่าผิดปรกติ

บูงอสะดุ้งอยู่ในใจขึ้นมานิดๆ  หวาดระแวงว่าป้าจะรู้ที่หล่อนพลาดไปบอกความลับเรื่องหน้าผาเพชรแก่ซานัม

อ่านต่อในครั้งหน้า

หุบเขาแสงจันทร์ / นฤดม

สำนักพิมพ์บ้านทะเลล้อม 2008

ความเดิม ตอนที่ 24 https://board.postjung.com/1074262.html