หุบเขาแสงจันทร์ ตอนที่ 13 (ทะเลน้ำใจ)
ซายอจำได้ว่าเขาเจอหญิงสาวเจ้าหน้าที่สถานีอนามัยชุมชนคนนี้บนฝั่งเมืองเมื่อสี่วันก่อน ตอนที่เขาเดินทางขึ้นไปหายาแผนปัจจุบันมารักษาแม่ ตอนที่หญิงสาวและเพื่อนเจ้าหน้าที่อีกสองคนกำลังช่วยกันแจกจ่ายยาสามัญประจำบ้านในชุมชนชาวเลริมหาด ที่เขาเอาเรือเข้าจอดเทียบ
หากไม่พบเจอหล่อนเสียแต่แรก
การเที่ยวหายาของเขาในวันนั้น คงไม่ใช่เรื่องง่าย
“เดี๋ยวเธอตามฉันไปเอายาที่สถานีอนามัย”
ดุจเดือนบอกกล่าว เมื่อรู้จุดประสงค์การขึ้นฝั่งของหนุ่มมอแกน นัยน์ตาเศร้าๆ
“กูพอมีเงิน ...บอกประเภทของยามา กูไปขอซื้อที่ร้านในตลาดเอาก็ได้”
คำตอบกลับของซายอ ทำให้หญิงสาวจ้องมองเขาอย่างพินิจมากขึ้น เขาคงไม่อยากให้ใครมาดูหมิ่นดูแคลน ไม่ว่าด้วยเรื่องไหนๆ เพราะชื่อว่ามนุษย์ หล่อนเชื่อว่าทุกชีวิตต่างก็มีศักดิ์ศรีเท่ากัน
“มียาแจกฟรีคุณภาพเหมือนยาซื้อ เงินที่เธอมีเก็บไว้ใช้อะไรที่จำเป็นกว่านี้ดีกว่า บนฝั่งนี้เงินทองเป็นสิ่งสำคัญในการดำเนินชีวิต ฉะนั้นเก็บไว้ ยามจำเป็นจะต้องได้ใช้แน่ๆ”
ดุจเดือนให้เหตุผล ด้วยหวังว่าเขาคงจะพอเข้าใจระบบชีวิตของคนบนฝั่งอยู่บ้าง
ซายอตามดุจเดือนและคณะทำงานของหล่อน
ไปเอายาถึงสถานีอนามัยชุมชน ที่ซึ่งหญิงสาวทำงานอยู่
ส่วนละมอน้องสาว เขาให้หล่อนรอท่าอยู่ที่เรือ
“ลองเอายานี้ไปใช้ดูก่อนสักสัปดาห์ หากอาการไม่ดีขึ้น ให้รีบมาบอกฉันอีกทีนะ”
ดุจเดือนยื่นถุงยาส่งให้คนทะเลตรงหน้า หล่อนจัดยาโดยคาดเดาอาการจากที่เขาบอกเล่า
“แล้วนี่เกาะที่เธออยู่ ชื่ออะไร อยู่ตรงไหนของอันดามัน”
“...จะรู้ไปทำไม”
ซายอดึงถุงยามาจากมือของหญิงสาว รีบสวนคำกลับอย่างไม่ค่อยพอใจ ถิ่นที่อยู่ของคนทะเลอย่างพวกเขา ในความคิดของซายอ ยิ่งไม่เป็นที่รู้จักของคนบนฝั่งนี้เท่าไหร่ ..ยิ่งดี
หญิงสาวชะงักงันกับคำพูดจานั้น แต่ก็พยายามแสดงสีหน้าให้เป็นปรกติ “ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร ฉันจะกลับเข้าไปทำงานแล้ว เธอจำเส้นทางจากหาดมาที่สถานีอนามัยนี้ถูกอยู่นะ ซายอ”
หญิงสาวเอ่ยชื่อของเขาส่งท้าย ชื่อที่เขาและหล่อนบอกกล่าวต่อกัน ในการพูดคุยระหว่างเดินทางจากหน้าหาดมาที่นี่
ดุจเดือนเดินหายลับกลับเข้าไปในห้องทำงาน..
ซายอยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าห้องนั้นชั่วครู่ สักพักเขาจึงค่อยก้าวเท้าเดินออกมา เพื่อกลับไปที่หน้าหาดดังเดิม เขานึกแปลกใจอยู่ว่า ทำไมหญิงสาวฝั่งเมืองคนนี้จึงดีกับเขา ทั้งๆที่เพิ่งพบเจอกันครั้งแรก ความไม่ไว้ใจบางอย่างเกิดขึ้นในความรู้สึก แต่เขาก็พยายามที่จะไม่คิดแบบนั้น
แม้แต่ ณ เวลานี้ หญิงสาวมายืนอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง ..และบนแผ่นดินของเขาเอง
อ่านต่อในครั้งหน้า
หุบเขาแสงจันทร์ / ตรีวิทย์ นฤดม
สำนักพิมพ์บ้านทะเลล้อม 2008
อย่ารอให้เกิดเหตุ! 8 เอกสารสำคัญที่ควรถ่ายเก็บไว้ในมือถือ เผื่อฉุกเฉิน หาย–ไฟไหม้–เดินทาง ช่วยได้มากกว่าที่คิด
Biohacking และ Longevity Routine เมื่อสุขภาพเริ่มวัดลึกถึงระดับลำไส้และเซลล์
ข้าวหมกไก่ จากข้าวหุงเครื่องเทศเปอร์เซีย สู่รสชาติแบบไทย
“WC” ย่อมาจากอะไร? ที่มาของคำบนป้ายห้องน้ำที่เห็นกันบ่อย
งูพิษลอยน้ำ งูไม่มีพิษจมน้ำ จริงหรือ? ไขความเชื่อเก่าเกี่ยวกับงูในสายน้ำ
บลู พงศ์ทิวัตถ์” โดนแซวสนั่น หลังแฟนอินเตอร์จับตาความสนิทกับ “ลิซ่า”
เปิด 10 อันดับ เงินเดือนอาจารย์มหาวิทยาลัย วุฒิ ป.เอก ใครให้สูงสุด?
ข่าวดีผู้ป่วยมะเร็งบัตรทอง! สปสช. เร่งกระจาย “IMCRANIB 100” ยามะเร็งพระราชทาน 23,000 กล่อง คาดครบทั่วประเทศภายใน ต.ค. 69
19 สิงหาคมไม่ได้มีแค่วันหนึ่งในปฏิทิน: ทำไม UN จึงกำหนดให้เป็น “วันมนุษยธรรมโลก”?
เหรียญบาทไทยที่ถูกผลิตน้อยที่สุด และหาได้ยากมากที่สุดในปัจจุบัน
ย้อน 9 วิธีแอบบอกรักยุค 90 เมื่อทุกข้อความต้องใช้ความกล้า
ทำไมถุงกระดาษของแบรนด์หรูมักหนาและแข็งกว่าถุงทั่วไป
อย่ารอให้เกิดเหตุ! 8 เอกสารสำคัญที่ควรถ่ายเก็บไว้ในมือถือ เผื่อฉุกเฉิน หาย–ไฟไหม้–เดินทาง ช่วยได้มากกว่าที่คิด
ข้าวหมกไก่ จากข้าวหุงเครื่องเทศเปอร์เซีย สู่รสชาติแบบไทย
Biohacking และ Longevity Routine เมื่อสุขภาพเริ่มวัดลึกถึงระดับลำไส้และเซลล์
19 สิงหาคมไม่ได้มีแค่วันหนึ่งในปฏิทิน: ทำไม UN จึงกำหนดให้เป็น “วันมนุษยธรรมโลก”?
9 อาชีพในตำนานของไทย จากงานที่เคยจำเป็น สู่วันที่คนรุ่นใหม่แทบไม่เคยเห็น
ทำไมถุงกระดาษของแบรนด์หรูมักหนาและแข็งกว่าถุงทั่วไป


