ความหงุดหงิดจากการซื้อของที่ 7-eleven

       ปัญหานี้เป็นกับผมครับ  แต่ผมไม่รู้ว่าเป็นกับคนอื่นด้วยหรือเปล่า  และในบางวันที่ผมแบกของมาเยอะอย่าง  เช่น  บางวันผมจะไปหาเพื่อน  อยากให้ทุกคนลองนึกภาพดูผมสะพายกระเป๋า  ผมซื้อของแล้วต้องมาเข้าเซเว่นก่อน  ณ เวลานั้นอาจจะหิวน้ำหิวข้าวหรืออะไรก็ตาม   แต่รู้ว่าเราต้องซื้อ  แล้วก็มาหงุดหงิดทุกครั้ง  ซึ่งสิ่งเหล่านี้ที่เกิดขึ้นกับผม  ไม่ได้เป็นปัญหาของใครเลย  เป็นปัญหาของผมล้วนๆ

       แต่ก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้างครับ  ที่ผมชอบเทคโนโลยีดังนั้นในทางเลือกที่เราจะซื้อของจากเซเว่นได้  ก็ไม่ได้มีแค่เงินสดเพียงอย่างเดียว  แต่มีอีกหลายทางเลือกเลย​  เช่น

1. ใช้บัตรเซเว่นครับ  ซึ่งวิธีนี้ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ดีมากๆ  เติมเงินก็ง่ายนิดเดียว  ชำระเงินก็แค่เอาบัตรไปแตะ  จากนั้นก็รับใบเสร็จแล้วเดินมาได้เลย  สะสมแต้มได้ด้วย  ง่ายมาก

2. ใช้ True Money wallet วิธีนี้ง่ายกว่าเดิมเข้าไปอีก  เพราะไม่ต้องพกบัตรเลย  ใช่โหลด App True Money wallet ลงในเครื่องมือถือ  เท่านั้นแต่คุณต้องเติมตังค์ก่อนนะ  หรือจะผูกบัตรเดรบิตก็ได้  พอใช้งานก็แค่เปิด App ใส่ PIN แล้วเลือกไปที่หมวดสแกนบาร์โค้ดได้เลย  จากนั้นเพียงรอให้พนักงานนั้นยิงบาร์โค้ดเพื่อตัดเงินของเรา  รอรับใบเสร็จเสร็จเรียบร้อยเดินออกจากร้านได้เลย

       โดยรวมรวมแล้วผมใช้ 2 วิธีนี้ครับ  ซึ่งบางคนอาจจะมีวิธีการอื่นก็แล้วแต่ครับ  ซึ่ง 2 วิธีนี้นั้นเป็นวิธีที่ไม่ต้องใช้ไม่ต้องพกเงินสดมาเลย  สะดวกสบายมากๆเดินไปเซเว่นพกบัตรหรือโทรศัพท์ไปเครื่องเดียวก็ได้ของกลับมา  

       แต่ก็ยังมีปัญหาอะไรครับ  บางคนที่อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะงงว่าขนาดนี้ยังมีปัญหาอีก  แน่นอนครับของอะไรก็ตามที่มันง่าย  และง่ายมากๆ ขนาดนี้สิ่งที่ตามมาที่เห็นได้ชัดเลยก็คือเงินที่เรามีอยู่นั้น  ก็ถูกตัดออกไปได้ง่ายมากเช่นกัน  แน่นอนจากประสบการณ์ของผม  ผมเติมเงินนะแค่ครั้งละ 1,000 บาท  เพราะคุณรู้ตัวว่าคุณไม่ต้องพกเงินสดในการชำระเงิน  คุณแทบจะอยากจะเดินเข้าร้านเซเว่นทุกๆ 10 นาทีเลย  หรือบางกรณีคุณเดินเข้าร้านไป  คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณอยากซื้ออะไรหรืออยากได้อะไร  แต่สัญชาตญาณในตัวเรารู้แต่ว่าเราอยากเข้าไปข้างในเพราะข้างในนั้นเย็นสบายเพราะมีแอร์  ข้างในนั้นสว่างไสวเพราะดวงไฟเยอะเหลือเกิน  ตรงนี้อาจจะเป็นการตลาดบางส่วนของทางร้าน  ซึ่งผมไม่รู้หรอกครับว่าการตลาดของเขาจึงเป็นยังไง  แต่สุดท้ายแล้วผลลัพธ์ที่ออกมาคือมันทำให้ลูกค้าอย่างเราๆ  เดินเข้าเดินออกกันเป็นว่าเล่นเลยในแต่ละวัน  ยิ่งถ้าสังเกตดูถ้าไปดูสาขาในเมืองนะ  พนักงานแทบไม่ได้หยุดเลย​  รับคิวเสร็จลูกค้าใหม่ก็มา  รับคิวเสร็จลูกค้าใหม่ก็ต่อ  อีกคนก็ต้องเวฟอาหาร  คนจัดเรียงของก็ต้องมาช่วยชำระสินค้า  ลูกค้าต่างชาติบางทีก็เยอะ

       อีกเรื่องหนึ่งสำหรับสังคมไร้เงินสดที่กำลังจะเกิดขึ้น  ส่วนตัวผมเป็นคนนึงที่อยากให้เกิดสังคมไร้เงินสดแบบนี้ขึ้นจริงๆ  เพราะมันทำให้เราสะดวกสบายมากขึ้น  ไม่ต้องพกธนบัตรไปไหนมาไหนตลอดเวลา  แต่ถามว่าทุกวันนี้ทำได้แล้วไหม  ก็ตอบว่าทำได้ครับแต่ยังทำไปได้ไม่ถึงไหนเลย  ถ้าเทียบกับเมืองจีนหรือประเทศอื่นนั้นต่างกันลิบลับ  ด้วยความเห็นส่วนตัวนะครับ  ผมคิดว่าถ้าบ้านเราถ้าจะให้เกิดสังคมไร้เงินสดขึ้นมาจริงๆ  แบบร้อยเปอร์เซ็นต์เนี่ย  ทำได้ยากมากเพราะผู้ใหญ่บ้านเราหลายคนนั้นยังคงไม่เปิดรับอะไรใหม่แบบนี้  ที่เห็นได้ชัดเจนคือคนสูงอายุส่วนใหญ่ในบ้านเราจะไม่ค่อยเปิดรับเทคโนโลยีหรืออะไรใหม่ๆเข้ามา  แต่ก็นั้นสิบ้านเราเป็นสังคมสูงอายุคนจำนวนนี้มีอยู่มากและจะให้ทำยังไงล่ะ  ซึ่งจะบอกว่าติดตั้งยุ่งยากบ้าง  ใช้งานยุ่งยาก  แล้วก็ไม่รู้ว่าปลอดภัยไหม  นี่คือคำถามหลักหลักของคนในบ้านเราเลย  แล้วมันก็เป็นคำตอบต่อๆ ไปแล้วจะให้เกิดคำว่า "สังคมไร้เงินสด" คำนี้ขึ้นมาจริงๆ ได้อย่างไรกัน

ปล. จากย่อหน้านี้  ผมบอกก่อนนะว่าผู้สูงอายุส่วนใหญ่  แต่ไม่ใช่ทั้งหมด  เด่วผมโดนดราม่า ฮ่าๆ

       สุดท้ายแล้ว  สำหรับใครที่อ่านมาจนถึง ณ ตรงนี้  ก็ขอบคุณมากๆเลยครับ  บทความนี้จริงๆผมแค่อยากแสดงความคิดเห็นส่วนตัวนิดหน่อย  เกี่ยวกับการซื้อของใน 7-eleven ของผม  ซึ่งผมไม่ได้ติดปัญหาอะไรใดๆจากทางร้านค้าแห่งนี้นะครับ  ผมแค่อยากแชร์เรื่องราวของผมเท่านั้น  ซึ่งปัญหาบางคนอาจจะมีปัญหาเหมือนกับผม  หรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้  ไม่ผิดไม่ถูกไม่ได้ว่ากันครับ  สุดท้ายแล้วมาถึงตรงนี้  ช่วยกันแสดงความเห็นที่ด้านล่างหน่อยว่าทุกๆคนนั้นคิดเหมือนผมไหม  กับปัญหาที่ผมเป็น  หรือว่าผมควรจัดการกับมันยังไงดี  ฮ่าๆ

Credit by : tanat29 (เขียนเองทั้งหมด ถ้าเป็น SEO ก็เป็นสายขาวน่ะ)