เลี้ยงอะไรแล้วไม่เคยรอด

ตะก่อนนู้นเมื่อราวๆ10ปีแล้ว(ประมาณ)

ช่วงราวๆอายุ 5 - 6ขวบ อยู่ป.1 ชอบแมวและสุนัขมาก

อยากเลี้ยงมาก แต่พ่อไม่ให้เลี้ยง (กลัวเลี้ยงแล้วตายหรือไม่รอด)

ตามนั้นเป๊ะไม่รอดจริงๆ !!หยุดก่อนแปป!! ที่ว่าไม่รอดเดียวเล่าที่ไปที่มานะคะ

ผ่านไปอีก 7ปี ช่วงอายุ 12 - 13ปี แม่เลี้ยงได้ย้ายมาอยู่บ้าน พร้อมห่อลูกน้องมาอีก(เกือบ)

30ชีวิต ได้เลี้ยงสมใจ(แต่มันโค-ตะ-ระเยอะไปไหม) คืออยากเลี้ยงแค่ สุนัขและแมว อย่างละ1ตัวพอ

แต่พอเลี้ยงๆไปก็เกิดความผูกพันรักมากทุกตัว แต่พอมันตายไปตัวหนึ่งเป็นเดือนๆกว่าจะทำใจได้แต่

พอตัวแรกตายไปไม่ถึงเดือนตัวที่2ตายไปอีกแล้ว ตอนนั้นX2ไปเลยน้ำตาที่ไหลออกมาT^T

พอยิ่งตายไปเรื่อยๆหรือตายบ่อยก็เริ่มที่จะนิ่งๆแล้วค่ะ แม่เลี้ยงบอกว่าคิดซะว่า

"เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องปกตินะลูก" เราเลยคิดมาตลอดเลยว่า

ถ้าต่อจากนี้ไปตัวไหนตายไปเราจะไม่ร้องไห้เลย แล้ว

มันก็ไม่ร้องจริงๆค่ะ แต่กลับเอาหัวสมองมา

นั่งคิดแทนว่า "ตายอีกแหละ"

ตอนนี้เหลืออยู่นะคะ

22 - 23ตั ค่ะ

บางตัวแก่ตาย

บางตัวป่วยเป็นโรคตาย

บางตัวไม่ยอมกินอาหารตาย

อื่นๆอีกหลายสาเหตุค่ะ