เขียนถึงคนบนฟ้า

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=347417289041765&id=300064350443726

วันที่ 31 สิงหาคม 2560 - เขียนถึงคนบนฟ้า ภาค 2

เป็นอีกวันที่เขียนถึงเพลง เพลงนี้ เป็นเพลงที่มันอยู่ในใจ เวลาที่ผมคิดถึงพ่อแม่ พี่ชาย ที่จากไป มันเป็นสิ่งที่อยากบอกเขา แต่บอกไม่ได้ .......ได้แต่พูดในวันที่สายไป....อยู่แห่งไหนหัวใจมีแต่เธอ....อยู่แห่งไหนคิดถึงเธอ.....

ที่มาฟังเพลงนี้อีกครั้งเพราะเมื่อวานนี้เป็นวันที่น้องที่สนิทได้สูญเสียคุณพ่อที่รักยิ่งไป....สิ่งที่ผมพบและได้เห็นกับตาคือ น้องไม่มีน้ำตาสักหยด เข้มแข็งมากในใจกับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง น้องมักบ่นเสมอกับผมว่า สิ่งที่น้องทำไปถูกหรือผิดที่พ่อป่วยด้วยโรคชรา ทำให้เขาต้องนอนติดเตียง ต้องใส่สายยางให้อาหารทางจมูก จนสุดท้ายต้องเจาะให้อาหารทางช่องท้อง น้องมักบ่นเสมอว่าน้องทำถูกหรือไม่ที่ยื้อชีวิตพ่ออยู่ตั้ง 2 ปีกว่า โดยที่เขาไม่ได้ถามพ่อสักคำว่ายังอยากอยู่ต่อไหม ผมต้องให้กำลังใจเสมอว่า ไม่มีพ่อคนไหนที่อยากจากลูกนะ อย่าได้รู้สึกโทษตัวเอง เราทำดีที่สุดแล้ว มีแค่เราที่ทำให้ท่านได้เราเหนื่อยคนเดียวเราต้องจากครอบครัวมาดูแลท่าน เราทำดีที่สุดแล้ว กตัญญูเป็นสิ่งที่ไม่ได้สูญหายไปจากตัวน้องและพ่อรับรู้ได้เสมอ....ตลอดไป

วันนี้วันที่พ่อจากไป พ่อเขาก็ไม่ต้องทรมานต่อไปละ จะได้อยู่บนสวรรค์ ที่ได้นั่งมองความเจริญลูกหลานต่อไป

ดังนั้นจึงอยากบอกว่า เราทำดีที่สุดแล้วพ่อเขารับทราบทุกอย่าง ในดวงตาที่เขามองเราก็คงมองเราด้วยความขอบคุณที่ลูกคนหนึ่งพยายามที่จะทำให้พ่อและลูกหลานได้อยู่กันนานๆ ต่อไปนี้ก็เหลือไว้แค่ความทรงจำดีๆกันที่จะเล่าสืบต่อให้ลูกหลานฟังต่อไป

อยากเล่าเป็นอุทาหารณ์ว่า เราทำดี แล้วอย่ามองข้างหลังว่าถูกหรือผิด เพราะสิ่งที่เราตั้งใจทำดี คือของขวัญที่เราตั้งใจมอบกับเขา ไม่ว่าเขารับมันแล้วจะดีใจหรือเสียใจหรือเฉยๆ ก็ขอให้เราอิ่มเอมใจ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมคิดก็คือ การที่เราตั้งใจทำความดีให้กับใครสักคน ผมปรารถนาดี และคิดว่าคนรับก็รับรู้ได้ อย่าเสียใจอย่าคิดไปเอง จนทำให้ใจเราต้องหมองไป......ขอให้สุขใจ กับการให้นะ ให้ด้วยการไม่ต้องการอะไรตอบแทนเลย ........ขอให้คิดแบบนี้นะจะได้ไม่ต้องทุกข์ใจตลอดไป

เขียนอันนี้เพื่อบอกให้น้องรู้โดยเฉพาะว่าอย่าเสียใจกับสิ่งที่ตนตั้งใจทำด้วยดวงจิตที่ดีงาม........และบริสุทธิ์เปี่ยมด้วยความรักให้กับพ่อ

และอยากบอกลูกๆทุกคนที่มีคุณพ่อคุณแม่อยู่หรือคนที่เรารักอยู่ อยากทำอะไรที่ดีงามกับเขารีบเร่งทำเสีย.......กระพริบตาห้าครั้ง เวลาก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ทำให้เขารับรู้ได้ว่าเรารักเขาเหลือเกิน....เวลาเขาจากเราไปเขาจะได้ไปอย่างสงบและสบายใจมีแต่ความทรงจำดีดี.....ที่อื่มเอมอยู่ในร่างที่สงบตลอดไป.

อย่าให้เหมือนกับผมที่ไม่ได้บอกอะไรกับพ่อแม่ในยามที่เราอยู่ด้วยกัน จนเขาไปแล้ว ต้องมานั่ง เขียนหนังสือส่งใจ เขียนถึงคนบนฟ้าด้วยความคิดถึง......เขียนด้วยความรักที่ไม่ได้บอกเขามานานแสนนาน......อย่าลืมนะครับ ทำดี กับเขาให้มากๆ จะได้ไม่ต้องมาคิดมากในวันที่ไม่มีกัน.....และกัน....ห่างกันจนไม่รู้ว่าเป็นดาวดวงไหนที่มองมาที่เรา

อยากบอกเธอ.....คิดถึงเธอเหลือเกิน.....

เขึยนถึงคนบนฟ้า

https://m.youtube.com/watch?v=2H3V9z8cp80&feature=youtu.be