ทำไมผู้หญิงคนนี้ต้องโกหกด้วยว่า กินข้าวแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่ได้กิน

ตั้ม จตุรงค์ พงษ์ศิริ โพสต์เรื่องนี้

เมื่อก่อนกูลำบากมาก สมัยเป็นพนักงานเงินเดือน
กูเป็นหัวหน้าช่างพิม เงินเดือน 15000
เงินเดือนออกที กูจะกินเหมือนคนที่ หิวโหยมาก
เพราะเก็บกดมานาน กว่าจะถึงสิ้นเดือน พอเงินเดือนออก กูก็เลย จัดเต็ม กินข้าวตามห้าง

อะไรที่กูคิดไว้ตอนปลายๆเดือนว่า กูจะแดกนะ กูจัด พอตกปลายๆเดือนมา
กูแดกมาม่าๆ มันเป็นแบบนี้ หมุนเวียนตลอดทุกๆเดือน
คือ ไม่มีเงินเหลือเก็บเลย ตอนนั้นกูติดบอลด้วย เสียบอล มีแต่เงินใช้แบบเดือน ไม่ชนถึงเดือน
ปลายเดือนมา แทบตาย

แต่ยังดี ที่กูยังมี นางฟ้าอยุ่คนนึง ที่คอยอยุ่ข้างๆกู
วันนั้น เงินทั้งบ้านเหลือแค่ 15 บาท กูทิ้งเอาไว้ให้นางตั้งแต่เช้า ตอนเที่ยงกูพัก แล้วกูกลับมา นางก็เอาเงินไปซื้อ
ข้าวสวย 5บาท ไข่อีก ได้แค่สองฟอง ที่เหลือ ซื้อพริกป่นมาไว้โรยหน้า กินกะน้ำปลา

พอมาถึงห้อง กูก็กินอย่างเอร็ดอร่อย กูก็ถามนางแหละว่า กินข้าวหรือยัง
นางก็บอกกูว่า กินกะน้องข้างๆห้องแล้ว กูก็ไม่คิดอะไร
แล้วกูก็ออกไปทำงาน ออกมาได้หน่อย กูเสือกลืม
ของไว้ที่ห้อง กูก็กลับเข้าไปเอา พอกูเปิดประตุเท่านั้นแหละ น้ำตากูแทบไหลพราก

เห็นผุ้หญิงคนนึง นั่งเขี่ยนกินข้าว ที่กูกินเหลือ แล้วกูวางไว้ตรงถังขยะ

คำถามกูพุ่งขึ้นมาในหัวกูทันทีว่า
ทำไมต้องโกหกกูด้วยว่า กินข้าวแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่ได้กิน

คำตอบที่ได้ก็คือ ต้องให้คนที่หาเงินกินก่อน คนหาเงินต้องมีแรงทำงาน

คำว่า ลำบากไปด้วยกัน มันเป็นแบบนี้ นี่เอง
กับข้าว ไม่ต้องเลิศหรู

#ขอแค่ได้กินด้วยกันทุกวันก็พอ
#จนแล้วไง
#จนได้ก็มีได้
#อย่าท้อ