7 sins ลำนำแห่งบาป บทที่2

ต่อจาก https://board.postjung.com/951123.html ครับ

เนื้อหาในกระทู้นี้ก็รุนแรงและเสียดสีเช่นเคยครับ 

1. 

คุณจะปฏิเสธไหม? ว่าคุณเคยอึดอัดกับกฏเกณฑ์ที่บีบคั้น

คุณจะปฏิเสธไหม? ว่าแม้แต่นักบุยผู้ยิ่งใหญ่ ก็ใช่ว่าจะไร้มลทิน 

ทุกคนมีบาป ไม่ว่าจะมากหรือน้อย

คุณจะปฏิเสธไหม? ว่าบางที "ความดี" ก็ไม่สามารถใช้ได้ในชีวิตจริง 

แม้คุณจะพยายามแค่ไหน สุดท้ายก็พ่ายแพ้ลง เมื่ออยู่ต่อหน้า "ความจริง"

2. 

อะไรคือความสุขที่แท้จริง

อะไรคืออิสรภาพ

อะไรคือตัวตน

อะไรคือหานทางที่ต้องการอย่างแท้จริง

"ลำนำแห่งบาป เริ่มต้น"

3. ราคะ

"เอ้า ดวงตาคู่นั้นของเจ้า มองมาสิ มองดูฉันให้ชัดๆ เลือด เนื้อ และร่างกายของเจ้าจงมีข้าครอบครองเพียงผู้เดียว"

"เหตุใดจึงมองคนอื่นเล่า มีข้าคนเดียวไม่พอรึไง?"

"คงต้องให้เหลือข้าคนเดียวใช่ไหม เจ้าจึงจะมองข้าผู้เดียว..."

แอสโมดิวส์รำพัน คอยกระซิบบอกข้างหูของชายผู้ตนหลงรักยามหลับไหล และคอยไล่ล่ามนุษย์คนอื่นทุกคนที่เข้ามาในชีวิตชายคนนั้น

โดยไม่สนว่าชายหรือหญิง ดีหรือเลว....

4. จงคลั่งราคะ อย่างที่ใจเจ้าปราถนา...

จงลุ่มหลงมัวเมาในสิ่งที่พวกเจ้าโดนห้ามมาตลอดเสีย 

เอาโซ่ตรวนนั่นทิ้งวะ แล้วลองมาปล่อยกายใจไปตามราคะที่ใจเจ้าปราถนาสิ....

ความรักของชายทั้งสอง เป็นสิ่งผิดหรือ?

ความรักของหญิงทั้งสอง เป็นสิ่งผิดหรือ?

       เพราะอะไร? กฏเกณฑ์ใช่ไหม ที่รั้งเจ้าอยู่

ลองปล่อยใจไปตามความต้องการของเจ้าทั้งสองสิ 

ความรักไม่ได้มีอะไรมาขวางกั้นเลย นอกจากใจของเจ้าที่เชื่อฟังจนหลงลืมตัวตนที่แท้จริง