แชร์ อาการหลังกินยาลดน้ำหนัก 60 เม็ดในครั้งเดียว (ดีนะที่ไม่ตาย อันตรายจริงๆ)

เกริ่นนำก่อนนะครับ ...

ผมเป็นเกย์พวกประเภท Perfectionism แบบทำไรต้องเป๊ะๆๆๆๆทุกอย่าง ห้ามพลาด !!  ชีวิตต้องสมบูรณ์แบบ รูปร่างต้องดี ผิวต้องขาวใส สิวต้องไม่มี เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะ เรียนเก่ง มีงานดี มีเงินใช้ฟุ่มเฟือย มีแฟนหล่อ  แต่พอชีวิตล้มลงตอนอายุ 25 สิ่งที่ทำไปทั้งหมดพลาด อกหัก ไม่มีเงิน ไม่มีแฟน ครอบครัวมีปัญหา ทุกอย่างเลยรวมกันมาทีเดียวจนผมกลายเป็นจิตเภทชนิดกินเพื่อบำบัดความทุกข์บวกกับเก็บตัว (คือมันไม่หิวแต่ใจมันบังคับให้กิน) เพียงปีเดียวน้ำหนักทะยานไปที่ 85 กิโล แล้วทำให้ยิ่งไม่กล้าเจอใคร อาย กลัวสังคม ไม่ถ่ายรูป ไม่พูดกับใคร ไม่เที่ยวที่ไหนเลยทั้งผับ ทั้งที่ต่างๆ เก็บตัวแต่ในบ้าน จนพ่อแม่บ่นด่าทุกวัน

ซักพักคิดว่าไม่ไหวแล้วมันต้องทำอะไรซักอย่าง เพราะมันเหงามันเบื่อ แล้วผมรักสวยรักงามเป็นชีวิตจิตใจด้วย ก็เลยไปหาหมอเพื่อลดน้ำหนัก ซึ่งนี่แหละเป็นจุดเริ่มต้นของความน่ากลัวในชีวิต ..... (จริงๆแล้วมันไม่น่ากลัวถ้าไม่บ้ากินแบบผมอ่ะนะ **)

คลินิกที่ผมไปแรกๆเลยให้ยาชุดแรกมากินก่อน เบาๆๆๆ ก็ลดจาก 85 ไปที่ 75 ภายในสองเดือน  
ชุดที่สอง ก็ลดจาก 75 ไปที่ 65 ภายในเดือนเดียว
ชุดที่สามนี่แรงสุดในคลินิกแล้ว ลดจาก 65 ไปที่ 50 เหมือนเดิมได้อีกครั้งภายในสามเดือน

สรุปแล้วเพียงครึ่งปีผมสามารถลงไปเหมือนเดิมได้ทันที แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โยโย่เอฟเฟคมันมีจริงครับ เชื่อผม!!! คืออย่างที่เกริ่นไปผมเป็นจิตเภทชนิดกินเพื่อบำบัดความใคร่ส่วนตัว แล้วไอ้อาการเก็บตัวเนี่ย พอน้ำหนักมาลงมาที่ 50 มันไม่ได้มาพร้อมความผอมอย่างเดียว มันมาพร้อมกับโรคซึมเศร้า !!!!

หลายๆคนอาจไม่ทราบว่าทำไมกินๆแล้วถึงเป็นโรคซึมเศร้า คือ ไอ้ตัวยาที่มันทำให้ไม่อยากอาหารคือยาตัวนี้ล่ะครับ

ทีนี้แหละ ผมทั้งเก็บตัว ทั้งซึมเศร้าด้วย จากสดใสมากๆๆๆๆ พลังความ11รดเต็มเปี่ยมเกินล้าน มันหายยยยยยยไปหมด อยู่ๆก็เริ่มขี้เกียจ เหม่อลอย อยากนอนอย่างเดียว อยากอยู่แต่ในห้อง คิดไปคิดมาคนเดียว ...... #เบื่อจัง #อยากตาย

มีอยู่วันนึงทะเลาะกับพ่อ เรื่องตุ๊ดๆนี่ล่ะ แล้วทะเลาะหนักมาก
พ่อบอกมีลูกคนเดียวแถมเป็นตุ๊ดนี่ตายๆไปเหอะ หรือถ้าเมิงไม่ตายกุว์จะผูกคอตายเอง !!! ตกดึกคืนนั้นเลยคิดว่าไม่อยู่ละ อยู่ไปก็รกโลก ไร้ค่า สืบพันธุ์ก็ไม่ได้คิดวนไปวนมาทั้งคืน เอาเรื่องอดีตเก่าๆมาคิดด้วย เลยกำยาทั้งหมดกรอกปาก 60 เม็ดรวดเดียว ดื่มน้ำตาม #เอื้อกกก #แล้วนอน

แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คืนนั้นหาได้นอนไม่ กะจะให้มันตายๆๆๆไปอย่างสงบ แต่สิ่งที่เจอคือฝันร้ายที่สุดที่เคยเจอมาเลยในชีวิตของผม  

ยาลดน้ำหนักหกชนิดนั้นเป็นอะไรบ้างก็ไม่รู้ แล้วผมกำใส่ปากอย่างละสิบเม็ด

อาการอย่างแรกที่เจอคือ "กลัว" ............. กลัวในที่นี้ไม่ธรรมดานะครับ กลัวแบบเสียงพัดลมก็กลัว เสียงลมก็กลัว มันผวาไปหมด แล้วอาการที่ตามมาคือหูแว่ว + ภาพหลอน + แสงสว่างหกดวง

"หูแว่ว" ......... ถ้าใครเคยดูหนังแนวผีๆจิตวิทยาหน่อย เสียงมันจะแบบนั้นแหละ ซุบซัปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่ส่วนใหญ่ฟังออกมาเป็นคำๆไม่ได้นะครับ แล้วจะมีเหมือนเสียงเพลง แต่เป็นเพลงไรไม่รู้จู่ๆก็ดังขึ้นมา แม้ว่าจะกลางดึกเงียบสงัดแล้วก็ตาม แต่ที่ผมจำได้ดีคือ เหมือนมีอะไรบางอย่างมากระซิบให้ผมมองไปนอกหน้าต่าง อธิบายว่า ภาพที่เห็นคือเพื่อนของเค้าแต่เป็นเงาดำๆตรงหลังคาอีกบ้าน หรือไม่ก็เป็นตัวประหลาดๆตรงไกลๆจะบินมาหาในไม่ช้า อย่าเผลอจ้องมันนะ ประมาณนี้อ่ะคับ ทรมานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มันน่ากลัวจริงๆ

"ภาพหลอน" ....... อันนี้ผมจำได้ติดตาคือ ผมเปิดทีวี แล้วเงาสะท้อนจากในทีวีมันปรากฎเป็นผู้หญิงผมหน้าม้าออกมาคนนึง ผมไม่กล้าหันไปเลยรีบวิ่งสุดชีวิต อีกอันคือตัวประหลาดเหมือนไดโนเสาร์ที่เป็นนกอ่ะ มันอยู่ระเบียงบ้านของอีกฝั่ง แต่มีเสียงกระซิบบอกว่าให้ทำเป็นมองไม่ให้มันนะ ไม่งั้นมันจะบินมาหาในไม่ช้า  แล้วพอตกกลางคืนก็มีเสียงมากระซิบบอกว่าพวกเค้ามาหาแหน่ะ แต่ไม่ต้องมองออกไปนะ เค้าแค่ส่งสัญญาณ แล้วก็มีแสงไฟยิงเข้ามาในห้องประมาณหกดวง มีเสียงบอกเป็นสัญญาณจากพวกเค้า (เค้าไหนกุว์ก็ไม่รู้ กุว์กลัววว)  แล้วมีอยู่คืนนึงเหมือนมีเสียงกระซิปอีกว่าจะมีขโมยขึ้นบ้านอีกหลังนะ ผมก็เปิดม่านไว้เหมือนมีคนยืนบนหลังคาบ้านตรงข้ามแล้วผมก็จ้องอยู่อย่างนั้น รู้สึกตัวอีกทีคือสว่างแล้ว ตกใจตัวเองเหมือนกันเพราะมันทำอะไรไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ จ้องไปตั้งแต่ 4 ทุ่มยันเกือบๆตีห้าหรือหกโมงได้ แบบเริ่มมีแสงแยงตาแล้วพึ่งรู้สึกตัว

ผมเป็นแบบนี้ประมาณสี่วันได้อ่ะคับ โคตรทรมานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน พออาการเริ่มดีขึ้น สติเริ่มกลับมาผมเลยรีบค้นเกี่ยวกับ "จิต"

เท่าที่ผมอ่านเกี่ยวกับจิตวิทยามา ปรากฎว่ามีคนเคยมีอาการคล้ายๆแบบนี้ อย่างที่ผมสนใจคือ คาร์ล จุง เพราะเหมือนเค้าเห็นคล้ายๆกับที่ผมเห็น แต่อาการเค้าดูหนักกว่าผมเยอะมาก ทีนี้ผมรับรู้ความทรมานด้านนี้แล้วผมสงสารคนบ้าหรือคนป่วยที่เป็นประสาทหลอนมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มันทรมานอ่ะคับ เหมือนอยู่ในนรกเลย เห็นอะไรที่ไม่อยากเห้น ไม่อยากเจอ เหมือนเราพุ่งไปยุ่งกับอีกมิติหนึ่ง อีกโลกหนึ่ง (ไม่รู้เกี่ยวกับสารสื่อประสาท หรือ จิตกันแน่)

หลายๆอย่างมันทำไปโดยเราไม่รู้สึกตัวเลยว่าทำไปเมื่อไร พอจำได้ลางๆ แล้วคนที่ชอบมากระซิบหรือมาคุยนี่ไม่รู้ใคร หรือสิ่งที่เห็นมีตัวตนในมิติเราจริงๆไหม หรือเรามองไม่เห็นด้วยตาเนื้อแต่ที่ผมเห็นคือจิตหรือเปล่า

ตอนนี้อาการหายเป็นปลิดทิ้ง ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม น้ำหนักก็ไม่ขึ้นมาหลายเดือนแล้ว ผมเลยมาเขียนๆไว้ให้อ่านดีกว่า เผื่อใครเจอเคสแบบนี้จะได้มีแนวทางบ้าง

ตอนนี้นึกๆแล้วสงสารคนที่มีอาการ เพราะมันน่ากลัวอ่ะ T^T