ลุงนวย กะ...ลำดวน สาวน้อยอายุ 16!!!

ลำดวน สาวน้อยอายุ 16 ขี่ควายตัวโปรด และก็เป็นควายตัวเดียวที่มีอยู่ นำไป
เลี้ยงกลางทุ่ง..

ขณะที่ลำดวนกำลังขี่ควาย พาควายกินหญ้า ก็ผ่านที่นาลุงนวย ลุงนวยซึ่งเห็น
ลำดวนตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ก็จึงชวนลำดวนเสวนา ขณะที่กำลังเสวนากันอยู่นั้น..
ลำดวนได้ตดออกมาดังป๊าดดด..

ลุงนวย จึงอุทานออกมาว่า..
" อีลำดวน ทำไมเอ็งถึงอายุสั้นยังงี้.. เอ็งรู้หรือป่าว ว่าคนที่ตดบนหลังควายนะ
มันจะต้องตายวัน.. ตายพรุ่ง.. "

ลำดวนได้ยินอย่างงั้น ก็สะอื้นออกมาว่า
" ฮื่อ แล้วววว.. มันมีวิธีแก้เคล็ดหรือป่าวจ๊ะลุง หนูยังไม่อยากตาย ลุงช่วยหนู
หน่อยนะจ๊ะลุงนะ.. "
"มันก็พอมีหนทางอยู่นะ วิธีแก้เคล็ดนะ ก็เอ็งจะต้องรีบหาผัวให้เร็วที่สุด "
ลุงนวย ได้ที
"งั้นลุงช่วยหนูทีนะจ๊ะ หนูขอร้องละ หนูยังไม่อยากตายจ๊ะ "
ลำดวนระล่ำระลักออกมา

ลุงนวย กระหยิ่มใจ
"นี่ข้าเห็นว่าเอ็งเป็นลูกเป็นหลานนะ ข้าจะช่วยเอ็ง แก้เคล็ดให้ก็แล้วกัน "...

เมื่อแก้เคล็ดเรียบร้อยแล้ว ตาลุง ก็นั่งก้นจําเบ้าอยู่ที่พื้นดิน หายใจหอบ แฮ่ก ๆ
ส่วนลำดวน โดดขึ้นไปบนหลังควายอีกครั้ง แล้วก็เบ่งออกมา อีก ดังป๊าดดด..
แล้วโดด ผลุง ! ลงมานอนกับพื้น ปากบอก

" ลุงจ๊ะ.. ลุงต้องช่วยหนูนะ ไม่งั้นหนูตายแน่ๆ จ๊ะ ลุงนะ "

ลุงนวย จึงช่วยแก้เคล็ดให้ลำดวนอีกครั้ง.. คราวนี้ ลุงนวย นอนหงายเหยียดกับพื้น
หายใจหอบ แฮ็กๆ ตาก็เหลือบ มองไปเห็นอีลำดวน กำลังจะโดดขึ้นบนหลังควาย
อีกครั้ง.
ลุงนวย จึงตะโกนบอกลำดวนไปว่า
" โอ๊ยย.. อีลำดวน ...จะตดไปถึงไหน.." พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่
" ถ้า... ตด อีก กูนี่ละจะตาย" ....