หน้าแรก ตรวจหวย เว็บบอร์ด ควิซ Pic Post แชร์ลิ้ง หาเพื่อน Chat หาเพื่อน Line Page อัลบั้ม คำคม Glitter เกมถอดรหัสภาพ คำนวณ การเงิน ราคาทองคำ กินอะไรดี
ข้อตกลงการใช้บริการนโยบายความเป็นส่วนตัวนโยบายเนื้อหานโยบายการสร้างรายได้About Usติดต่อเว็บไซต์แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม
เว็บบอร์ด บอร์ดต่างๆค้นหาตั้งกระทู้

คืนหลอนที่หมู่บ้าน "ดงโชนด"

เขียนโดย Mac Casanova

              รถกระบะสี่ล้อดัดแปลงของ บาส และ ก้อง ได้เคลื่อนตัวผ่านอุโมงค์ต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านครึ้มหนา แสงแดดสุดท้ายของ จ.อุดรธานี กำลังจะลับขอบฟ้าไป ทั้งสองคนตั้งใจที่จะมาเที่ยวพักผ่อนแบบกางเต็นท์ในหมู่บ้านเล็กๆ แถบชายป่าแห่งนี้ที่ชาวบ้านเรียกกันว่า "หมู่บ้านดงชะโนดเหนือ" ซึ่งไม่เคยมีปรากฏอยู่ในแผนที่ดิจิทัลหลัก

 

              "พี่ก้อง แน่ใจนะว่าเราขับมาถูกทาง? ทำไมบรรยากาศมันดูวังเวงแปลกๆ ยังไงชอบกล" บาสเอ่ยพลางมองออกไปยังนอกหน้าต่าง รถกำลังแล่นผ่านบ้านไม้ทรงไทยอีสานโบราณหลายหลัง ทุกๆ หลังดูเงียบเชียบ ไม่มีแสงไฟ และไม่มีเสียงสุนัขเห่าหอนอย่างที่ควรจะเป็น

 

              "ถูกสิ บาส ชาวบ้านตรงทางเข้าบอกว่าหมู่บ้านแห่งนี้เงียบสงบ เหมาะกับการมาพักผ่อนสุดๆ" ก้องตอบพลางเลี้ยวรถเข้าสู่ลานกว้างใจกลางหมู่บ้านที่มีต้นชะโนดและต้นไทรขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่

              เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปเข้าสู่ช่วงดึก หลังจากที่ทั้งสองกางเต็นท์และกินอาหารเสร็จเรียบร้อย ความเงียบสงัดระลอกใหม่ก็เข้ามาปกคลุมอีกระลอก แต่ทว่า ความเงียบนั้นกลับถูกทำลายด้วยสิ่งแปลกๆ ที่หาคำตอบไม่ได้ ในช่วงเวลาประมาณเที่ยงคืน มีเสียงปี่พาทย์และเสียงซอแว่วมาตามสายลม บาสชะโงกหน้าออกมาจากเต็นท์พยายามมองหาต้นเสียงว่าอยู่ที่ไหน แต่รอบตัวมีเพียงความมืดมิดและเงาไม้ที่สั่นไหวเท่านั้น

 

               ก้อง ที่ตื่นขึ้นมาตอนกลางดึกเพราะมีเสียงจ้อกแจ้กโวยวาย เขาออกไปเดินดูรอบๆ ลานกว้าง เห็นผู้คนมากมายแต่งกายด้วยชุดผ้าซิ่นและผ้าขาวม้าโบราณ เดินขวักไขว่ซื้อขายของกันภายใต้แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดอันริบหรี่ แต่เมื่อเขาขยี้ตา และก้าวเท้าเข้าไปใกล้ๆ ภาพเหล่านั้นก็ได้มลายหายไปภายในพริบตาเหลือแต่เพียงความว่างเปล่า

       

               บาส สังเกตเห็นเงาดำรูปร่างสูงใหญ่คล้ายกับมนุษย์ ยืนนิ่งอยู่บนยอดต้นชะโนด ตาของเงานั้นส่องแสงสีแดงวาบ ก่อนจะเคลื่อนย้ายหายไปในความมืดด้วยความเร็วที่มนุษย์ทั่วไปไม่สามารถทำได้

              "พี่ก้อง... ผมว่าที่นี่ไม่ปกติแล้วว่ะ เราเก็บของหนีกันเถอะ" บาสพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ความกลัวเริ่มเกาะกินจิตใจ
ความจริงใต้แสงจันทร์

 

              ก้อง พยักหน้าเห็นด้วยอย่างไม่ลังเล ทั้งสองรีบช่วยกันยัดเต็นท์และสัมภาระโยนใส่ท้ายรถกระบะ ทันทีที่สตาร์ทเครื่องยนต์ ไฟหน้ารถก็ส่องสว่างวาบไปข้างหน้า ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำเอาทั้งสองคนเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ ชาวบ้านนับสิบคนที่พวกเขาเห็นแวบๆ เมื่อตอนเย็นนั้น บัดนี้ได้มายืนล้อมรถของพวกเขาไว้ ทุกคนมีใบหน้าซีดเผือด นัยน์ตาเบิกโพลงอย่างไร้แวว และบางคนมีบาดแผลเหวอะหวะอยู่ตามร่างกาย เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ยืนนิ่งไม่ไหวติงเหมือนร่างที่ไร้วิญญาณ

 

               หญิงชราคนหนึ่งที่เคยส่งยิ้มให้กับพวกเขาตอนหัวค่ำ ได้เดินก้าวเข้ามาประชิดกับกระจกหน้ารถ ใบหน้าของเธอค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นกะโหลกแห้งกรัง ปากขยับพูดเองโดยไม่มีเสียงว่า "จะรีบไปไหนกันล่ะพ่อหนุ่ม..."

 

              ก้อง รีบเหยียบคันเร่งมิดด้วยความตกใจกลัวสุดขีด รถกระบะพุ่งทะยานไปข้างหน้าฝ่าร่างเหล่านั้นไป ทว่าสัมผัสที่รถพุ่งชนกลับเบาหวิวเหมือนกำลังฝ่าอากาศธาตุ รถแล่นเตลิดเปิดเปิงออกมาตามทางเดิมแบบไม่คิดชีวิต จนกระทั่งแสงอาทิตย์แรกของวันใหม่ก็ได้เริ่มสาดส่องขึ้น ทั้งสองจึงมาจอดพักที่ร้านขายของชำแห่งหนึ่งที่อยู่ติดริมถนนใหญ่

              ก้องและบาส ในสภาพที่อิดโรยและตื่นตระหนก ได้รีบเข้าไปเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้กับลุงเจ้าของร้านชำฟังด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก

 

               ด้านลุงเจ้าของร้านชำนิ่งฟังด้วยสีหน้าดูเคร่งเครียด ก่อนที่จะถอนหายใจยาวๆ "พวกเอ็งรอดมาได้ยังไงเนี่ย... หมู่บ้านดงชะโนดเหนือน่ะ มันไม่มีคนอยู่มาเป็นสิบปีแล้ว"

 

              "หมายความว่ายังไงครับลุง?!" บาสถาม เสียงสั่น

 

              ลุงเจ้าของร้านชำได้หยิบเอาหนังสือพิมพ์เก่าๆ และชี้ไปยังภาพถ่ายหมู่บ้านนั้นและบอกว่า "เมื่อสิบปีก่อน เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่และไฟไหม้ลามทั้งหมู่บ้าน ชาวบ้านตายกันหมดไม่มีใครรอด ที่พวกเอ็งเห็นและเจอมาทั้งหมดน่ะ... มันคือ หมู่บ้านผี ที่วิญญาณยังคงติดอยู่ซ้ำๆ ทำหน้าที่ต้อนรับคนแปลกหน้าในตอนกลางวัน และกลายร่างเป็นสิ่งที่พวกแกเห็นในตอนกลางคืน"

 

              บาสและก้อง หันมามองหน้ากันด้วยความช็อคสุดขีด ขนลุกซู่ไปทั้งตัว สิ่งที่พวกเขาคิดว่ามันเป็นทริปท่องเที่ยวที่แสนสงบ แต่กลับกลายเป็นการย่างก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งคนตาย ที่พวกเขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตเลย

เนื้อหาโดย: Mac Casanova
⚠ แจ้งเนื้อหาไม่เหมาะสม 
Mac Casanova's profile
มีผู้เข้าชมแล้ว 157 ครั้ง
เขียนโดย Mac Casanova
นักเขียนข่าวไวรัลและกระแสสังคม ที่เชี่ยวชาญการเล่าเรื่องให้ “หยุดนิ้วได้ในไม่กี่วินาที” ครอบคลุมข่าวแรง เหตุการณ์จริง และเรื่องที่คนกำลังพูดถึง พร้อมรักษาความน่าเชื่อถือของข้อมูลในทุกบทความ
เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้โดยการ VOTE และ SHARE
Hot Topic ที่น่าสนใจอื่นๆ
จังหวัดที่ชาวต่างชาติชอบที่สุด สำหรับการมาใช้ชีวิตหลังวัยเกษียณไชโย เลิกโฉนดชุมชนเสียทีสะพานที่ยาวที่สุดในโลก ไม่ได้ยาวเพราะข้ามน้ำอย่างเดียวมอเตอร์ไซค์สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำไมรถสองล้อเหล่านี้ถึงกลายเป็นตำนานสนามรบ6 เบื้องหลัง The X-Files ที่ทำให้ซีรีส์ลึกลับเรื่องนี้ยังถูกพูดถึงหลังผ่านกว่า 30 ปีพระเครื่องแพงที่สุดในไทย ทำไม “เบญจภาคี” ถึงถูกประเมินหลักสิบล้านทำไมเราถึงอยากเชื่อว่าคนดังที่ตายไปแล้ว อาจยังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่งปลานิลกับปลาทับทิม ต่างกันตรงไหน ทำไมเลี้ยงแล้วคุ้มไม่เหมือนกัน7 มหาวิทยาลัยไทยพื้นที่กว้างระดับเมืองย่อม ที่ไม่ได้มีแค่อาคารเรียนMicro-Cheating คืออะไร ทำไมการกดไลก์แฟนเก่าบ่อย ๆ ถึงทำให้ความสัมพันธ์สั่นได้3 มหาวิทยาลัยที่มีจำนวนนักศึกษาน้อยที่สุดในประเทศไทยแนวทางเลขเด็ด AI งวด 1 กรกฎาคม 2569 รวมเลขเด่นทั้ง 2 ตัวและ 3 ตัว
Hot Topic ที่มีผู้ตอบล่าสุด
ไชโย เลิกโฉนดชุมชนเสียทีสะพานที่ยาวที่สุดในโลก ไม่ได้ยาวเพราะข้ามน้ำอย่างเดียว6 เบื้องหลัง The X-Files ที่ทำให้ซีรีส์ลึกลับเรื่องนี้ยังถูกพูดถึงหลังผ่านกว่า 30 ปีจังหวัดที่มีห้องว่างในโรงแรมมากที่สุด มีจำนวนผู้เข้าพักน้อยที่สุดในไทย
กระทู้อื่นๆในบอร์ด นิยาย เรื่องเล่า
ผีภาคเหนือไม่ได้มีแค่ความหลอน แต่ซ่อนโลกความเชื่อของชาวล้านนาพญานาคกับมุกดาหาร ทำไมเรื่องเล่าริมโขงยังอยู่ในวิถีชุมชนทำไมคนโบราณห้ามชี้นิ้วใส่รุ้งกินน้ำ ความเชื่อเล็ก ๆ ที่มีอะไรมากกว่าคำขู่อาจจะเป็นทิศทางขาลงของพลังงาน
ตั้งกระทู้ใหม่