5 อาชีพในไทยที่ถูกมองข้าม

1.นักกีฬา - ในเมืองไทยนักกีฬาคนส่วนใหญ่ไม่จัดว่าเป็นอาชีพด้วยซ้ำ ทั้งที่จริงอาชีพนี้ถ้าในต่างประเทศอื่นๆเขาจัดวาเป็นอาชีพที่ทำเงินสูงมากรองมาจากพวกนักธุรกิจแค่นั้นเอง แต่ในบ้านเรานักกีฬาถูกมองว่าเป็นคนที่รักการเล่นกีฬาและมีพรสวรรค์ด้านกีฬาแค่นั้นเอง อีกทั้งภาครัฐและเอกชนยังไม่ค่อยให้ความสำคัญมากเท่าที่ควร

ส่วนใหญ่คนไทยเราจะชื่นชอบไปตามกระแสอย่างตอนโอลิมปิคก็จะมีพี่วิวเยาวภาที่ได้เหรียญทองแดงมา(พี่วิวเป้นรุ่นพี่ยิมเดียวกัน แต่ไม่สนิทกันเคยคุยกันแต่ผมกับพี่เขามีอาจารย์สอนคนเดียวกันเรียกได้ว่าศิษย์ร่วมสำนักก็ว่าได้)หรือย่าง บอลภราดร ที่ได้อันดับโลกนักเทนนิสสูงสุดในประวัติศาสตร์วงการเทนนิสไทย

แต่ถ้าเทียบกันในต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นนักกีฬาที่มีอันดับโลกหรือไม่เขาก็จะยกให้ความสำคัญจัดเป็นอาชีพหนึ่งที่สามารถยึดทำมาหากินได้ แม้กระทั่งเกษียณไปแล้วก็ยังสามารถผันตัวมาเป็นผู้ฝึกสอนได้อย่างไทยที่เห็นชัดที่สุดตอนนี้ก็จะมี ซิโก้เกียรติศักดิ์ เสนาเมืองโค้ชทีมฟุตบอลไทย

หรืออย่าง ปิยะพงษ์ ผิวอ่อนอดีตโค้ชทีมชาติไทย แต่ถ้าเทียบเป็นเปอร์เซนต์แล้วจัดว่าน้อยมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่จะได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ในอดีตเคยมีนักกอล์ฟเยาวชนคนหนึ่งมีฝีมือและพรสวรรค์ในการเล่นกอล์ฟมาก แต่ยุคนั้นกีฬากอล์ฟคนไทยจัดให้เป้นกีฬาคนรวยที่ต้องมีเงินเท่านั้น!! ถึงจะเล่นได้แล้วเป็นการเข้าสังคมอย่างหนึ่ง

จนนักกอล์ฟคนนี้ถูกสมาคมกอล์ฟแห่งประเทศไทยปฎิเสธมาจนเขาต้องไปพึ่งญาติที่อยู่ต่างประเทศและสามารถไต่เต้าจนมีชื่อเสียงทุกวันนี้คนทั่วโลกรู้จักเขาในนาม ไทเกอร์ วู้ด (รายละเอียดมีเยอะกว่านี้ลองไปหาอ่านจากเว็บนักกีฬาต่างประเทศดูครับแล้วรู้ดีว่าพวกหัวหงอกในสมาคมกอล์ฟพลาดอย่างแรง) หรือแม้กระทั่งตอนนี้ที่ให้ได้รับความนิยมสูงสุดทั้งในและต่างประเทศคือ บัวขาว

แต่ถามว่าหากนักกีฬาเหล่านี้ไม่ได้ทำอันดับโลกหรือได้รับชัยในกีฬาโอลิมปิคละ พวกเขาจะยังได้รับการสนับสนุนอีกหรือไม่? ข้อนี้คงไม่มีใครตอบได้หรือไม่กล้าตอบ แม้กระทั่งนักกีฬาเอกซ์ตรีมที่ไปแข่งในรายการอันดับโลกได้แชมป์มาสองสมัยซ้อน

แต่ก็ยังถูกมองข้ามจากภาครัฐและเอกชนหลายแห่งเพียงเพราะว่ากีฬาของเขานั้นคนไทยไม่รู้จัก? แต่ผมก็ยังเชื่อว่าอนาคตเมืองไทยเราคงจะมีการสนับสนุนมากกว่านี้เหมือนในต่างประเทศ ที่USAนักกีฬาบ้านเขาหลายคนนอกจากจะมีอาชีพเป็นนักกีฬาแล้วหลายคนยังเป็นนายแบบ-นางแบบให้แบรนด์อุปกรณ์กีฬาชั้นนำอีกด้วยอย่างเช่น ไมเคิล จอร์แดน,เดวิด เบคแฮม ฯลฯเป็นต้น

ดังนั้นจะไม่บอกไม่ได้ว่านักกีฬาก็สามารถยึดเป็นอาชีพหลักได้เพียงแค่คุณเปิดใจรับให้กว้างแล้วให้การสนับสนุนพวกเขาเท่านั้น ผมกล้ารับรองว่าอนาคตเมืองไทยเราจะสามารถเพาะนักกีฬาอาชีพได้มากเท่ากับนานาประเทศ

2.โปรแกรมเมอร์,นักพัฒนาซอฟแวร์ -  อาชีพนี้หลายคนยังคงเข้าใจว่าเป้นอาชีพที่มั่นคงเงินเดือนสูง แต่ความเป็นจริงเปล่าเลยส่วนมากคนที่จบด้านIT

เวลาไปสมัครงานมักจะถูกบรรจุด้วยตำแหน่ง ITจักรวาล หรือทุกอย่างในบริษัทที่เกี่ยวกับคอมต้องจัดการทั้งหมดตั้งแต่เครื่องถ่ายเอกสารเสียไปยังแก้ระบบเซิฟเวอร์ของบริษัท ซึ่งเอาตามจริงแล้วงานพวกนี้ต้องมีคนที่ชำนาญทางเขาไปช่วยต่างหากแต่นี้ทุกอย่างคือเหมารวมไปให้ฝ่าย IT ทำทั้งหมด

ซึ่งหลายคนเขาก็ไม่ได้มีความรู้ด้านนี้หมดทุกอย่าง อีกทั้งเงินเดือนที่หลายคนคิดว่าสูงลิ่วตามความจริงแถบไม่แตกต่างกับพนักงานบริษัทเลยแถมยังต้องทำงานเกินเวลาเกือบทุกวันและบางครั้งไม่ได้ค่า OT ด้วยซ้ำไป

แถมยังต้องโดนด่าหากไม่สามารถแก้ปัญหาได้(ก็คนมันไม่รู้จะให้แก้ยังไง) ดังนั้นเมืองไทยจึงไม่มีนักซอฟแวร์เก่งๆก็ไม่แปลกเพราะคนที่มีความสามารถก้มักถูกยัดเหยียดด้วยงานที่ไม่ใช่งานของเขาหรือถูกดองจนในที่สุดกลายเป้นมนุษย์เงินเดือนอย่างเต็มตัวนั้นเอง

3.ตำรวจ - ใช้ครับอาชีพนี้ละแต่ตรงนี้ขอให้ทุกคนตัดพวกเรื่องตั้งด่าน รับสินบน หรือเงินใต้โต๊ะพวกนี้ไปก่อนเราจะมาพูดถึงเนื้องานตำรวจแบบแท้ๆเลย

ตำรวจในต่างประเทศไม่ว่าจะเป็น NYPD, LAPD หรือตำรวจสกอตแลนยาร์ดตำรวจที่ขึ้นชื่อว่าดีที่สุดในโลก พวกเขาเหล่านี้ต่างได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ตั้งแต่การคัดเลือกเข้ารับราชการไปยันมีการฝึกอบรมตลอดทุกๆ 6 เดือนทำให้พวกเขาเหล่านี้มีประสิทธิภาพและคุณภาพมากขึ้นบ่อยครั้งที่เราหลายคนจะได้เห็นคลิปตำรวจในต่างประเทศปฎิบัติหน้าที่อย่างเข็มแข็งไม่มีแบ่งชนชั้น

ไม่ว่าจะคนรวยหรือคนจน และยังทำงานบริการประชาชนได้อย่างดีเยี่ยม ที่เป็นยังงี้เพราะว่าพวกเขาได้รับการฝึกอบรมมาอย่างจริงจังในสายงานของเขาเช่น

ตำรวจสกอตแลนยาร์ดก่อนจะเข้าเป็นตำรวจต้องผ่านการทดสอบทั้งด้านบุคลิก นิสัย ร่างกาย ความรู้ด้านกฎหมาย จริยธรรม การประเมินสถานการณ์นั้นจึงทำให้เขาได้มีเจ้าหน้าที่ที่มีคุณภาพจริงๆในปีหนึ่งมีคนมาสมัครเข้ากรมตำรวจสกอตแลนยาร์ดมากกว่าถึง 1 แสนคน

แต่จะมีเพียง 100 คน เท่านั้นที่จะได้รับการคัดเลือกและถึงจะไม่ได้ตำรวจมา 100 คนตามที่ตั้งเป้าไว้เขาก็จะเปิดรับสมัครใหม่ในปีหน้าทำให้ตำรวจของเขาไม่มีเรื่องเส้นสายหรือบุคลากรไร้คุณภาพ ที่นี้ย้อนมาดูพี่ไทยบ้านเราโรงเรียนสอนสอบเข้าตำรวจมีกันเกลื่อนกลาดแล้วส่วนมากก็สอนบ้างไม่สอนบ้าง

แต่ที่เหมือนกันทุกโรงเรียนคือหากอย่างสอบเข้าสอบติดต้องจ่ายค่าหัวเพื่อให้ได้มีสิทธิ์สอบหรือจ่ายมากขึ้นเพื่อซื้อตำแหน่งไปเลยและด้วยเหตุนี้ทำให้บ้านเราจึงมีแต่ตำรวจ....(เติมคำกันเอง)

นอกจากนี้สิทธิและเงินเดือนต่างกันมากในต่างประเทศเงินเดือนตำรวจมากกว่าของไทยเกือบเท่าตัวและสวัสดิการเพียบพร้อมทั้ง ลูกเรียนฟรีจนจบไฮสคูล น้ำ-ไฟ-แก๊สจ่ายครึ่งหนึ่ง ค่ารักษาพยาบาล และยังมีสวัสดิการอื่นยิบย่อยมากมายแม้ไม่มาก

แต่ก็เพียงพอทำให้พวกเขาสามารถทุ่มเทกำลังกายและกำลังใจในการปฎิบัติหน้าที่ส่วนของไทย แฟลตตำรวจแต่ตำรวจยังต้องเช่า รถสายตรวจบ่อยครั้งต้องออกค่าน้ำมันเอง ทำงานล่วงเวลาไม่มีOT(ต่างประเทศมีหมดนะจ้า)

ทำงานเสี่ยงหากเกิดเหตุไม่คาดคิดเงินชดเชยยังไม่ถึงครึ่งของเงินเดือนทั้งหมดที่ได้รับ จุดนี้ละครับมันทำให้ตำรวจไทยบ้านเราไร้ประสิทธิภาพหากมีการวัดคุณภาพของตำรวจไทยผมว่าประเทศไทยคงได้อันดับโหล่

4.ทหาร - อันนี้ไม่เกี่ยวกับการเมืองนะครับแต่มาดูกันว่าผลตอบแทนโดยรวมของทหารไทยเป็นยังไง ต้องบอกก่อนเลยนะครับหากมีการจัดอันดับประสิทธิภาพทหารในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ประเทศไทยได้อันดับ 1 แน่นอนเพราะทหารไทยเรามีคุณภาพและประสิทธิภาพจริงๆมีขนาดไหนหรอครับคงไม่ต้องบอก โครงการ Cobra Gold อเมริกาเป็นคนขอมาฝึกกับทหารไทยเอง

สงครามเวียดนามทหารไทยทำให้ทหารเวียดนามไม่กล้ารุกล้ำชายแดนจนตราบถึงทุกวันนี้ การปราบปรามแก๊งค์ค้ายาบ้ารายใหญ่ที่สุดของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างแก๊งกะเหรี่ยงก็อดอามี่

การควบคุมชายแดนกัมพูชาประเทศเราเป็นประเทศเดียวเลยมั้งที่ทหารกัมพูชาไม่กล้ารุกเข้ามาต่างกับประเทศอื่นอย่างพม่ากับเวียดนามที่ทหารเขมรรุกล้ำเขตแดนทุกปี

นอกจากนี้ยังมีอีกมากมายครับทั้งฟิลิปปินส์ มาเลเซีย สิงคโปร์ แต่พอหันมาดูเงินเดือนและสวัสดิการรวมไปถึงภาพลักษณ์ของทหารไทย จัดว่าได้จมดินไม่ติดฝุ่นเลยหากเทียบกับภาระหน้าที่กับอาชีพอื่นส่วนมากทหารไทยจะถูกมองว่าไร้การศึกษา ยากจน อะไรทำนองนี้(ไม่ได้ดูถูกนะครับเพราะผมก็เคยเป็นทหารอยู่ 4 ปีสมัครเข้าเอง

และนี่คือความจริงจากประสบการณ์ตรง) และต่อให้คุณได้รับการเลื่อนยศมากมายเพียงใดเงินเดือนและสวัสดิการคุณก็ไม่ได้สูงมากกว่าเดิมเท่าที่ควรนักบ่อยครั้งเรามักจะเห็นข่าวทหารที่ปลดเกษียณต้องใช้ชีวิตอย่างลำบากไม่ได้รับการเหลียวแล

ซึ่งต่างกับต่างประเทศราวฟ้ากับเหวในต่างประเทศทหารที่ปลดเกษียณจะถูกจัดให้เป็นบุคคลสำคัญของกองทัพมีเบี้ยเลี้ยงให้ตลอดสิ้นอายุขัย รวมไปถึงสวัสดิการให้ลูกหลานเพราะเขาถือคุณได้รับใช้ชาติ ตอบแทนชาติอย่างแท้จริงและส่วนมากนักการเมืองในต่างประเทศจะมาจากทหารประมาณ 70%

ทำให้ประเทศเขามีคนที่มีความรักต่อประเทศชาติอย่างแท้จริง แต่เราจะไม่พูดถึงตรงนี้วนกลับเข้ามาเรื่องเราต่อทหารไทยอย่างที่เราเห็นกันทุกวันนี้กินข้าวคลุกดิน ทำงานหนัก ฝึกหนัก แต่ผลตอบแทนกลับน้อยนิดไม่คุ้มกับที่ทนฝึกมาแล้วหลายคนมักดูถูกอย่างที่ผมบอกนั้นละหากช่วงหลังๆมานี้ไม่มีกระแสของโซเชียล

ถามจริงๆครับพวกคุณทั้งหลายจะมองทหารไทยแบบนี้รึเปล่า มันคำทำนองสุภาษิตไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาคือจะบอกต่อให้ไม่เกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมายในหลายปีมานี้ทหารไทยก็ยังคงต้องปฎิบัติหน้าที่ตามที่เราเห็นกันอยู่นั้นละครับเพียงแต่ข่าวไม่ได้ออก

แล้วทหารไทยมีการสูญเสียรายวันนะครับแม้จะไม่มีเรื่องภาคใต้ก็ตามแต่บอกเลยชายแดนเขมรไม่เคยสงบมีการยิงกันประปราย ภาคเหนือทหารไทยยังต้องต่อสู้ขบวนลักลอบขนยาบ้าทั้งรายเล็กและรายใหญ่ตลอดเวลา ภาคใต้แม้ไม่มีเรื่อง 3จังหวัดแต่มีขบวนการลักลอบค้ามนุษย์ทุกวัน(ปัญหาโรฮิงยามีมานานเกือบ10ปีแล้วแต่ข่าวเพิ่งมาออกคิดกันเอาเอง)

เราจะเห็นได้ชัดว่าอาชีพทหารของไทยนั้นถูกมองข้ามไปอย่างมากอีกทั้งมีการแบ่งพรรคแบ่งพวกในหมู่ผู้ใหญ่อีก ก็ได้แต่หวังว่าอาชีพนี้น่าจะได้รับการยกระดับอย่างจริงจังสักที

5.เซลล์ - ในที่นี้ผมขอพูดถึงรวมๆเลยนะครับคือตั้งแต่เซลล์ขายประกันไปยันเซลล์ขายบ้าน ก่อนอื่นขอให้ทุกท่านลืมภาพในละครซีรียส์ไปให้หมดว่าเซลล์

ต้องพนักงานผูกไทใส่เสื้อผ้าถูกๆขับรถเก่าๆ แต่ในชีวิตจริงในต่างประเทศไม่เลยเซลล์ในต่างประเทศจัดว่าเป็นอาชีพที่ผู้คนต้องการทำมากที่สุด(จากคำบอกเล่าของเพื่อนเป็นเซลล์ขายนาฬิกาที่ฟินแลนด์)เพราะว่าอะไรการเป็นเซลล์นั้นคุณต้องใช้ความสามารถในการจูงใจขั้นสูง รวมไปถึงการมีวาทะที่ดีเยี่ยม

อาชีพเซลล์นั้นในต่างประเทศมีสวัสดิการมากมายนับไม่ถ้วนไม่ว่าคุณจะขายได้หรือไม่ก็ตามเพราะว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับบุคลากรด้านการขายอย่างมากและหลายบริษัทรู้ถึงความสำคัญของการขาย

อีกทั้งประชาชนของพวกเขามีความคิดและทัศนคติต่ออาชีพนี้ต่างจากบ้านเราราวฟ้ากับเหว ในต่างประเทศประชาชนต้องวิ่งหาเซลล์

แต่ในไทยเซลล์ต้องวิ่งหาประชาชนแถมกับการดูถูกอีกสารพัด ในต่างประเทศเซลล์ขายประกันเป็นเซลล์ที่มีรายได้สูงที่สุดจากระบบของเขาเพราะเชื่อกันรึไม่ในคน 1 คน จะมีการทำวงเงินประกันถึง4-5บริษัทเลยเพราะพวกเขาให้ความสำคัญต่อการตอบแทนมากกว่าเรื่องค่าใช้จ่าย

หรืออีกนัยหนึ่งพวกเขาวางแผนระยะยาวมากกว่านั้นเองในคนไทยกว่าจะซื้อประกันแต่ละทีจะต้องให้เกิดเรื่องก่อน แล้วค่อยทำประกันซึ่งผมเชื่อว่าอันนี้เป้นกันทุกคนหรือจะเริ่มทำประกันอีกทีก็นู้นครับเกษยีณแล้วซึ่งถ้าคิดมูลค่าที่ต้องจ่ายกับผลตอบแทนแล้วไม่คุ้มเอาซะเลย

หรือรวมๆคือคนไทยวางแผนระยะยาวไม่เป็น แต่ผมก็เข้าใจนะครับ ในภาวะเศรษฐกิจแบบนี้การจะทำประกันทั้งที่ต้องดูแล้วดูอีกว่าคุ้มไหม โอเคกลับมาเรื่องเซลล์ต่อเซลล์ในไทยคนไทยมองเหมือนแมลงสาบครับ

ดังที่โฆษณาหนึ่งของบริษัทประกันชีวิตเคยทำไว้คือเห็นแล้วขยะแขยงต้องรีบไล่ไปให้พ้นๆ หากคุณไปทำแบบนี้ในต่างประเทศบอกเลยครับว่าต้องเสียใจอย่างแรง

เพราะเซลล์ในต่างประเทศเขามีคิวนัดกันเกือบทุกวัน ไม่มีการไปเดินเตร่ๆเคาะตามบ้านแบบนี้หรอกครับ คนที่เขาไปเคาะตามบ้านนี่ คือเขามีเวลาว่างอาจต้องหาลูกค้าเพิ่ม หรือผ่านไปละแวกนั้นเลยลองหาดูแค่นั้นเอง

แต่ไม่ใช่ว่าหลังจากที่เห้นสิ่งที่ผมบอกแล้ว หลายคนคิดอยากไปเป็นเซลล์ที่ต่างประเทศ ก้ใช่ว่าจะเป็นกันง่ายๆนะครับ ที่นั้นเขาต้องมีการอบรมคอร์สโน้มน้าวต่างๆ

รวมไปถึงต้องผ่านการทดสอบหลายอย่างกว่าจะเป็นเซลล์ได้แม้กระทั่งเซลล์ขายเครื่องกรองน้ำก็ตามเหอะ ผมบอกให้คร่าวๆนะครับเซลล์ในต่างประเทศมีเงินเฉลี่ยแล้วต่อเดกือนประมาณ 14756 บาท ค่าคอมต่อเดือนเฉลี่ยเดือนละ 30,000-67,000 บาท โบนัสต่อปีประมาณ 147,000 - 500,000 บาท

เยอะใช่ไหมครับแต่ผมไม่ได้มาเชิญชวนให้คุณเป็นเซลล์นะ แต่แค่เปรียบเทียบถึงค่าของเซลล์ในไทยกับต่างประเทศให้ดูส่วนเรื่องที่คุณจะเป็นหรือไม่ ต้องถามตัวเองก่อนว่าชอบงานขายหรือป่าวแล้วเข้ากับคนได้รึไม่ มีความสามารถแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีเพราะในแต่ละวันต้องเจอคนมาหลากหลายรู)แบบบางทีหลายคนปรับอารมณ์แถบไม่ทันเลยด้วยซ้ำ