ผมมีโอกาสได้ตักเตือนคุณแม่ของเด็กคนนึง แต่.....

ผมกำลังยืนรอเพื่อนที่ข้างๆตู้โทรศัพท์สาธารณะ ขณะนั้นเองก็มีคุณแม่คนนึงเดินมากับลูกชายอายุประมาณเจ็ดขวบที่กำลังดูดน้ำแข็งใส (คล้ายๆสเลิฟปี้) เดินคุยกันมา พอถึงหน้าตู้โทรศัพท์ ทันใดนั้น เด็กชายคนนั้นก็หยุดแล้วก็วางขวดน้ำแข็งใสอันนั้นพร้อมหลอดสีเขียวๆอันใหญ่และถุงพลาสติกที่ห่อหุ้มอยู่ วางบนพื้นข้างในตู้โทรศัพท์สาธารณะอันนั้น โดยมีคุณแม่ยืนรออยู่ ย้ำ!! "โดยมีคุณแม่ยืนรออยู่" และก็กำลังมองดูลูกชายตัวเอง จากนั้นก็จูงมือกันเดินจากไปหัวเราะกันสนุกสนานเริงร่า

ผมเห็นดังนั้น (คิดอยู่สามวิ) ไม่รู้คิดยังไง ทนไม่ไหวจริงๆ จึงหยิบขวดพร้อมถุงพลาสติกอันนั้น วิ่งตามเอาไปให้เด็กต่อหน้าคุณแม่ของเขา (ในบริเวณนั้นมีพวกพี่ๆวินมอไซต์นั่งอยู่และกังมองมาที่พวกผมด้วย)

บทสนทนาคร่าวๆเกิดขึ้น:

ผม: น้องครับ นี่ครับขยะของน้อง เด็กดีไม่ควรทิ้งขยะในที่สาธารณะนะครับ
เด็ก: ...................... (เงียบ ทำหน้าจ๋อยๆ)
แม่เด็ก: ......มองหน้าผมอย่างขุ่นเคือง
ผม: คุณแม่ควรจะสอนน้องไม่ให้ทิ้งขยะในที่สาธารณะนะครับ
แม่เด็ก: แล้วมันที่ของคุณหรือเปล่าละคะ?
ผม: (ตกใจเล็กน้อยในคำตอบที่ถามกลับของคุณแม่) ไม่ใช่หรอกครับ แต่มันทำให้พื้นที่สาธารณะสกปรกนะครับ อีกอย่าง น้องยังเด็กน้องอาจจะต้องการการอบรมเรื่องจิตสาธารณะให้มากกว่านี้นะครับผมว่า
แม่เด็ก: แล้วแถวนี้คุณเห็นไหมคะว่ามันมีถังขยะอยู่ที่ไหนบ้าง? แล้วจะให้เอาไปทิ้งตรงไหน?
ผม: ก็ถือไปจนกว่าจะเจอแหละครับ ไม่เจอก็เอาไปทิ้งที่บ้านก็ได้นิครับ
แม่เด็ก: มันก็เหมือนๆกันแหละค่ะ เดี๋ยวคนเก็บขยะ (น่าจะหมายถึงพนักงานทำความสะอาดถนน) ก็มาเก็บไปเองแหละ
ผม: โอเคครับคุณแม่ ผมก็ไม่ได้จะอะไรมากมายครับ แค่อยากให้คุณแม่ตักเตือนน้องในเรื่องจิตสาธารณะก็เท่านั้น

จากนั้น ผมก็เดินจากมาเงียบๆ หน้าชาๆ แบบรู้สึกว่า ไม่น่าหาเรื่องเลยตู และก็ยอมรับเลยว่าเถียงไม่ออก มันจุกไปหมด มันรู้สึกหน่วงๆ ที่ผมคิดมาตลอดว่าการทิ้งขยะในที่สาธารณะมันผิดระเบียบ ผู้ใหญ่ที่รู้แล้วควรอบรมเด็กๆ แต่พอเจอแบบนี้ ผมนี่หมดคำพูดเลย

เป็นเพื่อนๆจะทำยังไงกันครับถ้าเจอแบบนี้? จะปล่อยไปหรือตามไปแบบผม? ถ้าตามไปแล้วจะเตือนน้องผู้ชายและคุณแม่คนนั้นยังไงดี?

เคยเจอพฤติกรรมแย่ๆอะไรของเด็กๆอีกบ้างครับ? ที่แบบเด็กๆไปกับผู้ปกครองแท้ๆ แต่ผู้ปกครองไม่ยอมตักเตือนในพฤติกรรมแย่ๆเหล่านั้นเลย

เศร้าใจกับอนาคตของประเทศเราครับ