ชีวิตคือภาพ ภาพคือชีวิต

        วิถีชีวิตแบบคนบ้านนอกเริ่มเปลี่ยนแปลงไปมาก หากมาสังเกตุดูดี ๆ คนบ้านนอกกลับไฝ่หาชีวิตแบบคนในเมือง เช่นเช้าขึ้นมาจะต้องไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อหาอาหาร ชอบกินกาแฟ และบริโภคสิ่งฟุ่มเฟือย ผมเคยถามเขาว่าทำไมผักต่าง ๆ ถึงไม่ปลูกกินเอง เขาบอกว่าเสียเวลาสู้มาซื้อเอาที่ร้านค้าไม่ได้ วัวควายไม่อยากเลี้ยงแต่ชอบหาหมามีราคามาเลี้ยงต้องซื้อปลาทู ซี่โครงไก่มาเลี้ยง หมาเจ็บป่วยไปหาหมอแพงกว่าตัวเองไปรักษาอีกทั้งที่เป็นคนยากจน คนบ้านนอก

ความทุกข์ อยู่ที่ใจ
ความสุข ก็อยู่ที่ใจ เช่นกัน !
ระหว่างไปเดิน...ห้าง...สรรพสินค้า กับ ห้าง...เถียงนาน้อย ... 
ความสุขสงบ มันต่างกันนะ สุขกาย สุขใจ สุขไม่ต้องเสียเงินหาซื้อ

บรรยากาศหนังกลางแปลง ไม่ต่ำกว่ายี่สิบปีแล้วที่ไม่ได้ดู คิดถึงจัง 

ความสุขในวัยเด็ก โดยที่ไม่ต้องรับรู้ปัญหาใด ๆ

เพราะสังคมประเมินค่าคนที่จน-รวย 

คนจึงสร้างเปลือกสวยไว้สวมใส่

หากสังคมวัดค่ากันที่จิตใจ

คนก็จะสร้างนิสัยที่ใฝ่ดี

มี 2 สิ่งที่มักเสียใจภายหลัง

1. ทำไปโดยไม่ทันคิด

2.ได้แต่คิด ไม่ทันได้ทำ

มองทุกอย่าง ที่ผ่านมา ให้สุขใจ

ใครเป็นไง อย่าไปด่า ไปว่าเขา

ที่ผ่านมา ให้ผ่านไป จงมองเอา

เรื่องเก่าๆ ที่มันเศร้า ปล่อยมันไป

ทุกสิ่งในโลก....

เปลี่ยนแปลงไป ...ตลอดเวลา

แต่ความรัก แม่นั้น...

ถึงจะผ่านกาล..เวลา...ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง.......

"วันนี้"

จะมี ความสุข ได้อย่างไร

ในเมื่อ "หัวใจ"

ยังติดกับเมื่อวาน

เพื่อนคุณเป็นแบบไหน ?

.
..
..

เพื่อนผม เป็นเหมือนในภาพ คอยให้กำลังใจ และพลักดันผมตลอดเสมอมา

แม้ผมจะอ่อนหัด แต่ก็มีความพยายาม... อิๆๆๆ

เอ้า ใครหิวข้าวบ้างค๊าบบบ อย่าลืมหาอะไรทานด้วยนะค๊าฟฟฟ

เมนูสำหรับคนบ้านนอก ตำน้ำพริกอ่อน แซ่บเวอร์

เต้ยขอให้ทุก ๆ ท่านมีความสุขมาก ๆ นะค๊าบบบ