สามีมีเมียน้อย เค้าโทษว่าเราผิด

กระทั่งที่เขามีเมียน้อย ครอบครัวเขาก็สนับสนุน ตอนนี้สามีมาขอหย่ากับเรา ไม่รับผืดชอบหนี้สินที่เกิดขึ้น เราทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวมาตลอดหลายปี ดูแลเค้ามาตลอด รักเค้ามากค่ะ

ตอนนี้ได้แต่พยายามทำใจ อยากหลุดพ้นค่ะพยายามปล่อยวางตัดใจจากเค้าและครอบครัวเค้า พอเริ่มทำใจได้บ้าง แต่พอไปทำงานเจอคนถามถึงสามีเราอีกทุกๆวันเลยเหมือนโดนตอกย้ำทุกวันค่ะ

สิ่งที่อยากถามคือ
1. จะปล่อยวางยังไงคะ

2. เจอคนอื่นถามถึงสามีเราจะตอบไงดีคะที่ไม่ต้องโกหกและประจานตัวเอง เพราะคนที่ทำงานบางคนถามตามมารยาท บางคนถามเพราะสนิทกับเราค่ะ

3. คำพูดที่เค้าโทษว่าเป็นความผิดของเราจะคิดไงดี ไม่ให้ทำร้ายตัวเองคะ

4. บางครั้งแค้นสามี ครอบครัวเค้าและเมียน้อยค่ะ พยายามสวดให้ทุกคนก้อทำได้มั่งไม่ได้มั่งค่ะ จะคิดยังไงให้ไม่แค้นเค้าคะ

5. กรรมเวรมีจริงใช่มั้ยคะสิ่งที่เค้าทำกับเราเค้าจะได้รับกรรมเราคิดแบบนี้ถูกหรือผิดคะ

ตอนแรกก็คิดอยากให้สามีกลับค่ะ อยากให้เค้ารับผิดชอบหนี้สินและพยายามทำให้ครอบครัวเค้าชอบเรา แต่ตอนนี้ไม่แล้วค่ะ

สิ่งที่ยังทำไม่ได้คือการปล่อยวางนี่แหละค่ะ ทำใจยอมรับยังไม่ได้ค่ะเลยเป็นทุกข์อยู่ค่ะแบกปัญหาไว้ไม่ยอมวาง ใจตัวเองนี่แหละค่ะตัวดีที่สุด คิดวนเวียนจนหมดพลังในการทำงานเลยค่ะ"

================

A: ถ้าอยากหลุดพ้นจากปัญหานี่ไม่ยากครับ ใจยอมรับความจริงแล้ววางได้ก็จบแล้ว

พี่นึกว่าคุณอยากให้เขากลับมา อยากให้เขารับผิดชอบหนี้สิน อยากให้ที่บ้านเขาเห็นความดี แบบนั้นจะยาก เพราะเราไม่สามารถบังคับใจใครได้เลยในโลก

เพราะแม้ใจตัวเอง จะบังคับให้มันไม่ทุกข์ ไม่คิด ให้วางซะ มันยังไม่เชื่อเราเลยเห็นไหมล่ะ

ตั้งสติ แล้วพิจารณาดูนะครับ สามีมีเมียน้อย เป็นปัญหานะครับ ไม่ใช่ทุกข์ 
ทุกข์มันเกิดตอนที่จิตไม่พอใจ ยอมรับไม่ได้ที่เขามีเมียน้อย

บ้านสามีไม่ชอบเรา ก็เป็นปัญหา แต่ไม่ใช่ทุกข์อีกนั่นแหละ 
ทุกข์มันเกิดตอนที่จิตไม่พอใจ ยอมรับไม่ได้ที่บ้านเขาไม่ยอมรับ รังเกียจเรา

เค้าโทษเรา ก็เป็นปัญหานะ แต่ไม่ใช่ทุกข์ 
ทุกข์มันเกิดตอนที่จิตไม่พอใจ ยอมรับไม่ได้ที่เขาโทษเรา

ทุกข์จริงๆของคุณ เกิดเพราะความอยากในใจนี่แหละ 
สามี หรือบ้านสามี สร้างปัญหาให้เราได้ แต่ทุกข์นี่ จิตเราสร้างเองนะ

กระทั่งอยากปล่อยวาง ก็ทำให้ทุกข์ 
ปล่อยวาง มันไม่ใช่เรื่องที่เราสั่งได้ครับ จิตน่ะ เราสั่งไม่ได้หรอก 
แต่เราฝึก เราสอนเขาได้ ฝึกให้มีสติ สอนให้รู้สึกตัว

เดี๋ยวเขาฉลาดขึ้น ก็จะวางเอง เพราะรู้เอง เห็นเอง ว่าแบกของหนัก ทำให้ตัวเองทุกข์ ถ้ายังไม่วางก็ไม่เป็นไรนะ ใจเย็นๆ

ถ้าอยากหลุดพ้นจากทุกข์ คอยรู้สึกตัวไว้นะ รู้ทันก่อนว่ามีความอยาก
ให้จิตใจอยู่กับเนื้อกับตัวก่อน

พอจิตมีสติ อยู่กับตัวเอง ไม่หลงไปวุ่นวายกับปัญหาที่คนอื่นสร้างให้เรา
ทุกข์ก็จางลงไปเยอะแล้ว ที่เหลือก็แค่ยอมรับให้ได้นะ 
ว่าสิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว มันก็ดีที่สุดได้แค่นั้นแหละ

เราจะอยากให้สามีดีกว่านี้ ก็ไม่ได้หรอก 
อยากจะให้บ้านเขารักเรามากกว่านี้ ก็ไม่ได้หรอก 
อยากจะให้เขาไม่มีเมียน้อย ก็ไม่ได้อีก 
อยากจะให้ชีวิตราบรื่น ไม่มีปัญหาเลย ก็ไม่ได้หรอก

เพราะความจริง มันเป็นแบบนั้น สัตว์โลกก็เป็นไปตามกรรมที่เราทำ
เขาทำอะไรกับเรา ก็เป็นผลจากกรรมเก่าของเรา เป็นกรรมใหม่ของเขา 
ถ้าเราไปตอบโต้อะไร ก็เป็นกรรมเก่าของเขา กรรมใหม่ของเรา

แต่เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร 
อยากพ้นจากทุกข์ ก็อย่าปล่อยจิตขาดสติ จมลงไปในปัญหา ในความอยาก
มองปัญหาตามที่เป็นจริง แล้วเคารพมันในฐานที่มันเกิดขึ้นแล้ว

ไม่ต้องแบกมันหรอกนะ ปัญหาน่ะ 
ถ้าแก้ได้ ก็ไปแก้ ถ้าแก้ไม่ได้ ก็ยอมรับไปซื่อๆนั่นแหละ อย่าทุกข์ให้เปลือง

ยอมรับได้เมื่อไหร่ ก็เอาสติปัญญาไปเริ่มต้นชีวิตของเราใหม่ 
ใครจะไม่เห็นค่าของเราก็ไม่เป็นไร 
ตัวเราเองมองเห็นค่าของตัวเองก็พอแล้วนะครับ

ส่วนใครจะถามถึง ถ้าไม่สนิทก็ตอบแค่ว่า คงสบายดีมั้งคะ
ถ้าเขาสงสัยจะถามมากกว่านี้ ก็ยิ้มๆ แล้วก็เลี่ยงขอตัวไป

ถ้าคนที่สนิทกัน ก็ตอบแค่ว่า ไม่ได้ติดต่อกันแล้ว 
แต่รายละเอียดขอไม่พูดถึงนะ เพราะเราอยากพูดแต่สิ่งดีๆมากกว่า

สู้ๆนะ