โอ้ลูกจ๋า.. กลับมาเถิด.. บ้านเกิดเรา

แม่ทรุดตัวลงนั่งพร้อมกอดเข่า
ตาแม่เฝ้าเพ่งมองที่รั้วบ้าน
พร้อมนั่งคิดถึงลูกจากไปนาน
แสนทรมานเงียบเหงาเฝ้าเรือนชาน

ตาแสนพร่าฝ้าฟางมองไม่เห็น
แสนลำเค็ญลูกที้งหายไม่แลเหลียว
โอ้ลูกเอ๋ย...รู้ไหมแม่เปล่าเปลี่ยว
อยู่คนเดียวรอลูกกลับมาบ้านเรา

น้ำตาหยดไหลรินรดหัวเข่า
ได้แต่เฝ้ารอวันเจ้าคืนมา
นับวันคอยจนแม่แสนอ่อนล้า
โอ้ลูกจ๋า.. กลับมาเถิด.. บ้านเกิดเรา