ประสบการณ์ในโรงเรียนลูกผู้ชาย (สำหรับคนที่เตรียมตัวโดนเกรณฑ์ทหาร)

หลายๆคนคงอยากรู้(หรือไม่อยาก) ว่าเวลาคนที่โดนทหารแล้วต้องทำไรบ้าง เป็นอย่างไรบ้าง บางคนบอกหนักมาก มันหนักขนานไหน วันนี้ผมเลยขอมาแชร์ประสบการณ์ที่ได้เคยใช้ชีวิตในรั้วทหารมาให้อ่านกันคับ

ผมขอเริ่มไปตอนเช้าวันแรกหลังจากโดนใบแดง ก็ไปตามนัดคับคือวันที่ 1 พฤษภาคม 2551 คนที่โดนใบแดงต้องไปที่เขตหรืออำเภอเพื่อไปคัดแยกลงมาหน่วยต่างๆของกองทัพไทยแล้วแต่ว่าใครจะโดนทหารอะไร บก อากาศ เรื่อ ประมาณ6.30น. ผมไปที่อำเภอรอรถ GMC เพื่อรับตัวไปยัง มณฑณทหารบกที่11 แถวๆเขตสามเสน (ใครที่จะให้ญาติไปส่งให้ไปรอที่นั้นได้เลยนะคับ เพราะยังไงก็ต้องไปรวมกันที่นั้นก่อนแยกไปตามหน่วยต่างๆ) พอถึงที่นั้นคงเยอะมากคับ ใจก็หวั่นๆเหมือนกัน จากที่ตอนแรกมั่นใจมาก คิดในใจมันก็คงคล้ายๆกับออกค่ายลูกเสือละว้า.... แล้วก็มานั่งต่อแถวกัน แล้วพี่ๆทหารก็จะเรียกตามเขตตามชื่อว่าใครต้องไปแถวที่เท่าไหร่ พอถึงคิวเขาจะเรียกรายชื่อ จะมีครูทหารใหม่(รุ่นพี่ที่ผ่านมาปีที่แล้ว) มารอรับแล้วเดินไปรวมตัวเพื่อขึ้นรถบัสไปตามหน่วย พอได้จำนวนคนครบแล้ว ก็ออกเดินทางคับ ในใจคิดแต่ว่าจะเป็นไงว้า.....

มีเพื่อนคนหนึ่งนั่งข้างๆผมนั่งรถไปร้องไห้ไป พอถึงค่าย ทุกคนลงรถรวมเเถวกันหมด มีรถมอไชค์ครูนายสิบ(หมู่ จ่า) ไอ้เราก็ดันมีน้ำใจเอ้าช่วยยกลงรถก่อนประมาณ 2-3 คน ยกลงเสร็จก็เอาเลยคับเสียงสวรรค์ลอยมา เอ้า....หมอบๆ คลานมาๆ ซวยสุดๆพวกอยู่หน้าๆก็ดีไปคลานใกล้หน่อยผมคลานยาวๆคับ เป็นดินแดงด้วย (กางเกงยีนส์แถบขาด) จากนั้นเขาก็เช็คชื่อ ตัดผม (ขอให้ทุกคนใส่เกงในไปนะคับไม่งั้นคุณได้โชว์เพื่อนตั้งแต่วันแรกเลย แล้วขอให้ใส่ตัวใหม่ด้วยนะ เพราะพอเขาให้ถอดเสื้อผ้าคืนหมด เหลือเกงในตัวเดียว ใครไม่มีให้ซื้อ 500 ยกคับ พุ่งหลัง)

แล้วก็แจกพวกเครื่องใช้ต่างๆ สบู ยาสีฟัน หมอน ผ้าห่ม ฯ9ฯ แล้วก็ขึ้นกองร้อย ก่อนขึ้นต้องรายงานก่อน กระผมพลทหารฯ....... ขออนุญาติขึ้นโรงนอนคับ (ตรงนี้ผมเคยโดน บอกไว้ก่อนบางคนถ้าซวยๆ นับขั้นบรรไดไว้ด้วยคับ ไม่รู้มีสิทธิ์โดนทำโทษ ถ้าซวยนะ) ตกเย็นรวมพลไปกินข้าวที่โรงเลี้ยง วันแรกนี้บอกเลยกินไม่ค่อยลง มีเพื่อนคนนึง(ตอนหลังมารู้แมร่งเป็นครูทหารใหม่ปลอมมาเป็นสปาย แกล้งให้โดนทำโทษแรกๆ) กินเสียงดัง ช้อนตีกับถาด ปี้ด... เลิกรับประทาน เอ้าไปล้าง (ทั้งหมดนะคับ อดกินแต่วันแรกกินไม่ลงอยู่แล้ว) คืนแรกก็งานเข้าแล้วคับ รอพวกที่มาจากภาคอีสาน พวกผมถึงกองร้อยก่อน มีจ่าคนหนึ่งเพิ่งกลับจากชายแดน โอ้ว...บ้าพลังมากคับ ให้พวกผมคลานใต้เตียนทั้งคืนรอพวกที่จากจังหวัดอื่นๆมา คืนแรกได้แผลคับข้อศอกไหม้ พอเช้า 5.20 ก็เป่านกหวีด...รวมพลเช็คชื่อ แล้วไป ขี่ เหยียว ตดให้เรียบร้อย กายบริหาร วิ่ง ช่วงอาทิตย์แรกไม่ค่อยเข็มงวดเท่าไหร่ ค่อยๆปรับสภาพกันไป รปจ. หรือระเบียบปฏิบัติประจำวันก็คือ 5.30 ตืนนอน กายบริหาร วิ่ง แล้วก็ทำความสะอาดกองร้อย

6.30 อาบน้ำ

7.00 กินข้าว

8.00 เคารพถึงชาติ

8.30 รวมพล จะมีผู้ฝึก(ผู้หมวด ร้อยตรี ร้อยโท) มาพูดคุยชีแจงอะไรประมาณเนี้ย

9.00 ฝึก

12.00 กินข้าว

13.00 ฝึก

16.00 กายบริหาร วิ่ง

18.00 กินข้าว อาบน้ำ สันทนาการ(ร้องรำทำเพลง เพื่อไม่ให้ทหารใหม่มีเวลาว่างคิดเรื่องอื่น ส่วนใหญ่จะคิดถึงบ้าน)

20.30 สวดมนต์

21.00 นอน ผมขอรวบๆเลยละกันเดี๋ยวจะยาวเกินไป

คืนที่สองก็ถึงวันมหาภัย รับน้องทหารใหม่ 21.00 เสียงปี้ด.... รวมแถวหน้ากองร้อยแล้วก็เดินไปเป็นจุดๆ แต่ละจุด จะมีการซื้อเครื่องแบบทหาร จุดๆนึ่งอย่างต่ำก็ 500 ยก ทุกกระบวนท่าครับ ทั้งพุ่งหลัง กอดคอลุกนั่งไม่พร้อมกันเอาใหม่ พวกมุงสียังไม่เป็นทหาร ยังเป็นพลเรือนอยู่ ทำแค่นี้ยังไม่สามัคคีกันเลย บอกเลยเหนื่อยสุดๆ โดนแต่ละจุดเกือบ 1พันยก แถบตาย... คิดเอาละกันคับเครื่องแบบมีไรบ้าง รองเท้า ถุงเท้า เข็มขัด หมวก เสื้อ กางเกง บอกเลยว่าแต่ละวินาที รู้สึกว่ามันผ่านไปช้ามากๆ แล้วก็โดนรวมแถว เดี๋ยวปี้ด.....ๆ หมอบ ลุก หมอบอยู่นั้นแหละคับ

มีเพลงนึงทำผมเกรียดมากเลยช่วงนั้น โดนซ้อมทำโทษกันหนักๆ ครูฝึกดันให้หมอบแล้วร้องเพลง ดูๆๆดูครูทำ.....ทำไมถึงทำกับผมได้..... แล้วก็มีเสียงจ่ากลับมาอีก เกิดมามีกรรม ทำระยำไว้มาก ข้าวปลาแดรกวันละถาดสองถาด เจ็บขวยป่วยตา ข้าวปลาหาแดรกได้ บางคนโดนหนักๆร่างกายไม่ไหว ทำสีหน้าเศร้าๆ ครูทหารใหม่เอ้ยขึ้นมาเลย ที่นี้คือค่ายทหาร ไม่ใช่ 20Century Fox ไม่ต้องมาทำการแสดง ดีหน้าเศร้าใส่พวกกรุ

บอกเลยคับว่าวันนรกสุดๆ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ผลัดผมต้องบอกว่าซวยสุดๆ(เพราะผลัด2 ผมได้เป็นครูทหารใหม่จึงรู้ จะโดนหนักหรือเบาอยู่ที่ดวง ว่าเจอครูฝึกแบบไหน) เจอแต่พวกหมู่ จ่า ที่เพิ่งกลับจากชายแดนมาทั้งนั้น จ่าจะเยอะด้วย(วิชามารเยอะอีกต่างหาก) สิ่งที่พวกผมเจอกันประจำไม่นับเรื่องฝึก คือ หลังฝึกไปสักพักจนได้รับปืน(โอ้วตอนแรกบอกตรงๆถึงกับอมยิ้ม... 555 กรุได้ถือปืนแล้วโว้ย

เสียงครูทหารใหม่พูดขึ้นมาเลย แล้วมุงจะอยากโยนปืนทิ้ง เชื่อกรุสิ) และแล้วก็เป็นอย่างนั้นครับ แมร่งถือนานๆหนักชิหายเลย เมือยก็เมือย แล้วคืนปืนที่ไรครับ ครูทหารใหม่แมร่งค่อยแกล้งซ่อมประจำ(ทำโทษหรือแกล้ง) ทั้งจงอางหวงไข่ (เอาหัวปักดินเอามือไขว้หลัง)กองคอลุกนั่ง แมร่งให้ทำ10-20ยก เสียงเป็ด(คือเบาๆครับ เพราะรุ่นพี่แอบทำโทษ) แล้วทุกครั้งที่วิ่งพอถึงโค้งหลบมุม ปี้ด...หมอบ กอดคอลุกนั่ง กลิ้ง โดนน้ำบ้าง

โอ้ยสารพัด ส่วนใหญ่รุ่นพี่ตัวดีเลย อย่างว่าคับเขาเคยโดนมา ก็เหมือนวิชามารตกทอดมาสู่รุ่นหลัง(ผมว่าถ้าไม่โดนหนักๆมาก่อนคงไม่มีอะไรเล่นกะรุ่นน้องมันดูจืดๆไปเหมือนกันนะคับเหมือนเป็น มนต์เสน่ของมัน แต่ตอนนั้นผมไม่คิดงั้นนะ ไอสัสรุ่นพี่ออกไปเจอกรุแน่สัส ณ ตอนนั้น) ตอนอาบน้ำก็สารพัดคับเรื่องที่จะแกล้ง ครั้งแรกที่เขาอาบน้ำให้แก้ผ้าหมด ก็ไม่กล้านะครับอายเหมือนกัน จ่

าบอก พวกมุงจะอายเซี้ยไร ก็เหมือนๆกันหมด สักพักมีคนเปิดคับถอดคนแรก ก็ถอดกันตามๆไป จนชินตอนหลังก็ไม่อายกันละคับ แต่รุ่นพี่นี้เชี้ยสุด ให้จัดแถวหันหน้าเข้าหากัน แถวแรกนั่งลง เสร็จให้ชักว่าวให้เพื่อน ตอนนั้นโครตแค้นคับ แต่เขาก็ไม่ได้ทำไรบังคับรุนแรก ก็อาจมีแตะๆนิดๆ แต่ดีผมเป็นคนยืน 555 แล้วแมร่งสั่งให้คนนั่ง แถว ในค่ายเวลาสั่ง แถวต้องสูดหายใจเข้้า สั้นๆ แล้วไอคนนั่งก็โดนคับ แถว แถว แถว คิดสภาพเอาคับ (สาดไม่มีไรจะเล่นหรา หัวเราะกันอีก) แล้วผ่านไปสักอาทิตย์หนึ่ง

สิ่งที่ต้องเจอคือ 21.00 เป่านกหวีดนอน ประมาณ21.30 (ทหารใหม่ไม่มีสิทธิ์ดูนาฬิกา และโทรสับ แต่ที่รู้เพราะผลัด2ได้เป็นครูทหารใหม่) ตืนมารวมพล ตอนนั้นหลับไม่รู้เรื่องคับ พอตื่นผมคิดว่าเช้าแล้วหรอวะ ไววะ

และแล้วครับ นกหวีด 1 ปี้ดวิ่งขี้นไป ถอดเสื้อผ้าเหลือเกงในตัวเดียว 1 ปี้ด วิ่งลงมารวมพล ทำอยุ่อย่างนั้นอะคับวิ่งขึ้นลงกองร้อง บ้างก็ให้ใส่เสื้อฝึก1ตัว รองเท้าแตะ1ข้าง จังเกิ้น(คอมแบท)1ข้าง นั้นแหละคับ ใครลงมาคนสุดท้ายโดนทำโทษ ผมโครตซวยคับเตียงผมอยุ่โครตไกล แต่ดีที่วิ่งไวหน่อย เลยไม่ค่อยลงมาคนสุดท้าย พอจบเรื่องแรก ตอนมาคับ เริ่มหาเรื่องซ่อม จ่าคนหนึ่งพูดขึ้นมา พวกมุงนี้ไม่มีระเบียบวินัยเลย ตอนเช้าตื่นมาไม่ทำความเคารพ(สำคัญสำหรับทหารมากคับเรื่องทำความเคารพ) แต่จริงๆก็หาเรื่องทำโทษแหละคับ เอ้ากอดคอ ลุกนั่ง 500 ยก โอ้วทำไปเหอะคับ

100 200 300 500 ทำอยุ่นั้นทั้งคืน ครบทุกกระบวนท่า ทั้งพุ่งหลัง ลุกนั่ง แองกาลู (แต่ละท่าระเบิดหัวเข่าทั้งนั้น) สักพักพวกมุงนี้ออกไปรบจะช่วยเหลือกันได้ไง ขนานโดนทำโทษยังอู้ ไม่ช่วยกันกินแรงเพื่อนอยู่เลยเป็นคลื่นเหมือนเล่นเวฟเลยคับ

สักพักเสียงสวรรค์ก็มา เอาพวกมุงตั่งใจกันค่อยถ้าทำพร้อมกัน 100 ยกสุดท้ายขึ้นนอน เหลือเชื่อคับ ทั้งที่โดนกันมาแถบหมดแรงแต่ด้วยความตั้งใจอาจมีเป็นคลื่นนิดหน่อยแต่แถบจะพร้อมกันหมดคับ แถบโดนทุกคืนคับ หลังจากโดนหนักๆกันมามาก คำฮิตตอนนั้นเลยคับ มุงอยู่ได้กรุก็อยู่ได้ ผ่านไปเกือบเดือน กำลังใจก็ท้อนิดหน่อยคู่บัตดี้ผม มันพูดขึ้นมาเฮ้ยมุงดูกล้ามกรุดิแมร่งเป็นมัดเลย เออจริงวะเฮ้ยเห็นผลคับ

ได้กำลังใจขึ้นมาหน่อยสิ่งที่เราโดนทำโทษไป กลับมาด้วยร่างกายที่แข็งแรง พอถึงวันแรกของการเยี่ยมญาติ สวรรค์เลยคับ ดีใจสุดๆเมื่อได้เห็นหน้าพ่อแม่ รู้สึกรักและคิดถึงท่านมากๆ และคิดถึงช่วงเวลาก่อนเรามาเป็นทหารว่า บางทีเราก็ลืมคนข้างๆเราไป โดนไปใส่ใจกับเพื่อนฝูง จนลืมนึกถึงพ่อแม่เราเลย ทำไมตอนนั้นเราไม่อยู่กับพ่อแม่ให้มากๆ นึกถึงท่านมากๆนะ บอกเลยคับผมอยากให้วันนี้เดินผ่านไปช้าๆทุกวินาทีอยากจะพูดคุยกับท่านให้มากๆ ถึงจะหนักแค่ไหนผมไม่เคยบอกกลัวท่านเป็นห่วง (แต่แม่ผมน้ำตาไหล พ่อผมแอบไปร้องไห้เหมือนกันที่เห็นสภาพผมตอนนั้น)

คือทั้งผอม ทั้งดำ แต่ถึงผอมแต่มีแต่กล้ามเนื้อนะคับไม่มีไขมัน และอีกอย่างคับ ของทุกอย่างอร่อยหมดแม้แต่กากของกล้วยทอด เพราะตอนเป็นทหารใหม่จะไม่ได้กินพวกของหวานหรืออะไรพวกนี้เลย จนผ่านไป1เดือน จะได้กิน อาทิตย์ละ1วัน ขนมหวาน น้ำอัดลม แต่ที่เกลียดคือ บางวันคับโดนจ่าแกล้ง ให้กินโดยให้เอาข้าวแกงผสมกับขนมหวาน วันนั้นซวย เจอปลาดุกหลนผสมกับลอดช่องน้ำกะทิ ให้ตายเหอะ อย่าให้บรรยายถึงรดชาติของมัน แต่ก็ต้องกิน

เวลาล้างจานคับ ต้องล้างให้สะอาดโต๊ะต้องสะอาดห้ามมีข้าวสักเม็ด กินห้ามเสียงดังด้วยไม่งั้นอดกิน ถ้าครูฝึกเจอข้าว เจอไปคับ เม็ดละ20 ยก โดนทุกวันขนานช่วยกันดูดีๆแล้วยังพลาดไปอยู่ซอกโต๊ะบ้าง บางทีมัวหาแต่บนโต๊ะแมร่งไปติดที่ฝาน้ำปลาก็มี มีวันนึงจ่า ให้กินข้าวพร้อมล้าง 15 นาที ถ้าเกินคิดวินาทีละ 10 ยก โอ้ววันนั้นขนานกินข้าวไปแค่ 2 คำย้ำนะคับว่าแค่ 2 คำ ยังไม่ทันติดหนี้จ่าไป เป็นพักยก มาใช้หนี้ตอนกลางคืนทุกวันๆละ100ยก ให้ตายเหอะ เลยมาไกลขอกลับไปเรื่องเยี่ยมญาติอีกหน่อย หลังจากไม่ได้กินของอร่อยนานๆก็ซัดไปซะเต็มที่ครับ ผลก็คือ มื้อเย็นกินข้าวไม่ลง เอาแล้วไงคับ กินไม่หมดโดนทำโทษ วันนั้นมื้อเย็นเจอ ข้าวมันไก่ (มันลูกใหญ่ๆใส่วิญญาณไก่) อ้วกไปคับ ต้องฝืนกินให้หมด

อีกอย่างครับวันเยี่ยมญาติอย่าเอาพวกเงาะ มังคุด ทุเรียนไปฝากนะคับ นรกแท้ๆเม็ดเดียวกินทั้งกองร้อย ปากต่อปากอีก แถบอ้วกคับ บางทีกินข้าวไม่หมด จ่าสั่งให้ทั้งหมดยกข้าว(เม็ดเดียว)ไปโยนทิ้งให้ดังตู้ม... (สภาพคับ57คนช่วยกันแห่ข้าวไปโยนลงน้ำ ลงไปทั้งคนทั้งข้าว นั้นแหละคับ ตั้งตู้ม....จริงๆ) และจะมีช่วงฝึกช่วงหนึ่งที่ได้ธงประจำหน่วยฝึกทหารใหม่ และปืน นั้นแหละคับ ต้องรักษายิ่งชีพ เผลอคือโดนลงโทษ ของผมโดน ขโมย ปืน ธง ประจำเพราะแรกๆไม่รู้ ถึงเวลาเป่านกหวีดพักกินข้าวไปรวมแถวเลย ไม่รู้ต้องมีคนเฝ้าปืน เฝ้าธง โดนกันไปอีกตามระเบียบ

บางทีกินกันเพลิน ลืมรีบกินมาเปลี่ยนเวรเฝ้าปืน เฝ้าธง ก็โดนคับ (พวกมุงไม่รักเพื่อนมุงเลยหรอ มันยังไม่ได้กินข้าวเลย อิ่มไม่อิ่มลุก และก็เหมือนเดิมคับ 500 ยก ข้าวไม่ได้กินอีก) ทุกอย่างฝึกความอดทนทางด้านจิตใจมากๆคับ เรื่องกดดันนี้สุดๆ แล้วคำว่าเพื่อนแท้ จะหาได้จากที่นี้แหละคับ เพราะมีอะไรต้องช่วยกันหมด ผิด1คน โดนทำโทษทั้งกองร้อย ยอมรับว่าเบือเหมือนกันเราทำตัวดีละ ต้องมาโดนด้วย มันมีจริงๆคับ พวกไม่สนโลก ทำไรไม่สนใจคนอื่นว่าจะซวยไปด้วยไม๊ หรือพวกที่ไม่เอาอะไรเลย วิ่งก็ไม่ได้ วิ่งนิดหน่อย ทำจะตาย พวกเป็นหอบนี้หายหมดคับ แรกๆมี หลังๆหายหมด เจอถุงก๊อปแก๊ป ไปถุงเดียวอยู่

ครูฝึกบอก มุงหายใจไว้มุงไม่ตายแน่นอน ถ้ามุงหยุดหายใจมุงถึงตาย แหม๋ก็แหง๋ละคับครู ผลัดผมเจอทุกรูปแบบจริงๆ ทั้งเพื่อนหนีไปคน แต่ไปไม่รอด เห็นเลยครับว่าโดนลงโทษหนักสุดๆ เจอน้ำ2เหยือกใหญ่ๆ กดไปเต็มที่แล้วให้ขึ้น ฮ.(กางแขนแล้วหมุนๆ) บุหรี่ผสมน้ำให้กินอีก โอ้ว อ้วกพุ่งอย่างกับบำบัดยาเลยครับ พร้อมทั้ง คอมแบทมายซิล จากครูๆทหาร อิ่มไปเลยคับ ปุกปักๆ แล้วก็ลงเอยที่ 21.00 รวมพลโดนทำโทษเหมือนเคย (กรุไม่ได้หนีต้องมาซวยเพราะมุงแท้ๆ) คนที่ไม่เอาอะไรเลยก็โดนคับ วันนั้นวันเสาร์ออกพัฒนา(รบกับหญ้า ฆ่ากับมด) บังเอิญไปเจอตัวเงินตัวทองโดนทับตายแล้วแห้งอยู่ คนนั้นโดนเลยคับ ไม่ต้องช่วยเพื่อน แค่มาวิ่งตาม ครูฝึก(ขี่จักรยาน) แล้วเพื่อนผมคนนั้นไปเอาตัวเซี้ยแห้งวิ่งถือไปพร้อมกับตะโกน (ผมไม่เอาเซี้ยไรเลย ๆๆๆ) ทั้งวันคับ

จนพวกผมพัฒนากันเสร็จ (แอบขำลึกๆ ) และแล้วก็ต้องมี 100พ่อ1000แม่คับ เก๋าข้างนอกไม่ทิ้งลาย ด่ากันสรุปต่อยกันคับ โดนครูฝึกจัดไปชุดใหญ่ ให้มันทั้งคู่ทำข้าวต้มมัด (คงพอเข้าใจนะคับ แล้วกลิ้งๆๆๆ) แถปลาหมอ (ถอดเสื้อแถนะคับ) แผลแมร่งเต็มตัว ผลของการไม่รักกัน ครูฝึกก็ด่า เมื่อคุณเข้าค่ายฝึกมาก ขอให้ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างนอก ไม่ว่าจะเคยเป็นนักเลงอะไรมา ตอนนี้เรามีเลือดสีเดียวกัน คือสีของทหาร ลงเอยที่ 21.00 เหมือนเดิมคับพวกผม โดนอีกละสัส จวบจนใกล้ฝึกเสร็จก็ไม่วายไอตัวเดิมเลย ไอเหยินคับเข้าเวร แอบเอาขนมปังที่จ่าไว้ตกปลามากิน (กินภาษาเซี้ยไร กินหมดเลย) โอ้ววันนรกแตกเลยคับ ประจวบเหมาะพอดี สัปดาห์นรก นรกจริงๆคับ ว่างจากฝึกเป็น ซ่อมๆ(ทำโทษ)ทั้งกลิ้ง กระโดดกบ ม้วนหน้า เดินเป็ด สารพัดคับ

ตกดึกก็ไม่ได้นอนโดนทำโทษอีก และด้วยความซวย โดนทำโทษเสร็จเป็นเวรของผมอีก โอ้วตายคับ วันนั้นครูฝึกคงเห็นว่าโดนมาหนัก เพื่อนผมยืนเวรน๊อคกลางอากาศลงพื้นดังตุ๊บ จ่าเลยสั่งให้หมอบ พอหมอบเท่านั้นคับ หลับแบบไม่รู้ตัวเลย พวกอ้วนๆนี่ก็หนักคับ กินก็กินน้อยกว่า แต่เวลาโดนทำโทษหนักคับ แต่ได้ผลจริง แต่ละคนฝึกเสร็จ ผอมเพรียวกันทีเดียว เจอจ่าสั่งเดินทางไกลคับ ไกลจริงๆแค่บนโรงนอน แต่ผมนอน 21.00 ตื่นมา 05.30 มันยังเดินทางไกลกันอยู่เลยคับ ทั้งคืน บางคนโดนทำโทษสลบ โดนน้ำราดฟี้นมา ทำโทษต่อ โอ้ว...สุดๆ ส่วนไอคนที่หนี จะได้สำลี 1 อัน (โซ่ยึดติดกับปูนลูกใหญ่) เดินหิ้วไปทั้งวัน (สำลีมันเบามาก เห็นละปวดแขนแทนเลยคับ)

ช่วงที่สนุกๆก็มีคับ เขาจะมีแข่งฟุตบอลกับหน่วยอื่นๆ นี่สนุกจริงๆคับ ทั้งเชียร์ ทั้งแข่งกัน พอทีมผมยิงเข้าประตู ยืนแถวเรียงหนึ่งเลยคับ พุ่งหลังโชว์ (ตอนนั้นคือ อารมณ์ประมาณว่าพวกกุอึดกว่า ฝึกหนักกว่า ประมาณเนี้ยคับ) เวลาวิ่งร้องเพลงอีกคับ เวลาวิ่งผ่านกับหน่วยอื่นๆวิ่งไปร้องเพลงไปจะเสียงดังมาก บอกตรงๆขนลุกเลยคับ เพราะผลัดผมมี 57 คน แต่เสียงดังกว่าหน่วยที่วิ่งผ่านมามาก จ่ายิ่งพูดยิ่งฮึดไปใหญ่คับ จ่าบอกพวกแมร่งอ่อน พวกมุงคนน้อยกว่าเสียงตบเท้าดังกว่า เสียงดังกว่า แสดงว่าพวกมุงเจออะไรหนักๆมากว่าพวกมัน บอกตรงๆคับ ความรู้สึกผิดคับตอนแรก ที่หมั่นไส้พวกครูฝึก ทั้งแค้น หายไปหมดเลยคับ ถึงจะโดนทำโทษยังรู้สึกขำๆ สั่งมาเลยดีฟ่า ได้หมดอ่ะ 555 แล้วรู้สึกได้เลยว่ารักเพื่อนและครูฝึก

แต่ก็โดนอีกจนได้คับ หลังจากเสร็จการฝึกหลายๆอย่าง+กับโดนลงโทษหนักๆมามันก็ต้องมีท้อและเบื่อกับการโดนลงโทษเพราะเพื่อนในกลุ่ม ต่างก็ผ่านมาได้คับ จนถึงวันยิงปืน บอกเลยมันส์มาก ผมโดนม้วนหน้าไปติดเป้าคับ เพราะมึนๆทำไรไม่ถูกตอนแรก กลับมายิงปืนตาลายเหมือนกัน แต่ยังดีที่ยิงได้ มีหลายๆคน เรียกมือปืนเป้าสะอาด แมร่งไปยิงเป้าของเพื่อนซะงั้น โดนเข้าเวรแทนเพื่อนไปคับ 555 สบายไปช่วงนี้ และก็มาถึงวันเดินทางไกล ของผมได้ไปเดินนอกค่ายคับ ไปชลบุรี ค่ายอะไรจำไม่ได้ละ เหนื่อยมากเป้ก็หนักสุดๆ รถขับมาทีวิ่งลงข้างทางที่ จ่าบอกหลบข้าศึก ให้ตายเหอะ....

ทุกอย่างก็จะคล้ายๆค่ายลูกเสือหน่อย แต่เวลาโดนฝึกซ้อมโดนการโจมตีข้าศึก ต้องรีบเก็บของ ให้ไว ขอบอกว่าเก็บยากชิปโดยเฉพาะเต้นท์ พอเสร็จสิ้นการฝึกเดินทางไกล สบายคับ พวกครูฝึกพาพวกผมเล่นน้ำทะเล ถ่ายรูปกัน แต่ก็ไม่วายมีทวงหนี้คับ ที่ติดไว้ วันนั้นโดนไปเป็นพันยก ผมก็ไม่ได้คิดไรนะคับ มือนึงถือปืนอีกมือนึงพุ่งหลังแต่เอาปืนแตะถึงทราย และแล้วคับ ซุปเปอร์คิกลอยมาจากไหนไม่ทราบ เต็มๆกระบานผมคับ คอแทบหัก พร้อมคำด่า ไอเซี้ยตีกินหรา ทำไมไม่รักษาปืนให้ดีๆ ทรายมันเข้า ของหลวงนะโวย จำไปอีกนานเลยคับ และมีช่วงหนึ่งคับหลังจากเสร็จเดินทางไกล กลับมากองร้อย วันนั้นฝนตกก็วิ่งกันตากฝน ร้องเพลงเช่นเคย แต่มันไม่มีความรู้สึกเหนื่อยอะไรอีกแล้ว รู้สึกสนุกไปกับมัน

พอตกค่ำให้ตายเหอะ... ไข้หวัดใหญ่ระบาดคับ เป็นเกือบทั้งกองร้อย ผมก็หนึ่งในนั้น เพราะเหตุการณ์นี้แหละคับ ผมซึ้งน้ำใจเพื่อนมาก คนป่วยเขาก็ให้แยกยกเตียงที่นอนมานอนข้างล่างเพื่อไม่ให้ระบาดไปหมด พวกเขาเวรก็ผลัดเปลี่ยนมาดูแลคนป่วย ทั้งเอาข้าวเช็ดตัว คอยเอาน้ำเอายามาให้ บอกเลยคับ ว่ารู้สึกดีเวลาเพื่อนมันมาถาม เป็นไงบ้างวะ ตัวมุงร้อนวะ เดี๋ยวพวกกรุไอเอาผ้าชุบน้ำมาให้ (ผมว่านี่คงเป็นผลของการขัดเกลา ที่พวกครูๆให้พวกผมเจอมากับเรื่องหนักๆ มีอะไรรับผิดชอบรวมกัน ช่วยเหลือกัน) 

จนมาถึงช่วงสุดท้ายของการฝึก จะมีการแกล้งกันเป็นเรื่องขำๆกันไป เช่น กลางคืน จ่าจะปลุกไอพวกแหลม(พวกที่ทำอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน ทำให้โดนทำโทษบ่อยๆ)มาแกล้ง เช่นให้ วิ่งเเตะปี๊ปตอนกลางคืน ปาก ก็ตะโกนหัวเราะไป 555 แรกๆก็รำคาญคับ สัสกรุจะนอน

สักพักก็ ขำ บางทีจ่าดาวคับ คนเนี้ยสุดยอดวิชามาร แถมโหดสัสๆ ชอบเอาปืนมายิงคับ M16 แกไปแปลงมา ยิงทั้งวัน ยิงทีพวกผมก็ต้องหมอบ หรือมีเสียงเครื่องบิน แกก็สั่งไอเซี้ย ข้าศึกมา ทำไมพวกมุงไม่หมอบ โอ้วจะบ้าตาย และแล้วก็ใกล้ถึงวันของเราคับ กลับบ้าน 555 แต่งตัวอย่างหล่อ ด้วยชุดตัด (คือเขาจะมีช่างมาวัดและตัดชุดใหม่ให้คับ โดยหักจากเงินเดือนไป ทหารใหม่จะได้เงินเดือน 1500 บ. ที่เหลือจะตกเบิก ตอนนี้เยอะนะคับ เงินเดือนเกึ้ือบหมื่่นไม่่รู้้ตอนนี้เท่าไหร่) เอาไว้ใส่กลับบ้าน

อ่อเกือบลืมบอก ตอนได้ชุดพลางแรกๆ แนะนำคับ กระดุมเสื้อทหารเยอะมาก ไม่รู้แมร่งจะเยอะไปไหน ต้องติดให้ครบไม่งั้นโดนทำโทษอีกคับ +เสื้อมีหมอย(พวกเส้นดายที่ตัดไม่หมด) ต้องดึงให้หมดนะคับไม่งั้นโดนอีก และพยายามเสื้อใส่เสร็จหรือซักแล้ว อย่ามาถอดใส่ไม้แขวนเฉยๆ ของผมนี่ใส่เตรียมพร้อมไว้ตลอดกันโดนทำโทษหรือให้แต่งชุดไวๆ ให้พร้อมแบบประมาณว่าพอสั่งให้ไปใส่ปุ่บ สวมได้เลยไม่ต้องมานั่งติดกระดุมอีก แล้วก็เวลาได้ปืนคับ เวลาเขาสั่งให้นอน พักได้ ต้องกอดปืนดาบปลายปืนให้ดีคับ โดนพวกครูทหารใหม่ขโมยประจำ แล้วก็ต้องมาซื้อคืน ชิ้นละ 100 ยก ขนาดผมคิดว่าแน่ๆกอดรัดพันทุกอย่างคิดว่ามั่นใจสุดๆยังไม่วาย โดนขโมยดาบปลายปืนไปจากฟัก

แต่บอกเลยคับว่าตอนฝึกมันเพลียจริงๆ เพื่อนผมบางคนโดนขโมยแทบหมดตัว ย้ำว่าหมดตัวจริงๆหลับไปด้วยความเพลีย ก็โดนกันไปคับ และกลับมาเรื่องเดิมถึงเวลาใกล้กลับบ้าน ผลัดผมโดนคับ โดนหลอก ให้แต่งตัวขึ้นรถไป พอถึงหน้าค่ายบอกรถน้ำมันหมด โอ้วติดเสาร์อาทิตย์ด้วย ทำไงคับเข็นรถบัสกลับค่ายคับ บอกเลยนาทีนั้น จิตใจสัสจะแกล้งกรุจนวันสุดท้ายเลยหรอ พอเที่ยงคับ พวกผมประท้วงไม่กินข้าว อารมณ์นั้นไม่มีใครกินลง จ่าหรือครูบางคนก็พูดให้กำลังใจ เดี๋ยวพวกมุงก็ได้กลับคิดไรมาก พอเดินแถวกลับคับ

มีจ่าคนหนึ่งเป็นผู้ช่วยผู้ฝึก ลืมบอกไปเวลาโดนทำโทษว่า ครูนายสิบครูทหารใหม่ทำโทษโหดๆแล้ว เจอผู้ฝึกเนี้ยแหละ ยิ้มๆเหมือนใจดี แต่ซ่อมทีซ่อมหนักโครตคับ อย่างว่าเขาผ่าน รร.นายร้อยมาใหม่ๆ วิชามารเยอะ และโดนมาหนักกว่าเราๆมาก พอดีผุ้ฝึกมาเปิดวิดีโอตอนเขาเรียนให้ดู ของเราว่าหนักๆนี่ ขี้ๆเลย และมาเริ่มต่อ จ่าตะโกนออกมา ไอเซี้ยประท้วงหรอ ไม่แดรกข้าวใช่ไหม หมอบๆ และสวรรค์เป็นใจข้างกองร้อยมีบ่อน้ำเน่าอยู่ โดดน้ำ พุ่งหลังในน้ำให้ตายเหอะ สักพักคับ สีหน้าเพื่อนผมแต่ละคนหมดอะไรตายอยาก และแล้วก็มีเสียงเพลงมาจากเบื้องบน

จ่าแกเปิดเพลงของ พีสะเดิด จำไม่ค่อยได้ละ จ่าก็สั่ง เอ้าไอเซี้ยเต้นๆ และแล้วฟ้าเป็นใจหรือไรไม่ทราบคับ อยู่ๆฝนตก จากเศร้าๆกลายเป็นสนุกกันใหญ่คับ เต้นกลางบ่อน้ำ สักพักผู้ฝึกสั่งให้ไปลากพวกๆครูฝึกโยนลงน้ำ มันเลยคับ จนมาถึงครูดาว จะไปลากแกคับ แกควักปืนลูกโม่ขึ้นมา ไอสัสมุงเข้ามากรุยิง 555 จ่าโหดสัส และแล้วเวลานั้นทุกคนก็สนุกจนลืมบ้านไปเลย ทั้งเต้น ถ่ายรูป คลุกกะโคลน ทั้งผู้ฝึก ครูนายสิบ ครูทหารใหม่ และพวกๆผม แต่ละคนไม่ถือตัว เหมือนเป็นพี่น้องกันเลยคับ ฝึกเสร็จแล้ว จนอีกวันก็ได้กลับบ้านสมใจ

เป็นประสบการณ์ที่ครบทุกรสชาดจริงๆคับ และจบแบบแฮปปี้มากๆถึงจะเหนื่อยและหนักแค่ไหนก็ตาม ตามจริงมีเยอะกว่านี้นะคับ ถ้าให้เล่าทุกอย่างคงไม่หมดนี้แค่สรุปนะคับ ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านคับ